Aant. 1.1 Inleiding

Mandaat is de bevoegdheid om namens een bestuursorgaan besluiten te nemen. Mandaat vindt plaats aan een bepaalde persoon of functie, zoals een medewerker van een belastinginspecteur. Een mandaatgever oftewel mandans is degene die mandaat verleent. Een gemandateerde oftewel mandataris is degene die mandaat ontvangt.

Mandaat is een publiekrechtelijke vertegenwoordigingsfiguur. Wettelijke voorschriften kennen bestuursbevoegdheden toe aan bestuursorganen. Maar in verreweg de meeste gevallen neemt niet dat bestuursorgaan, maar een gemandateerde namens dat bestuursorgaan de beslissing. Het belangrijkste verschil met de privaatrechtelijke volmacht is, dat mandaat ziet op de uitoefening van een bestuursbevoegdheid. De volmacht ziet op heel veel verschillende rechtshandelingen, vooral van vermogensrechtelijke aard. Via de schakelbepaling van artikel 3:79 van het BW is de regeling van de volmacht ook van toepassing op het bestuursrecht. Dit betekent dat, als afdeling 10.1.1 van het Awb geen antwoord geeft op bepaalde vragen, de regeling van de privaatrechtelijke volmacht aanvullende betekenis kan hebben.