221 Geen algemene regel

Naar het geldende recht is niet in abstracto, voor alle mogelijke categorieën van vorderingen met een toekomstig element in zich, aan te geven of een vordering een toekomstige dan wel een, eventueel voorwaardelijk, bestaande vordering is.1 Wel kan uit de jurisprudentie van de Hoge Raad worden afgeleid dat hij een vordering met een toekomstig element in zich niet snel als bestaand aanmerkt.2 Voor enkele categorieën van vorderingen met een toekomstig element in zich heeft de Hoge Raad aangegeven op welk moment deze vorderingen ontstaan. Een algemene regel is uit de jurisprudentie van de Hoge Raad echter niet af te leiden.3 Deze vaagheid is onwenselijk; onzekerheid over goederenrechtelijke posities, in het bijzonder in het geval van faillissement van één der betrokkenen, is namelijk het gevolg van deze vaagheid.4