48 Een zakelijk recht op een persoonlijk recht?

Een belangrijke oorzaak voor de moeite die men met een pandrecht, een vanouds zakenrechtelijke figuur, op een persoonlijk recht als een vordering op naam had, was het hybridische karakter ervan: een zakelijk recht op een persoonlijk recht. Zo zag bijvoorbeeld Land voor lichamelijke zaken heel helder dat een pandrecht een zakelijk recht diende te zijn: een pandhouder heeft, om ‘macht’ over de verpande (lichamelijke) zaak te kunnen uitoefenen, tot verhaal op de zaak te kunnen komen en een recht te hebben dat hij onafhankelijk van de pandgever kan uitoefenen, een rechtsbetrekking tot die zaak nodig.1 Een pandrecht op een vordering op naam zag Land echter als een persoonlijk recht.2^,3 Hetzelfde geldt voor Lioni. Hamaker daarentegen zag een pandrecht op een vordering op naam al wel als een zakelijk recht.4