3.2.4 Aanvullende waarderingsveronderstellingen

Vervolgens zijn voor de waardering aanvullende veronderstellingen te maken. Die komen neer op de volgende scenario’s:

Van deze scenario’s of aanvullende veronderstellingen zal het scenario inhoudende de continuïteit van de onderneming in de regel tot de hoogste waarde leiden en als uitgangspunt gelden. Dit is omdat met de (gedeel telijke) continuering van de onderneming in beginsel een meerwaarde wordt gerealiseerd ten opzichte van de beëindiging van de onderneming.1 Dit is echter niet altijd zo en hangt af van de aard van de samengestelde activa van de betreffende onderneming.2

Bij discontinuïteit of beëindiging van de onderneming worden de activa afzonderlijk, op zogenoemde piecemeal basis, verkocht. In paragraaf 3.3 ga ik in op het hiermee verband houdende begrip liquidatiewaarde.

Samenvattend kan het waarderingskader bij het in paragraaf 3.2.1 genoemde voorbeeld nu als volgt worden vormgegeven: een aandeelhouder wenst ten behoeve van een mogelijke verkoop inzicht te krijgen in de aandelenwaarde (de doelomschrijving van de waarderingsopdracht;paragraaf 3.2.1), waarbij wordt uitgegaan van een transactiewaarde en een value in use (voor hemzelf). In deze context kan de waarderingsdeskundige kiezen voor de fair market value of de waarde in het economische verkeer (de waardemaatstaf of -standaard; paragraaf 3.2.2). Deze keuze zal onder andere afhangen van de beschikbare informatie. De waarderingsdeskundige zal bij de schatting van de aandelenwaarde waarschijnlijk uitgaan van het financieel-economisch waardebegrip (het waardebegrip; paragraaf 3.2.3). Met de transactie wordt de continuïteit van de onderneming beoogd en wordt dus uitgegaan van de going concern waarde in handen van derden (de overige veronderstelling; paragraaf 3.2.4).