II.6.6.1 Prestatiebegrip en vrijstelling voor verschaffen zekerheidsrechten

Het aantrekken van krediet en het schuldig erkennen van een geleend bedrag is mijns inziens op geen enkele manier een dienst in de zin van artikel 4, lid 1, Wet OB 1968 (vgl. par. 4.7.2 en 5.7.1). Het verschaffen van een zekerheidsrecht kan wellicht wel als dienst worden gezien vanwege het ruime begrip dienst dat het Hof van Justitie voorstaat.1 Het ligt echter niet voor de hand voor het verstrekken van zekerheidsrechten een vergoeding te bedingen. Mocht het verstrekken van een zekerheidsrecht onverhoopt toch een dienst onder bezwarende titel zijn, dan is deze dienst op grond van artikel 11, lid 1, onderdeel j, ten derde, Wet OB 1968 vrijgesteld.2

In een enkel geval is wellicht denkbaar dat het verschaffen van een zekerheidsrecht leidt tot een overdracht van het onderliggende activum.3 Als dat onderliggende activum een goed is, zou de verkrijger van het zekerheidsrecht daardoor de macht moeten verkrijgen als eigenaar over het goed te beschikken. Dat kan mogelijk aan de orde komen als terugbetaling van het geleende door de kredietnemer niet te verwachten is en de kredietverschaffer dientengevolge vrijelijk over het in zekerheid gegeven activum kan beschikken.