1.3.4.3 Bedrijvige commanditair(e vennoot)/besturende commanditair(e vennoot)

De vennoot die niet jegens derden aansprakelijk is wordt doorgaans de ‘commanditaire vennoot’ genoemd. De wet spreekt in art. 19 leden 1 en 2 WvK eenvoudigweg van ‘geldschieter’ en in art. 20 lid 1, art. 21 WvK en art. 30 lid 2 WvK van de ‘vennoot bij wijze van geldschieting’. In de literatuur vindt men ook de termen ‘commandiet’ en ‘stille vennoot’ ter aanduiding van deze vennoot.1 Hoewel geen van deze aanduidingen als onjuist of verwarringwekkend kan worden aangemerkt2 zal ik in deze studie consequent gebruik maken van de term ‘commanditair vennoot’ om de betrokken vennoot aan te duiden, veelal verkort tot ‘commanditair’. De commanditair die zich inlaat met het bestuur en daarmee in strijd handelt met het verbod van art. 20 lid 2 WvK of met een soortgelijk verbod in enig buitenlands recht, zal ik om redenen van taalkundige efficiëntie in het vervolg aanduiden als de ‘bedrijvige commanditaire vennoot’ of verkort de ‘bedrijvige commanditair’. Voor de commanditair die zich inlaat met het bestuur terwijl hem dat ingevolge de op hem toepasselijke regelgeving is geoorloofd zal ik, analoog aan bovengenoemde aanduiding van de volledig aansprakelijke vennoot die met het bestuur is belast, de term ‘besturende commanditaire vennoot’ of ‘besturende commanditair’ gebruiken.