Samenhangende overeenkomsten – een project, een overeenkomst?

Een van de hoofdregels van het Nederlandse contractenrecht is dat een overeenkomst in principe alleen de rechtsverhouding tussen de daarbij betrokken contractspartijen regelt. Dit wordt ook wel het relativiteitsbeginsel genoemd. In de praktijk komt het echter voor dat twee afzonderlijke overeenkomsten zodanige samenhang vertonen, dat op dit relativiteitsbeginsel een uitzondering moet worden gemaakt. Wanneer wordt die samenhang precies aangenomen en welke gevolgen kan dat hebben voor de overeenkomsten? De Hoge Raad zal nog een oordeel moeten geven over de onderhavige kwestie, maar de conclusie van de A-G geeft alvast een goede reden voor de onderstaande bespiegelingen.