Rb. Assen, 14-07-2009, nr. 08/980

Het bestuursorgaan verstrekt de informatie in de door de verzoeker verzochte vorm, tenzij:

Indien het verzoek betrekking heeft op milieu-informatie als bedoeld in artikel 19.1a, eerste lid, onder b, van de Wet milieubeheer, verstrekt het bestuursorgaan, zo nodig, en indien deze informatie voorhanden is, tevens informatie over de methoden die zijn gebruikt bij het samenstellen van eerstbedoelde informatie.”

Beoordeling

De rechtbank dient allereerst te bezien of eiser kan worden ontvangen in zijn beroep. Verweerder heeft ten aanzien van de ontvankelijkheid aangevoerd dat eiser niet-ontvankelijk moet worden verklaard nu het adres van eiser niet in het beroepschrift is genoemd. De rechtbank stelt vast dat bij het beroepschrift de adresgegevens van eiser zijn gevoegd, zodat hierover geen onduidelijkheid bestaat. Naar het oordeel van de rechtbank is niet gebleken van strijd met artikel 6:5, eerste lid, aanhef onder a, van de Awb en kan eiser ontvangen worden in zijn beroep.

De rechtbank dient voorts de vraag te beantwoorden of verweerder terecht en op juiste gronden heeft geweigerd de gevraagde gegevens te verstrekken.

Ingevolge artikel 3, eerste lid, van de WOB kan een ieder een verzoek om informatie neergelegd in documenten over een bestuurlijke aangelegenheid richten tot het bestuursorgaan of een onder verantwoordelijkheid van een bestuursorgaan werkzame instelling, dienst of bedrijf.

Eiser heeft verweerder bij brief van 2 augustus 2008 verzocht om de volgende informatie te verstrekken: gegevens over het aantal ambtenaren dat binnen de provinciale organisatie op 1 januari 2008- al dan niet in deeltijd- werkzaam was. Graag zou eiser deze informatie uitgespitst zien naar salarisschaal. Om te voorkomen dat de gegevens kunnen leiden tot identificatie van individuele personen volstaat om het aantal medewerkers in de schalen 1 tot en met 4, 5 tot en met 7, 8 tot en met 9, 10 tot en met 12 en hoger aan te geven.

Daarnaast is verzocht aan te geven hoe vaak binnen het ambtelijk apparaat- uitgespitst naar de jaren 2005, 2006 en 2007- plichtsverzuim is vastgesteld; plichtsverzuim dat heeft geleid tot een disciplinaire straf of maatregel. Vervolgens dient te worden aangeven volgens welke salarisgroep de betrokken ambtenaar werd bezoldigd. Tevens wenst eiser zo concreet mogelijk informatie over de aard van het plichtsverzuim (in de vorm van geanonimiseerde besluiten). Verwijzingen naar het artikel Collectieve arbeidsvoorwaardenregeling provincies dat aangeeft waaruit het plichtsverzuim bestaat voldoet niet, omdat dit een open norm is. En tot slot de disciplinaire straf of maatregel die is opgelegd. Voor zijn onderzoek is het vereist dat eiser het plichtsverzuim, de aard daarvan en de sanctie kan linken aan de meergenoemde salarisgroep.

Tussen partijen is niet in geschil dat het verzoek om informatie een verzoek is als bedoeld in artikel 3 van de WOB en dit verzoek ziet op informatie over een bestuurlijke aangelegenheid.

Verweerder heeft het verzoek van eiser –kort samengevat- afgewezen nu hij niet over een overzicht van de door eiser gevraagde gegevens beschikt ten aanzien van plichtsverzuim uitgesplitst naar salarisschaal en jaren. Verweerder stelt op grond van de WOB enkel documenten te hoeven verstrekken die hij onder zich heeft. Uit de WOB volgt echter niet de verplichting tot het vergaren van informatie.

Zoals de Afdeling onder meer heeft overwogen in de uitspraak van 20 juni 2007, 200607848/1 is het, wanneer een bestuursorgaan stelt dat na onderzoek is gebleken dat een bepaald document niet of niet meer onder hem berust en een dergelijke mededeling niet ongeloofwaardig voorkomt, in beginsel aan degene die om informatie verzoekt om aannemelijk te maken dat, in tegenstelling tot de uitkomsten van het onderzoek door het bestuursorgaan, een bepaald document toch onder dat bestuursorgaan berust.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder voldoende aannemelijk gemaakt dat er geen registratie is bijgehouden van het aantal plichtsverzuimzaken. Naar het oordeel van de rechtbank bestaat er geen grond te twijfelen aan de juistheid van de mededeling van verweerder dat geen specifieke schriftelijke of elektronische registratie wordt bijgehouden van hoe vaak binnen het ambtelijk apparaat- uitgespitst naar de jaren 2005, 2006 en 2007- plichtsverzuim is vastgesteld; plichtsverzuim dat heeft geleid tot een disciplinaire straf of maatregel. Evenmin is derhalve geregistreerd volgens welke salarisgroep de betrokken ambtenaar werd bezoldigd en de aard van het plichtsverzuim. Derhalve is het aan eiser om aannemelijk te maken dat het opgevraagde overzicht wel onder verweerder berust.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser onvoldoende aannemelijke gemaakt dat een overzicht zoals door eiser wordt bedoeld daadwerkelijk bestaat onder verwijzing naar een postregistratiesysteem.

Ter zitting is namens eiser aangegeven dat gelet op recente ontwikkelingen het verzoek zich thans nog enkel beperkt tot het openbaar maken van (geanonimiseerde) besluiten genomen ten aanzien van geconstateerd plichtsverzuim met betrekking tot de periode 2005 tot en met 2008, zoals eiser eveneens bij brief van 2 augustus 2008 heeft verzocht. Niet langer wordt door eiser verzocht om het eerder genoemde overzicht.

Verweerder stelt echter evenmin een dergelijk verzoek te kunnen honoreren. De gevraagde besluiten bevinden zich louter in de personeelsdossiers en verweerder beschikt niet over een lijst van de betreffende besluiten. Er wordt namelijk geen registratie bijgehouden van de gevallen van plichtsverzuim. Het verzoek zou derhalve met zich meebrengen dat alle personeelsdossiers onderzocht zouden moeten worden. Verweerder meent dat de gevraagde gegevens niet dan met grote inspanning uit de personeelsadministratie kunnen worden afgeleid en de WOB niet voorziet in een dergelijke vergaringsplicht.

De rechtbank begrijpt het standpunt van verweerder aldus dat niet wordt betwist dat de betreffende besluiten aangemerkt dienen te worden als documenten in de zin van artikel 3 van de WOB, en verweerder deze documenten onder zich heeft. Om het verzoek te honoreren dienen echter alle personeelsdossiers te worden doorgelicht om te bezien of een dergelijk besluit ten aanzien van de betreffende ambtenaar is genomen. Verweerder meent dat een dergelijke inspanning niet verwacht kan worden van verweerder gelet op het aantal dossiers waarop het verzoek betrekking kan hebben, circa 600.

Ingevolge artikel 3, vijfde lid, van de WOB dient informatie over bestuurlijke aangelegenheden openbaar te worden gemaakt, tenzij daarvan op grond van de in artikel 10 en 11 van de WOB opgenomen weigeringsgronden of beperkingen dient te of kan worden afgezien. Naar het oordeel van de rechtbank volgt hieruit dat verweerder met betrekking tot de openbaarmaking van de betreffende besluiten aannemelijk zal moeten maken dat zich een uitzonderingsgrond of beperking als bedoeld in de artikelen 10 en 11 van de WOB voordoet nu verweerder niet betwist over deze besluiten te beschikken. Daarin is verweerder in het onderhavige geval niet geslaagd; volstaan is met een beroep op de onevenredige werklast, maar de WOB voorziet niet in de mogelijkheid om de openbaarmaking van informatie te weigeren op de enkele grond dat voldoen aan het verzoek veel werk met zich brengt gelet op de wijze waarop verweerder zijn administratie heeft ingericht.

Gelet op het vorenoverwogene verklaart de rechtbank het beroep gegrond en komt het besluit voor vernietiging in aanmerking.

De rechtbank acht termen aanwezig verweerder op grond van artikel 8:75 Awb te veroordelen in de kosten die eiser in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken, welke kosten in verband met het Besluit proceskosten bestuursrecht zullen worden begroot op € 644,- , (als kosten van rechtsbijstand voor het indienen van een beroepschrift en het bijwonen van een zitting).

Tevens zal verweerder het door eiser betaalde griffierecht van € 145,- dienen te vergoeden.

Beslist wordt als volgt.