Artikel 78 bis Crisisbetalingen aan landbouwers naar aanleiding van natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden oframpzalige gebeurtenissen

De lidstaten kunnen crisisbetalingen verrichten aan actieve landbouwers die worden getroffen door natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen. Die betalingen hebben tot doel de continuïteit van de landbouwactiviteit van deze landbouwers te waarborgen en zijn onderworpen aan de in dit artikel uiteengezette voorwaarden die door de lidstaten nader zijn gespecificeerd in hun strategische GLB-plannen.

Steun uit hoofde van dit artikel mag slechts worden verleend als de bevoegde autoriteit van de lidstaat formeel erkent dat zich een natuurramp, ongunstige weersomstandigheden of een rampzalige gebeurtenis, zoals door de lidstaat gedefinieerd, heeft voorgedaan en dat die gebeurtenissen, of maatregelen die overeenkomstig Verordening (EU) 2016/2031 zijn vastgesteld om een plantenziekte of plaagorganisme bij planten uit te roeien of in te dammen, of maatregelen die zijn vastgesteld om in de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie (1) vermelde dierziekten te voorkomen of uit te roeien, of maatregelen die overeenkomstig artikel 6, lid 3, en artikel 259 van Verordening (EU) 2016/429 zijn vastgesteld ten aanzien van een nieuwe ziekte, rechtstreeks schade hebben veroorzaakt waardoor tenminste 30 % van de gemiddelde jaarproductie van de landbouwer in de laatste drie jaar of de gemiddelde jaarproductie van drie van de laatste vijf jaar, de hoogste en het laagste productie niet meegerekend, verloren is gegaan. De verliezen worden berekend op het niveau van het bedrijf, op het niveau van de activiteit van het bedrijf in de betrokken sector of voor het specifieke betrokken areaal.

De lidstaten zorgen ervoor dat de steun op grond van dit artikel gericht is op landbouwers die het zwaarst zijn getroffen door natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen, door de subsidiabiliteitsvoorwaarden vast te stellen op basis van het beschikbare bewijs.

De lidstaten stellen de toepasselijke steunpercentages voor het compenseren van het productieverlies vast. Deze percentages zijn hoger voor landbouwers die onder een verzekeringsregeling of ander risicobeheersinstrument vallen. Indexen kunnen worden gebruikt om het productieverlies te berekenen.

Bij het verlenen van steun uit hoofde van dit artikel zorgen de lidstaten ervoor dat overcompensatie als gevolg van het combineren van interventies uit hoofde van dit artikel met andere nationale of Uniesteuninstrumenten of particuliere verzekeringsregelingen wordt vermeden.

In afwijking van artikel 111, eerste alinea, zijn de punten h) en i) van die alinea niet van toepassing op steun in het kader van dit interventietype.