1.4 Methode

Het onderzoek naar het Nederlandse recht wordt verricht aan de hand van de juridisch-dogmatische onderzoeksmethode.1 Deze methode houdt in dat het geldende positieve recht wordt beschreven, uitgelegd en geanalyseerd aan de hand van nationale en Europese wetgeving, de daaraan ten grondslag liggende beginselen, de wetsgeschiedenis, jurisprudentie en literatuur. Deze beschrijving, uitleg en analyse hebben tot doel de systematiek van het Nederlandse verbintenissenrecht bloot te leggen. Aan de hand van tekstanalytische methoden, praktische argumenten en redeneerwijzen zal vervolgens gepoogd worden een antwoord op de onderzoeksvraag te formuleren die bijdraagt aan de coherentie en consistentie van het beschreven systematiek.2 Het onderzoek naar het Duitse, Franse en Engelse recht wordt verricht aan de hand van een functionele methode, de problem-solving approach, waarbij de oplossingen die de primaire en secundaire rechtsbronnen van de verschillende stelsel bieden voor het onderzoeksprobleem worden beschreven.3 De resultaten van het onderzoek in deze landen staan ten dienste van de beantwoording van de onderzoeksvraag naar Nederlands recht.4 In de volgende paragraaf wordt de keuze voor deze landen toegelicht.

Het rechtseconomische onderzoek vindt plaats aan de hand van de zogenaamde positieve analyse waarbij wordt voorspeld welke gedragseffecten een bepaald aansprakelijkheidsregime van de hulpverlener zal hebben.5 Aan de hand daarvan kan bepaald worden welk regime het meeste bijdraagt aan het minimaliseren van de ongevalskosten, de primaire doelstelling van het aansprakelijkheidsrecht in de rechtseconomische benadering. In het rechtseconomische onderzoek wordt uitgegaan van de rationele keuze van actoren.6 Dit houdt in dat actoren keuzes maken op grond van hun eigen voorkeuren, dat deze voorkeuren constant zijn en dat ze hun keuzes maken aan de hand van verwachtingen die gebaseerd zijn op de informatie die hen ter beschikking staat.7