387 Uitoefening van afhankelijke zekerheidsrechten op grond van een redelijke wetsuitleg

Een redelijke wetsuitleg en een vergelijking met beslag leiden tot de conclusie dat de inningsbevoegde pandhouder bevoegd is tot uitoefening van de zekerheidsrechten die van de verpande vordering afhankelijk zijn, ongeacht of deze rechten vóór of na de verpanding zijn ontstaan. Is het afhankelijke zekerheidsrecht een recht van pand of hypotheek, dan is de inningsbevoegde pandhouder bevoegd het in zekerheid gegeven goed te executeren als de pandgever daartoe bevoegd zou zijn geweest als op zijn vordering geen openbaar pandrecht zou zijn gevestigd. De pandhouder wiens vordering opeisbaar is, is vervolgens bevoegd zich met voorrang te voldoen uit de executie-opbrengst. Is het afhankelijk zekerheidsrecht een borgtocht, dan is de inningsbevoegde pandhouder bevoegd nakoming van de borg te vorderen als de debiteur van de verpande vordering jegens de pandgever tekortschiet.1 Is zijn vordering opeisbaar, dan is de pandhouder bevoegd zich te voldoen uit de opbrengst van de vordering op de borg.

Deze rechten heeft de pandhouder niet doordat de betreffende zekerheidsrechten als afhankelijke rechten op hem overgaan, maar omdat een redelijke wetsuitleg leidt tot de conclusie dat wie bevoegd is een vordering te innen, zich tevens op de van die vordering afhankelijke zekerheidsrechten kan beroepen. De uitoefening door de pandhouder past in het systeem van de wet: in de bevoegdheid om nakoming van een vordering te vorderen ligt de bevoegdheid om de nakoming af te dwingen met de daartoe bestaande rechten besloten.2