IV.16.1 Inleiding

In het derde deel van dit boek staat de regeling inzake intrekking zoals deze is neergelegd in het Duitse Verwaltungsverfahrensgesetz (VwVfG) centraal. Deze regeling is om diverse redenen interessant. In de eerste plaats betreft het een algemene regeling met betrekking tot de intrekking van diverse soorten besluiten.1 De regeling geldt voor een veelheid aan besluiten, bevat algemeen geformuleerde gronden voor intrekking en stelt in algemene zin eisen aan de uitoefening van de intrekkingsbevoegdheid. Nu in het Nederlandse bestuursrecht een dergelijke algemene regeling ontbreekt, is het interessant te bezien of de Duitse regeling elementen bevat, die ook voor het Nederlandse recht omtrent de intrekking van beschikkingen van belang kunnen zijn. In de tweede plaats liggen aan de Duitse intrekkingsregeling het vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel ten grondslag. Beide beginselen beperken de bevoegdheid een beschikking in te trekken. Het vertrouwensbeginsel kan enerzijds in de weg staan aan intrekking en anderzijds bepalend zijn voor de vraag of, indien de beschikking wordt ingetrokken, op enige wijze compensatie dient plaats te vinden. Het rechtszekerheidsbeginsel beperkt daarnaast de bevoegdheid tot intrekking in tijd. Het vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel spelen in het Nederlandse recht inzake de intrekking van beschikkingen een soortgelijke rol. De uitgangspunten welke ten grondslag liggen aan de intrekking van een beschikking komen dus overeen. Ook dat maakt dat de Duitse intrekkingsregeling voor het Nederlandse stelsel interessant is.