234 Actieve en passieve inning door de curator

In het arrest ING/Verdonk overwoog de Hoge Raad voorts het volgende. De curator is niet verplicht om aan de stil pandhouder ex art. 58 lid 1 Fw een redelijke termijn te stellen om tot de uitoefening van zijn in art. 57 Fw bedoelde rechten over te gaan. De curator is aanstonds, ook zonder dat hij de bedoelde termijn aan de pandhouder heeft gesteld, inningsbevoegd. Wel moet de curator de stil pandhouder een redelijke termijn gunnen om tot mededeling van zijn pandrecht aan de debiteur van de verpande vordering over te gaan voordat hij de debiteur mededeelt dat hij de verpande vordering moet voldoen op de rekening van de boedel. Bij een professionele pandhouder als een bank zal de door de curator in acht te nemen redelijke termijn in het algemeen veertien dagen bedragen. De curator is niet gehouden zo een pandhouder te informeren over zijn voornemen om de debiteur te verzoeken om tot betaling op de boedelrekening over te gaan.

Naar aanleiding van deze overwegingen van de Hoge Raad kunnen de volgende conclusies worden getrokken. Zolang sprake is van een stil pandrecht is de curator, vanaf de aanvang van het faillissement, bevoegd de verpande vordering passief te innen, dat wil zeggen betalingen van de vordering in ontvangst te nemen. Nadat een door de curator aan de stil pandhouder gegunde redelijke termijn om tot mededeling van zijn pandrecht aan de debiteur van de verpande vordering over te gaan is verstreken, is de curator bevoegd een stil verpande vordering ook actief te innen. Actieve inning impliceert het nemen van die maatregelen die gericht zijn op betaling van de vordering, zoals het verzoeken, sommeren en zonodig dagvaarden van de debiteur, alsmede het maken van afspraken over de (wijze van) betaling. Zowel door passieve als door actieve inning van de vordering door een daartoe bevoegde curator verliest de pandhouder zijn separatistpositie. In beide gevallen behoudt hij wel een voorrangsrecht op de opbrengst van de vordering. 1