Artikel 41 Centrale contactpunten

Voor de toepassing van artikel 37, lid 1, en artikel 38, lid 1), kunnen de lidstaten voorschrijven dat uitgevers van elektronisch geld, betalingsdienstaanbieders en aanbieders van cryptoactivadiensten die op hun grondgebied andere vestigingen hebben dan een dochteronderneming of een bijkantoor, of die op hun grondgebied in het kader van het vrij verrichten van diensten actief zijn via agenten of distributeurs of via andere soorten infrastructuur, op hun grondgebied een centraal contactpunt aanwijzen. Dat centrale contactpunt ziet er namens de meldingsplichtige entiteit op toe dat de AML/CFT-regels worden nageleefd en vergemakkelijkt het toezicht door de toezichthouders, onder meer door de toezichthouders op verzoek documenten en informatie te verstrekken.

Uiterlijk op 10 juli 2026 stelt de AMLA ontwerpen van technische reguleringsnormen op en legt ze deze ter goedkeuring voor aan de Commissie. Die ontwerpen van technische reguleringsnormen bevatten de criteria voor het bepalen van de omstandigheden waarin de aanwijzing van een centraal contactpunt op grond van op grond van lid 1 passend is, en de taken van de centrale contactpunten.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 49 tot en met 52 van Verordening (EU) 2024/1620.