56 Beschikkingsbevoegdheid

Als hoofdregel geldt dat beschikkingsbevoegd is de pandgever die de rechthebbende is van de te verpanden vordering. Hij kan zijn beschikkingsbevoegdheid niet alleen verliezen doordat hij niet langer de rechthebbende van de vordering is, maar bijvoorbeeld ook doordat hij failleert,1 of door aan een derde een privatieve last te geven.2 De beschikkingsbevoegdheid van de pandgever kan worden beperkt, bijvoorbeeld doordat hij in surseance komt te verkeren, in welk geval hij slechts tezamen met de bewindvoerder(s) beschikkingsbevoegd is.3,4 Uitsluitend de houder van een openbaar pandrecht kan onder voorwaarden tegen de beschikkingsonbevoegdheid van de pandgever worden beschermd, zodat hij ondanks de beschikkingsonbevoegdheid toch een geldig pandrecht verkrijgt.5