III.12.2.2.2 Intrekking op grond van de Wet wapens en munitie

Zoals gezegd bevat de WWM een tweetal intrekkingsbepalingen. Art. 7 lid 2 WWM geeft een zestal facultatief geformuleerde gronden op basis waarvan alle verloven, consenten, erkenningen en ontheffingen kunnen worden gewijzigd of ingetrokken. Art. 12 WWM geeft in aanvulling daarop nog een drietal eveneens facultatief geformuleerde intrekkingsgronden welke slechts gelden voor de erkenning bedoeld in art. 9 WWM.1

Op grond van art. 7 lid 2 WWM kan de op grond van de WWM verleende toestemming in de eerste plaats worden gewijzigd of ingetrokken indien onjuiste gegevens zijn verstrekt welke hebben geleid tot de verlening daarvan (sub a). Ook hier is dus causaal verband vereist tussen het verstrekken van de onjuiste gegevens en de (naar later blijkt) ten onrechte verleende toestemming. Opvallend is dat gelet op de tekst van deze bepaling het verlenen van een toestemming ten gevolge van het verstrekken van onvolledige gegevens niet tot intrekking kan leiden.2 Enkel het verstrekken van onjuiste gegevens bij het doen van een aanvraag kan leiden tot intrekking.

In het wetsvoorstel voor een volledig verbod op stiletto’s, valmessen en vlindermessen en verduidelijking van de Wet wapens en munitie,3 waarin onder meer een informatieverplichting was opgenomen voor de houder van een verlof als bedoeld in art. 28 WWM,4 was bepaald dat dit verlof kon worden ingetrokken ‘[i]ndien de houder van het verlof geen, onvolledige of onjuiste informatie verstrekt […],’.5 Het wetsvoorstel voorzag in de verlening van het verlof voor de duur van vijf jaar, in plaats van één jaar, waarmee werd beoogd de administratieve lasten te verminderen. Om toch controle mogelijk te maken, werd de hiervoor genoemde informatieplicht voor de houder van het verlof opgenomen, met daarbij een intrekkingsbevoegdheid voor de korpschef voor het geval waarin de houder niet aan deze informatieplicht voldeed. Nog voordat het wetsvoorstel in werking was getreden, deed zich het schietincident in Alphen aan den Rijn voor, gevolgd door een onderzoek naar het stelsel van beheersing van legaal wapenbezit. Naar aanleiding daarvan besloot de minister dat een verlening voor de duur van vijf jaar met een informatieplicht niet (meer) wenselijk was. Uitgangspunt van het nieuwe beleid was een actieve opstelling van de houder van het verlof, waarbij hij jaarlijks een nieuwe aanvraag moet indienen, waarbij hij aan moet tonen (nog steeds) geschikt te zijn voor het opnieuw verkrijgen van het verlof.6 De eerder voorgestelde wijziging van art. 28 WWM vond daarom geen doorgang. De intrekkingsgrond, inhoudende dat het verlof kon worden ingetrokken indien de geadresseerde onvolledige of onjuiste informatie had verstrekt, werd ten gevolge daarvan niet in de WWM opgenomen.7

In de tweede plaats kan een toestemming worden ingetrokken indien er aanwijzingen zijn dat de houder van de toestemming het onder zich hebben van wapens of munitie niet langer kan worden toevertrouwd (sub b). Ook kan intrekking plaatsvinden ingeval van misbruik van de toestemming dan wel van wapens of munitie (sub c). In de Circulaire wapens en munitie 2014 worden deze gronden nader omschreven. Blijkens deze circulaire worden de gronden b (niet langer toevertrouwen) en c (misbruik) op gelijke wijze ingevuld en samen besproken onder de noemer ‘vrees voor misbruik’.8 Met betrekking tot dit criterium wordt een restrictief beleid gevoerd, gelet op de bijzondere positie waarin een vergunninghouder op grond van de WWM verkeerd.9 Zo overwoog de Afdeling bestuursrechtspraak in 2006:

Van een vergunninghouder wordt in dat kader verwacht dat hij de relevante regelgeving strikt naleeft en geen overtredingen begaat.11 In de circulaire wordt een aantal criteria gegeven aan de hand waarvan wordt bepaald of sprake is van vrees voor misbruik. Relevant in dat kader zijn veroordelingen en andere rechterlijke uitspraken (vrijspraak of ontslag van alle rechtsvervolging) enerzijds, en anderzijds andere omtrent de aanvrager bekende feiten. Daarbij wordt bijvoorbeeld gekeken naar de psychische gesteldheid van de vergunninghouder12 en of hij in criminele kringen verkeert.13

Een toestemming kan voorts worden ingetrokken indien niet meer wordt voldaan aan de vereisten voor verlening van de toestemming (sub d). Bij het niet in acht nemen van aan de toestemming verbonden beperkingen of voorschriften bestaat op grond van sub e ook een bevoegdheid tot intrekking.14 Tot slot kan intrekking plaatsvinden wanneer daartoe dringende, aan het algemeen belang ontleende redenen bestaan (sub f).

Zoals gezegd bevat art. 12 WWM in aanvulling op art. 7 WWM nog een bijzondere intrekkingsregeling voor de erkenning als bedoeld in art. 9 WWM. In genoemde bepaling is een drietal intrekkingsgronden neergelegd. De erkenning in de eerste plaats worden ingetrokken indien de op grond van artikel 42 WWM vastgestelde regels niet in acht worden genomen (sub a). Het gaat om regels betreffende het bijhouden van een register waarin verkregen en overgedragen wapens worden aangetekend.15 Ook indien er aanwijzingen zijn dat aan de beheerder het onder zich hebben van wapens of munitie niet langer kan worden toevertrouwd bestaat een bevoegdheid tot intrekking (sub b).16 Tot slot kan de erkenning worden ingetrokken indien de houder van de erkenning gedurende ten minste een jaar de handelingen waarop de erkenning betrekking heeft, niet heeft verricht (sub c). Voor de overige toestemmingen die op grond van de WWM kunnen worden verleend, zijn geen aparte intrekkingsgronden opgenomen. Voor intrekking van deze toestemmingen geldt enkel de algemene intrekkingsregeling als neergelegd in art. 7 WWM.