Rb. Rotterdam, 08-12-2021, nr. C/10/577873 / HA ZA 19-638

gevestigd te [vestigingsplaats eiser 1],

2. [naam eiser 2],

gevestigd te [vestigingsplaats eiser 2],

3. [naam eiser 3],

wonende te [woonplaats eiser 3],

eisers in conventie,

verweerders in reconventie,

verweerders in de incidenten,

advocaat mr. Y.N. Rosina te Naarden,

tegen

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 1],

2. [naam gedaagde 2],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 2],

3. [naam gedaagde 3],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 3],

4. [naam gedaagde 4],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 4],

5. [naam gedaagde 5],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 5],

6. [naam gedaagde 6],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 6],

7. [naam gedaagde 7],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 7],

8. [naam gedaagde 8],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 8],

9. [naam gedaagde 9],

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 9],

10. [naam gedaagde 10],

wonende te [woonplaats gedaagde 10],

gedaagden in conventie,

eisers in reconventie,

eisers in de incidenten,

advocaat mr. R.M. Leeuwenburgh te Rotterdam.

Eisers in conventie worden hierna aangeduid als [eisers 1] als zij gezamenlijk bedoeld zijn. Wanneer zij afzonderlijk bedoeld zijn, worden zij aangeduid als [naam eiser 1], [naam eiser 2] en [naam eiser 3].

Gedaagden in conventie worden hierna aangeduid als “[gedaagden]” als zij gezamenlijk bedoeld zijn. Gedaagde in conventie 1 wordt afzonderlijk aangeduid als “[naam gedaagde 1]”. Gedaagden in conventie 2 tot met 6 worden tezamen aangeduid als “de maten”. Gedaagden in conventie 7 tot en met 9 worden samen aangeduid als “de voormalige maten”. Wanneer gedaagde 7 afzonderlijk is bedoeld zal zij worden aangeduid als “[naam gedaagde 7]”. Gedaagde in conventie 10 ten slotte wordt aangeduid als “[naam gedaagde 10]”.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[naam eiser 2] is een in 1984 door [naam 1], vader van [naam eiser 3], opgericht bedrijf dat transportbanden voor onder meer industriële en voedselverwerkende bedrijven produceert.

De aandelen in [naam eiser 2] werden tot 25 november 2014 gehouden door [naam eiser 1]. Per 25 november 2014 worden de aandelen in [naam eiser 2] gehouden door [naam bedrijf 1], een 100% dochtermaatschappij van [naam eiser 1].

[naam gedaagde 1] (met als handelsnaam “[handelsnaam]”) is in 1988 opgericht als een adviesbureau gespecialiseerd in corporate restructuring en corporate finance voor middelgrote bedrijven.

[naam gedaagde 10] is één van de oprichters van [naam gedaagde 1] en heeft een achtergrond als ingenieur en bedrijfseconoom. [naam gedaagde 10] was via [naam gedaagde 7] een van de maten van [naam gedaagde 1]. [naam gedaagde 10] is in 2013 met pensioen gegaan.

Gedaagden in conventie 2 tot en met 9 zijn (voormalige) maten van [naam gedaagde 1].

[naam bedrijf 2] (hierna: [naam bedrijf 2]) is sinds 2002 de huisbankier van [eisers 1]

In 2006 heeft [naam eiser 2] een nieuw type transportband ontwikkeld voor de gipsplaatindustrie, genaamd [naam transportband].

In 2007 heeft [naam eiser 1] de producent van transportbanden Fabreeka Bandtransport B.V. (hierna: Fabreeka) overgenomen. Deze overname is gefinancierd door [naam bedrijf 2].

In 2008 had [naam eiser 2] een liquiditeitstekort. Zij kon daardoor niet voldoen aan (al) haar verplichtingen aan [naam bedrijf 2], de fiscus en leveranciers. Vanwege dit liquiditeitstekort heeft [naam eiser 2] [naam bedrijf 2] in oktober 2008 verzocht om aanvullende financiering.

Naar aanleiding van een kredietaanvraag van [naam eiser 2] heeft [naam 2], toenmalig medewerker van de Afdeling Credit Risk Management van [naam bedrijf 2], een kredietonderzoek verricht. Het verslag van 16 februari 2009 van dat onderzoek luidt, voor zover thans van belang, als volgt:

“Conclusies

1. Achteraf bezien heeft [naam eiser 2] in 2007 voorlopig de hoofdprijs voor de overname van Fabreeka betaald. De lasten uit de overnamefinanciering zijn vooralsnog niet op te brengen uit de cashflow van Fabreeka.

2. Het realiteitsgehalte van de begroting is moeilijk vast te stellen omdat de orderportefeuille niet verder uitstrekt dan normaal 1 ½ maand. De economische crisis zal zijn effect hebben op de omzet waarbij er wel enige basis is in de vorm van vervanging van transportbanden en levering aan de agrarische en levensmiddelenindustrie.

3. De interne financiële verslaglegging is niet op orde als gevolg van bedrijfsovernames en de ingebruikname van een voorlopig niet goed functionerend managementinformatiesysteem (Visionplanner). De opzet van de administratieve organisatie is thans zodanig dat het mogelijk moet zijn om in 2009 tijdig te kunnen rapporteren.

4. Het management van [naam eiser 2] beoordeel ik als zwak. Directeur-eigenaar [naam eiser 3] is meer verkoper dan ondernemer, terwijl financieel directeur [naam 3] tot op heden niet in staat is de administratie van [naam eiser 2] onder controle te krijgen.

(…)

[naam transportband]

Deze vennootschap produceert transportbanden voor de gipsindustrie. Dit betreft een band (200 m lang, 1,5 m breed) welke bij de productie van gipsplaten de ondergrond vormt tijdens het afkoelen van de gipsplaat. Tot op heden werden hiervoor rubberen banden gebruikt maar PVC is hiervoor vanwege de gladde en naadloze oppervlakte beter geschikt. De wereldmarkt voor gipsplaten/producenten wordt gedomineerd door 3 grote spelers te weten Saint Gobain, Knauf en Lafarge. Met Knauf heeft [naam eiser 2] begin 2008 een raamcontract gesloten tot levering van 14 banden voor mei 2009. Knauf heeft inmiddels laten weten dit contract met 2 jaar te willen uitbreiden voor de productie van 20 banden. Met Saint Gobain lopen de besprekingen traag, maar bij de laatste bespreking is afgesproken om een raamcontract voor de levering van 19 banden in 2009 uit te werken.

Ik vermeld dit uitgebreid omdat [naam eiser 2] veel groei- en winstmogelijkheden in de productie van deze gipsbanden ziet. Voor [naam eiser 2] is dit een niche markt, waarbij zij een brutomarge van 70% kan behalen.

(…)

Management

[naam eiser 2] bevindt zich in een precaire financiële situatie, waarvan dga (directeur/groot aandeelhouder, opmerking rechtbank) [naam eiser 3] niet volledig doordrongen lijkt. [naam eiser 2] heeft in april 2008 een reorganisatie doorgevoerd waarvan de effecten in 2009 voelbaar moeten worden. [naam eiser 3] ziet veel kansen en beschouwt alleen de werkkapitaalontwikkeling als enigszins zorgelijk. Bij de eindbespreking van mijn rapport was hij niet aanwezig.

Financieel directeur [naam 3] was voorheen werkzaam als business banker bij [naam bedrijf 2]. Hij lijkt de administratie van [naam eiser 2] voorlopig niet goed onder controle te krijgen. Het meeste actuele inzicht wat wij in [naam eiser 2] bezitten dateert van medio 2008. Sindsdien moeten wij ons via deelinformatie op de hoogte stellen van de resultaatontwikkeling bij [naam eiser 2]. In de loop van 2008 is de opzet van de administratieve organisatie verbeterd, maar schort het nog aan de goede werking van het systeem.

(…)

De rekening van [naam eiser 2] bij onze bank vertoont een overstand. De leveranciers (vooral multinationals in de chemische sector) willen eerder betaald krijgen. Anderzijds betalen debiteuren trager met name in USA. Bij de fiscus is de betalingsonmacht gemeld, waarbij [naam eiser 2] 1 ½ maand (€ 400.000) achterloopt bij de verplichtingen. [naam eiser 2] probeert middelen vrij te krijgen uit de afbouw van de voorraad, eerdere incasso van vorderingen en verkoop van bedrijfsonderdelen.”

Bij brief van 5 maart 2009 heeft [naam bedrijf 2] aan [eisers 1] meegedeeld dat zij heeft besloten de rekeningen van de onderneming onder behandeling van bijzonder beheer te stellen. Vanwege het toegenomen kredietrisico stelt [naam bedrijf 2] als voorwaarde aan de voorzetting van het krediet (onder meer) dat [naam eiser 2] gebruik maakt van de diensten van [naam gedaagde 1] om het ondernemingsplan inclusief een gedetailleerde begroting en liquiditeitsprognose voor 2009 op realiteitswaarde te toetsen, waarbij [naam gedaagde 1] haar bevindingen in de vorm van een separaat advies aan [naam bedrijf 2] rapporteert.

In maart 2009 heeft [naam eiser 1] [naam gedaagde 1] een opdracht (hierna: de opdracht) verstrekt. De opdracht werd namens [naam gedaagde 1] uitgevoerd door [naam gedaagde 10] en [naam 4] (hierna: [naam 4]).

De bevestiging van 16 maart 2009 van de onder 2.12 bedoelde opdracht luidt, voor zover thans van belang, als volgt:

“Refererend aan onze prettige bespreking van 11 maart jl. inzake de bij [eisers 1] (“[naam eiser 2]”) voorliggende vraagstukken, (…), bevestigen wij hierbij de door u aan [handelsnaam] verstrekte opdracht aangaande het objectiveren en valideren van de (financiële) plannen van [naam eiser 2] voor 2009.

Wij danken u hartelijk voor uw opdracht.

Korte situatieschets

[naam eiser 2] is in 1984 opgericht en is een producent van kunststof (PVC-, PU-, PE-, en siliconenrubber gecoate) transportbanden. De activiteiten zijn verdeeld in de ontwikkeling en productie van kunststof transportbanden, en het verwerken van banden tot eindproduct (confectie).

In 2007 is Fabreeka Bandtransport BV overgenomen door [naam eiser 2]. De confectieactiviteiten van Fabreeka zijn ondergebracht in Fabreeka Bandtransport BV, [naam bedrijf 3] en [naam bedrijf 4]. Het lag in de bedoeling van de directie Fabreeka Bandtransport BV en [naam bedrijf 3] eind 2008 te verkopen aan respectievelijk een klant en het zittende management. Het is momenteel onduidelijk of, en zo ja wanneer deze verkopen plaats zullen vinden.De overname van Fabreeka Bandtransport BV is gefinancierd door [naam bedrijf 2] ([naam bedrijf 2]) deels middels een Mezzanine financiering.

[naam eiser 2] heeft onder de naam [naam transportband] in 2008 een geheel nieuwe gipstransportband ontwikkeld welke door grote gipsproducenten wordt gezien als een superieur substituut voor de huidige (conventionele) rubber transportband. [naam eiser 2] is de enige onderneming in de markt die een dergelijke transportband kan fabriceren en d[i]e tevens over de techniek beschikt deze bij de eindgebruiker te monteren.

Door stijgende grondstofprijzen, die slechts beperkt konden worden doorberekend, en dalende dollarkoersen is er in de eerste helft van 2008 een verlieslatende situatie ontstaan. Voorgaande in combinatie met hoge financieringslasten heeft als gevolg gehad dat er een groot liquiditeitstekort is ontstaan. Er is momenteel een achterstand bij de fiscus van circa € 600.000,-. De onderneming heeft reeds betalingsonmacht gemeld.

Om genoemde liquiditeitsproblematiek het hoofd te bieden heeft u een financieringsverzoek neergelegd bij uw huisbankier [naam bedrijf 2]. Daartoe heeft u uitvoerige (financiële) informatie aangeleverd. [naam bedrijf 2] heeft de wens uitgesproken dat de aangeleverde exploitatie- en liquiditeitsbegroting door een onafhankelijke adviseur wordt getoetst.

Opdrachtinterpretatie

U heeft besloten een onafhankelijk rapport van de (bedrijfseconomische) situatie van uw onderneming te laten maken. Daarbij wenst u advies en ondersteuning van een onafhankelijke derde die met u het realiteitsgehalte van de door u opgestelde exploitatie- en liquiditeitsbegroting in kaart brengt. Uit deze gezamenlijke inventarisatie volgen conclusies en een geheel van te nemen acties, waarbij u naar behoefte wilt worden bijgestaan bij de implementatie van de aldus ontstane aanbevelingen.

Het uiteindelijke doel is een winstgevend bedrijf, waarin organisatie, aansturing en met name ook de financiering op een juiste manier zijn gestructureerd.

Bij een dergelijk traject zullen onder meer de volgende punten aan de orde komen:

Analyse van de huidige situatie van de onderneming met betrekking tot:

Welke maatregelen concreet genomen dienen te worden om de situatie structureel te verbeteren;

Het effect van de te nemen maatregelen en plannen op de exploitatiebegroting en de liquiditeitspositie (op korte en langere termijn) van het bedrijf en de daarbij behorende financiering (kapitaalbehoefte en financieringsstructuur).”

Op de overeenkomst van opdracht tussen [naam eiser 1] en [naam gedaagde 1] zijn de algemene voorwaarden van [naam gedaagde 1] van toepassing. Deze algemene voorwaarden luiden, voor zover thans van belang, als volgt:

“Artikel 6 Geheimhouding

1. Opdrachtnemer is, tenzij hij een wettelijke of beroepsplicht tot bekendmaking heeft, verplicht tot geheimhouding tegenover derden. Hierop wordt echter een uitzondering gemaakt in het geval opdrachtnemer voor zichzelf optreedt in een tucht-, straf-, of civiele procedure waarbij deze stukken van belang kunnen zijn.

2. Tenzij daartoe door opdrachtnemer voorafgaande schriftelijke toestemming is verleend, zal opdrachtgever de inhoud van rapporten, adviezen of andere al of niet schriftelijke uitingen van opdrachtnemer die niet zijn opgesteld of gedaan met de strekking derden van de daarin neergelegde informatie voorzien, niet openbaar maken. De opdrachtgever zal er tevens voor zorgdragen dat derden niet van de in de vorige zin bedoelde inhoud kennis kunnen nemen.

3. Opdrachtnemer zal zijn verplichtingen op grond van dit artikel opleggen aan door hem ingeschakelde derden.

(…)

Artikel 10. Aansprakelijkheid

1. Opdrachtnemer zal zijn werkzaamheden naar beste kunnen verrichten en daarbij de zorgvuldigheid in acht te nemen die kan worden verwacht. Indien een fout wordt gemaakt doordat de opdrachtgever hem onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, is opdrachtnemer voor de ontstane schade niet aansprakelijk. Indien de opdrachtgever aantoont dat hij schade heeft geleden door een fout van opdrachtnemer die bij zorgvuldig handelen zou zijn vermeden, is opdrachtnemer voor die schade voor éénmalige opdrachten slechts aansprakelijk tot een maximum van éénmaal het bedrag van hot honorarium voor de desbetreffende opdracht en voor meerjarige opdrachten tot een maximum van éénmaal het bedrag van het honorarium voor de desbetreffende opdracht over het laatste kalenderjaar.

(…)”

Ter uitvoering van de opdracht hebben [naam gedaagde 10] en [naam 4] informatie opgevraagd bij [eisers 1] en gesprekken gevoerd met de managementleden van [naam eiser 2]. Het management van [naam eiser 2] bestond in het voorjaar van 2009, naast dga [naam eiser 3], uit [naam 3], [naam 5] en [naam 6].

Bij brief van 9 april 2009 heeft [naam bedrijf 2] het volgende meegedeeld aan [naam eiser 2] en [naam eiser 1]:

“Met onze brief dd 5 maart 2009 hebben wij u gemeld dat wij het kredietrisico bij uw onderneming sterk verhoogd achten. Voor de voorzetting van het krediet hebben wij in deze brief aanvullende voorwaarden gesteld, waaraan u tot dusverre niet voldaan hebt. Wij hebben voor eind maart jl geen geconsolideerde jaarcijfers 2008 en ondernemingsplan ontvangen, terwijl [naam bedrijf 5] als borg niet bereid is gebleken om de afstaffeling van haar borgtocht op te schorten. Tevens blijft u ondanks herhaalde rappels in gebreke bij het opsturen van een ‘voor akkoord’ ondertekend origineel exemplaar van onze brief dd 5 maart 2009 en bij het tijdig verzenden van de pandlijsten debiteuren en voorraden van uw ondernemingen.

Wij maken hieruit op dat de ‘sense of urgency’ in de gegeven situatie bij u volledig ontbreekt. Dit klemt te meer omdat er nog nauwelijks omzet op de rekeningen van uw ondernemingen bij onze bank plaatsvindt. Hoewel wij geen recente inzage hebben in de resultaten van uw ondernemingen zijn wij ervan overtuigd dat de bedrijfsexploitatie thans negatief is.

Nu [naam bedrijf 5] weigert om mee te werken aan het opschorten van het verminderen van de borgtocht zijn wij niet langer bereid om de aflossingen van de leningen [naam eiser 1] en [naam eiser 2] op te schorten, zoals vermeld in onze brief dd 5 maart 2009. Wij wensen in de loop van de volgende week een gesprek met u en vertegenwoordigers van [handelsnaam] op ons kantoor in ’sHertogenbosch te hebben, waarbij van u willen vernemen wat uw ondernemingsplannen zijn of meer specifiek hoe u denkt de huidige ernstige liquiditeitsproblemen te overwinnen. Wij stellen de voortzetting van ons krediet afhankelijk van de uitkomsten van deze bespreking.”

Op 16 april 2009 heeft een bespreking plaatsgevonden bij [naam bedrijf 2], waarbij namens [naam bedrijf 2] [naam 7] (hierna: [naam 7]), namens [eisers 1] [naam eiser 3], [naam 5], [naam 3] en [naam 6] en namens [naam gedaagde 1] [naam gedaagde 10] en [naam 4] aanwezig waren.

Naar aanleiding van het gesprek op 16 april 2009 (bedoeld onder 2.17) is een tweede opdracht door [naam eiser 1] aan [naam gedaagde 1] verstrekt (hierna: de vervolgopdracht). De bevestiging van de vervolgopdracht door [naam gedaagde 1] op 17 maart 2009 luidt, voor zover hier van belang, als volgt:

“Betreft: Opdrachtbevestiging bijzonder vervolgtraject

Geachte [naam eiser 3]

In aanvulling op onze eerdere opdrachtbevestiging dd. 16 maart jl. en onder verwijzing naar de vandaag gehouden bespreking met uw bankier in ’s-Hertogenbosch, bevestigen wij hierbij het volgende:

Gezien de situatie waarin [eisers 1] zich bevindt is op korte termijn risicodragende kapitaalversterking onontkoombaar geworden.

Wij zullen samen met u en uw mede managementteamleden dit weekend een eerste informatiememorandum opstellen dat begin volgende week toegestuurd kan worden aan nog nader te identificeren partijen waarvan wij gezamenlijk vaststellen dat zij benaderd kunnen worden.

In dat memorandum zullen geen beperkende voorwaarden worden opgenomen t.a.v. de wijze waarop / de mate waarin kan worden deelgenomen (waar het immers voor de hand ligt dat het om een meerderheidsparticipatie zal gaan).

Zo zullen er ook geen beperkingen gelden m.b.t. de managementstructuur na deelname.

Wij zijn van onze kant genegen een aantal partijen voor te dragen waarbij wij gezien de onzekere uitkomst van uitsluitend die werkzaamheden voor de uren die daarmee gepaard gaan een afwijkende honoreringstructuur zullen hanteren (…)”

Ook op de vervolgopdracht zijn de algemene voorwaarden van [naam gedaagde 1] van toepassing.

[naam gedaagde 1] heeft met door [eisers 1] verstrekte informatie een “Informatie Memorandum” opgesteld ten behoeve van het verkrijgen door [naam eiser 2] van risicodragend kapitaal van participanten.

[naam gedaagde 10] zag een belangrijke rol weggelegd voor [naam 6] binnen [naam eiser 2]. Dat heeft [naam gedaagde 10] ook met [naam bedrijf 2] gedeeld. Hierover heeft [naam gedaagde 10] de andere managementleden van [naam eiser 2] niet ingelicht.

[naam gedaagde 10] en [naam 4] hebben tijdens de uitvoering van de opdracht en de vervolgopdracht regelmatig contact gehad met [naam bedrijf 2] over [eisers 1] Daarbij is informatie over [eisers 1] met [naam bedrijf 2] gedeeld. [eisers 1] werd niet betrokken in deze contacten tussen [naam gedaagde 10] en [naam 4] enerzijds en [naam bedrijf 2] anderzijds.

[naam gedaagde 10] heeft, zonder medeweten van de andere leden van het bestuur van [naam eiser 2], [naam 6] verzocht om een “Plan van Aanpak” op te stellen ten behoeve van potentiële participanten. [naam 6] heeft dat Plan van Aanpak opgesteld en aan [naam gedaagde 10] verstrekt. Dat Plan van Aanpak gaat onder meer uit van een wijziging van het management van [naam eiser 2], waarbij voor [naam eiser 3] een beperktere rol is weggelegd dan voorheen.

[naam gedaagde 10] heeft zowel het Informatie Memorandum als het Plan van Aanpak van [naam 6] aan door hem geselecteerde, potentiële participanten toegestuurd. Aan één van deze potentiële participanten is daarbij meegedeeld dat het Plan van Aanpak niet op tafel mocht komen bij een bespreking die met het oog op de mogelijke participatie zou plaatsvinden met [eisers 1]

Op 20 mei 2009 heeft [naam gedaagde 10] het volgende emailbericht aan [naam bedrijf 2] gestuurd (met onderstrepingen zoals in productie 28B bij de dagvaarding):

“[naam eiser 2] zit inmiddels nu helemaal klem qua liquiditeit; betalingen aan een buitenlandse leverancier, lonen mei, vakantiegeld en belastingen (die wij uiteraard nu niet gaan betalen) zijn due.

Er wordt gesproken met participanten (…) waarbij wij niet weten wat er met de eerstgenoemde partij is / wordt besproken.

Binnen het management is er duidelijk een "kamp" bestaande uit [naam 8], [naam 3] en [naam 5], waar [naam 6] niet bij betrokken wordt. En voor de toekomst is [naam 6] absoluut key. [naam 6] zal onder geen beding doorwerken onder het regime van [naam 8].

Er komt een moment dat [naam 8] zal moeten accepteren dat er een verwatering van zijn aandelenbezit optreedt; ik sluit niet uit dat hij wel eens heel weinig (bv 10%) zou kunnen overhouden. Het is in dat geval maar de vraag of [naam 8] uiteindelijk bij het kruisje gaat tekenen (le moment supreme).

Als er al voorstellen komen van een van de beoogde participanten, hebben wij nog het vraagstuk: welke eisen worden er aan [naam bedrijf 2] gesteld. Ik stel me zo voor dat [naam bedrijf 2] dus uiteindelijk ook een (zware) stem in het kapittel wenst te hebben (als er al een keuze is). En als er geen participant is kan mogelijk ook nog aan een rechtstreeks belang voor [naam bedrijf 2] gedacht worden.

Naar mijn mening is het moment aangebroken om [naam 8] en de zijnen nu nog 1 keer te helpen (met die leverancier) maar daar zou direct aan gekoppeld moeten worden dat verdere liquiditeitssteun (lonen en vakantiegeld mei) uitsluitend zal plaatsvinden indien:

a. a) de aandelen worden gecertificeerden

b) [naam bedrijf 2] tevens het onherroepelijk stemrecht verkrijgt op de door [naam 8] gehouden certificaten.

Een StAK is nodig om te bereiken dat er een stat. directie wordt benoemd die niet langer enkel uit [naam 8] bestaat. Het mag niet langer voortduren dat [naam 6] wordt buitengesloten van alle belangrijke besprekingen en wordt afgesneden van relevante informatie. De directie zal na invoering van een StAK gevoerd moeten worden door [naam 8] en [naam 6] samen waarbij (de voorzitter van) de StAK bij directiebesprekingen aanwezig kan zijn en impasses (uiteindelijk) kan doorbreken. [naam 8] mag het niet langer alleen voor het zeggen hebben.

Het bestuur van de StAK samenstellen uit 3 man, een door [naam 8] aan te wijzen, een door [naam bedrijf 2] en een 3e, neutrale voorzitter (bv. ondergetekende).

Ik probeer mijn goodwill bij [naam 8] te (be-)houden zodat een dergelijke functie ook voor hem aanvaardbaar blijft, Om die reden heb ik ook namens [naam eiser 2] maar het contact met de fiscus opgenomen. Daarom pleit ik nu ook voor het meewerken door [naam bedrijf 2] aan die ene betaling aan die buit. leverancier (dat weten [naam 5], [naam 3] en [naam 8]).

Dat stemrecht op certificaten is nodig om een emissie mogelijk te maken waardoor [naam 8] verwatert.

Samenvattend: gelet op het belang voor [naam bedrijf 2], de potentie van de nw. produkten, de naar verwachting weer b.e. te krijgen exploitatie, de naar verwachting af te stoten onderdelen, geef ik in overweging om het traject met participanten eis stellen van nu aansluitend onmiddellijk een StAK + stemrecht. Daarmee wordt de kans op het slagen van een participatie bepaald vergroot. En deze eisen a) en b) kunnen maar beter uit jullie koker komen.

mhgr [naam gedaagde 10]”

Bij brief van 20 mei 2009 heeft [naam bedrijf 2] het volgende aan [naam eiser 3] meegedeeld:

“In onze brief dd 13 mei 2009 gericht aan [naam eiser 1] hebben wij gemeld dat [naam bedrijf 2] Bankiers niet bereid zal zijn een overstand op de kredietlimiet van [naam eiser 2] toe te staan ter betaling van onder meer de salarissen en vakantie-uitkeringen aan het einde van deze maand. Bij een actuele kredietlimiet van € 4.689.000 bedraagt het uitstaande obligo thans € 4.815.000 exclusief rente en kosten vanaf 31 maart 2009. Deze overschrijding ad € 126.000 van de limiet is ontstaan als gevolg van de betaling van € 143.000 onder een wissel van een Duitse leverancier. Wij zijn uiteindelijk met deze betaling akkoord gegaan teneinde ernstige betalingsproblemen met deze alsook andere Duitse leveranciers in de toekomst te voorkomen en deze leverancier, die geïnteresseerd is in de participatie in uw onderneming, niet onnodig voor het hoofd te stoten.

Vanwege de huidige overschrijding van de kredietlimiet, het uitblijven van enige omzet op de rekeningen alsmede naar verluidt de weigering van [naam 1] om extra middelen ter beschikking te stellen, gaan wij er vanuit dat [naam eiser 2] eind deze maand niet in staat zal zijn om de salarissen te betalen. Daarmede is de continuïteit van uw onderneming direct in gevaar.

Onder deze omstandigheden willen wij in overweging nemen [naam eiser 2] in staat te stellen de salarissen en vakantie-uitkeringen per eind mei te betalen onder de volgende voorwaarden:

- Alle aandelen van [naam eiser 1] worden ondergebracht in een op te richten Stichting Administratiekantoor

Bij emailbericht van 20 mei 2009 heeft [naam bedrijf 2] aan [naam gedaagde 10] een kopie verzonden van haar brief aan [naam eiser 3] van diezelfde dag (zie 2.25). Dat emailbericht heeft [naam gedaagde 10], eveneens op 20 mei 2009, per email doorgestuurd aan [naam 6], daarbij vermeldend:

“[naam 6], ter vertr. info; zo wordt achter de schermen alles uit de kast gehaald (…) !”

Korte tijd na ontvangst van de brief bedoeld onder 2.25 is [naam eiser 2] door een van haar medewerkers geïnformeerd over de contacten tussen [naam gedaagde 10], [naam 6] en [naam bedrijf 2]. Via de computer van [naam 6] is [eisers 1] op de hoogte geraakt van de inhoud van die contacten. [eisers 1] heeft vervolgens aan [naam bedrijf 2] meegedeeld dat zij bekend was met de contacten tussen [naam gedaagde 10], [naam 6] en [naam bedrijf 2] voorafgaand aan het verzenden van de bedoelde brief.

[naam bedrijf 2] heeft de in de brief van 20 mei 2009 aan de verruiming van de kredietfaciliteit gestelde voorwaarden (zie 2.25) niet gehandhaafd en de kredietfaciliteit van [naam eiser 2] verruimd met € 425.000,-.

Bij brief van 28 mei 2009 heeft [naam eiser 1] bij monde van haar advocaat “de ontbinding van de overeenkomst” ingeroepen en is [naam gedaagde 1] aansprakelijk gehouden voor “alle schade die cliënte ([naam eiser 1]; opmerking rechtbank), haar groepsvennootschappen en haar aandeelhouder, lijden en zullen lijden” als gevolg van de wijze waarop [naam gedaagde 1] de opdracht heeft uitgevoerd.

In juli 2009 heeft [naam eiser 2] Deloitte Financial Advisory Services B.V. (hierna: Deloitte) ingeschakeld om [naam eiser 2], zo volgt uit de opdrachtbevestiging van 9 juli 2009, “te ondersteunen in het inzichtelijk maken van de middellange termijn kasstroomprognose, het opstellen van een verklaring voor de Belastingdienst en u te ondersteunen in het uitwerken en implementeren van het herstructurerings- en herfinancieringsplan.”

In Het Financieele Dagblad (hierna: FD) van 12 mei 2018 is door [naam 9], redacteur van het FD, een artikel gepubliceerd met de titel “De buitengewone adviseurs van bijzonder beheer”. In dat artikel wordt onder meer beschreven hoe de advisering door [naam gedaagde 1] aan [eisers 1] in de periode van maart tot en met mei 2009 is verlopen.

Na daartoe door de voorzieningenrechter van deze rechtbank op 29 mei 2019 verleend verlof hebben [naam eiser 2] en [naam eiser 3] op 3 juni 2019 ten laste van [gedaagden] beslag gelegd onder [naam bedrijf 2]. Op grond van datzelfde verlof hebben [naam eiser 2] en [naam eiser 3] op 3 juni 2009 voorts beslag gelegd onder ABN AMRO N.V. ten laste van [naam gedaagde 10].

In de periode maart 2017 tot en met mei 2018 heeft [eisers 1] verschillende getuigen doen horen bij deze rechtbank op grond van artikel 166 Rv. Dat betrof onder meer [naam gedaagde 10], [naam 4], [naam 7] en [naam 6].

Bij dagvaarding in kort geding van 4 augustus 2020 heeft [gedaagden] [eisers 1] in rechte betrokken teneinde de conservatoire derdenbeslagen onder [naam bedrijf 2] te doen opheffen. De voorzieningenrechter heeft de vorderingen van [gedaagden] bij vonnis van 1 september 2020 afgewezen.

Bij conclusie van repliek in conventie heeft [eisers 1] haar eis gewijzigd, zodat zij thans vordert, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

“A. op vordering van [[naam eiser 1]]

1. vast te stellen dat de overeenkomsten van opdracht tussen [[naam eiser 1]] en [[naam gedaagde 1]] bij brief van 28 mei 2009 per die datum buitengerechtelijk zijn ontbonden;

2. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 1]] aansprakelijk is voor de door [[naam eiser 1]] geleden en nog te lijden schade als gevolg van haar toerekenbare tekortkomingen dan wel onrechtmatige handelingen (gedefinieerd als de "Gewraakte gedragingen" als bedoeld in paragraaf 5, 107-109, 122 en 160 dagvaarding (kort gezegd: het niet juist uitvoeren van de opdracht en de vervolgopdracht, het niet handelen zoals van een vakbekwaam adviseur verwacht mag worden, het heimelijke overleggen met [naam 6] en [naam bedrijf 2] en het delen van bedrijfsgevoelige informatie met derden; opmerking rechtbank)) elk afzonderlijk en/of (mede) in onderlinge samenhang bezien;

3. voor recht te verklaren dat [de maten en de voormalige maten] en (vanwege het bepaalde in artikel 7:404 BW) [[naam gedaagde 10]] jegens [[naam eiser 1]] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de hiervóór onder 2 vermelde toerekenbare tekortkomingen dan wel onrechtmatige handelingen;

4. [ [naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten] en [[naam gedaagde 10]] (ieder voor zich dan wel hoofdelijk) te veroordelen tot vergoeding aan [[naam eiser 1]] van de onder 2 genoemde schade, welke voorlopig is begroot op EUR 14.698.892,41, te vermeerderen met de op [[naam eiser 1]] rustende Vpb wettelijke (handels)rente vanaf de schadedatum tot en met de dag der algehele voldoening;

En:

5. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 10]] aansprakelijk is voor de door [[naam eiser 1]] geleden en nog te lijden schade als gevolg van zijn onrechtmatige handelingen (gedefinieerd als de "Gewraakte gedragingen" als bedoeld in paragraaf 5, 107-109, 122 en 160 dagvaarding (zie hiervoor onder A2; opmerking rechtbank)) elk afzonderlijk en/of (mede) in onderlinge samenhang bezien;

6. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 7]] jegens [[naam eiser 1]] aansprakelijk is voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de onrechtmatige daad van [[naam gedaagde 7]] (zoals bedoeld in paragraaf 146-148 dagvaarding (kort gezegd: het bewust profiteren van de tekortkoming van [naam gedaagde 1]; opmerking rechtbank)) jegens [[naam eiser 1]];

7. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 1]] jegens [[naam eiser 1]] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk is voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de hiervóór onder 5 bedoelde onrechtmatige handelingen;

8. voor recht te verklaren dat [de maten en de voormalige maten] jegens [[naam eiser 1]] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de onder 5 bedoelde onrechtmatige handelingen;

9. [ [naam gedaagde 7]] te veroordelen tot vergoeding aan [[naam eiser 1]] van de onder 6 genoemde schade, welke voorlopig is begroot op EUR 14.698.892,41, te vermeerderen met de op [[naam eiser 1]] rustende Vpb wettelijke (handels)rente vanaf de schadedatum tot en met de dag der algehele voldoening;

10. voor recht te verklaren dat [de maten en de voormalige maten, met uitzondering van [naam gedaagde 7]] jegens [[naam eiser 1]] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de onder 6 bedoelde onrechtmatige handelingen;

11. [ [naam gedaagde 10]], [[naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten] (ieder voor zich dan wel hoofdelijk) te veroordelen tot vergoeding aan [[naam eiser 1]] van de onder 5 en [de maten en de voormalige maten, met uitzondering van [naam gedaagde 7]] van de onder 6 genoemde schade, welke voorlopig is begroot op EUR 14.698.892,41, te vermeerderen met de op [[naam eiser 1]] rustende Vpb wettelijke (handels)rente vanaf de schadedatum tot en met de dag der algehele voldoening;

B. op vordering van [[naam eiser 2]]

1. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 1]] aansprakelijk is voor de door [[naam eiser 2]] geleden en nog te lijden schade als gevolg van haar onrechtmatige handelingen (gedefinieerd als de "Gewraakte gedragingen" als bedoeld in paragraaf 5, 107-109, 122 en 160 dagvaarding (zie hiervoor onder A2; opmerking rechtbank)) elk afzonderlijk en/of mede in onderlinge samenhang bezien;

2. voor recht te verklaren dat [de maten en de voormalige maten] jegens [[naam eiser 2]] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de hiervóór onder 1 bedoelde onrechtmatige handelingen;

3. [ [naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten, met uitzondering van [naam gedaagde 7]] (ieder voor zich dan wel hoofdelijk) te veroordelen tot vergoeding aan [[naam eiser 2]] van de onder 1 genoemde schade, welke voorlopig is begroot op EUR 15.384.190,32, te vermeerderen met de op [[naam eiser 2]] rustende Vpb wettelijke (handels)rente vanaf de schadedatum tot en met de dag der algehele voldoening;

En:

4. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 10]] aansprakelijk is voor de door [[naam eiser 2]] geleden en nog te lijden schade als gevolg van zijn onrechtmatige handelingen (gedefinieerd als de "Gewraakte gedragingen" als bedoeld in paragraaf 5, 107-109, 122 en 160 dagvaarding (zie hiervoor onder A2; opmerking rechtbank)) elk afzonderlijk en/of (mede) in onderlinge samenhang bezien;

5. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 1]] jegens [[naam eiser 2]] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk is voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de hiervóór onder 4 bedoelde onrechtmatige handelingen;

6. voor recht te verklaren dat [de maten en de voormalige maten] jegens [[naam eiser 2]] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van de onder 4 bedoelde onrechtmatige handelingen;

7. [ [naam gedaagde 10]], [[naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten] (ieder voor zich dan wel hoofdelijk) te veroordelen tot vergoeding aan [[naam eiser 2]] van de onder 4 genoemde schade, (welke voorlopig is begroot op EUR 15.384.190,32, te vermeerderen met de op [[naam eiser 2]] rustende Vpb wettelijke (handels)rente vanaf de schadedatum tot en met de dag der algehele voldoening;

C: op vordering van [naam eiser 3]

1. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 1]] aansprakelijk is voor de door hem geleden en nog te lijden schade als gevolg van haar onrechtmatige handelingen (gedefinieerd als de "Gewraakte gedragingen" als bedoeld in paragraaf 5, 107-109, 122 en 160 dagvaarding (zie hiervoor onder A2; opmerking rechtbank)) elk afzonderlijk en/of (mede) in onderlinge samenhang bezien;

2. voor recht te verklaren dat [de maten en de voormalige maten] jegens [naam eiser 3] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door hem geleden en nog te lijden schade als gevolg van de hiervóór onder 1 bedoelde onrechtmatige handelingen;

3. [ [naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten] (ieder voor zich dan wel hoofdelijk) te veroordelen tot vergoeding aan [naam eiser 3] van de onder 1 genoemde schade, welke voorlopig is begroot op EUR 17.185.923,75, te vermeerderen met de wettelijke (handels)rente vanaf de schadedatum tot en met de dag der algehele voldoening;

En:

4. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 10]] aansprakelijk is voor de door [naam eiser 3] geleden en nog te lijden schade als gevolg van de onrechtmatige handelingen van [[naam gedaagde 10]] (gedefinieerd als de "Gewraakte gedragingen" als bedoeld in paragraaf 5, 107-109, 122 en 160 (zie hiervoor onder A2; opmerking rechtbank)) elk afzonderlijk en/of (mede) in onderlinge samenhang bezien;

5. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 1]] jegens [naam eiser 3] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk is voor de door hem geleden en nog te lijden schade als gevolg van de hiervóór onder 4 bedoelde onrechtmatige handelingen;

6. voor recht te verklaren dat [de maten en de voormalige maten, met uitzondering van [naam gedaagde 7]] jegens [naam eiser 3] (al dan niet) hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door hem geleden en nog te lijden schade als gevolg van de onder 4 bedoelde onrechtmatige handelingen;

7. [ [naam gedaagde 10]], [[naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten] (ieder voor zich dan wel hoofdelijk) te veroordelen tot vergoeding aan [naam eiser 3] van de onder 4 genoemde schade, welke voorlopig is begroot op EUR 17.185.923,75, te vermeerderen met de wettelijke (handels)rente vanaf de schadedatum tot en met de dag der algehele voldoening;”,

met hoofdelijke veroordeling van [gedaagden] in de proceskosten en nakosten, vermeerderd met wettelijke rente.

Bij conclusie van dupliek in reconventie heeft [eisers 1] haar vorderingen als volgt aangevuld:

“Op vordering van [eisers 1]:

1. voor recht te verklaren dat [gedaagden] aansprakelijk is voor de door [eisers 1] geleden en nog te lijden schade als gevolg [van] misbruik van procesrecht dan wel onrechtmatig handelen (zoals omschreven in paragraaf 11 t/m 21 en 94 t/m 95 (kort gezegd: het onnodig entameren van de kortgedingprocedure tot opheffing van de beslagen en het ontbreken van belang daarbij, evenals bij het incident ex artikel 223 Rv; opmerking rechtbank) elk afzonderlijk en/of (mede) in onderlinge samenhang bezien;

2. voor recht te verklaren dat [[naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten] (ieder voor zich en hoofdelijk) aansprakelijk is voor de door [eisers 1] geleden en nog te lijden schade als gevolg van de hiervóór onder 1 vermelde gedragingen;

3. [ [naam gedaagde 1]] en [de maten en de voormalige maten] (ieder voor zich en hoofdelijk) te veroordelen tot vergoeding aan [eisers 1] van de onder 2 genoemde schade, (nader) op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet en te vermeerderen met de wettelijke (handels)rente daarover vanaf 9 oktober 2019 tot aan de dag der algehele voldoening.”

[gedaagden] concludeert tot niet-ontvankelijkverklaring van [eisers 1] in haar vorderingen althans afwijzing van deze vorderingen, met hoofdelijke veroordeling van [eisers 1] in de proceskosten en nakosten, vermeerderd met wettelijke rente.

[eisers 2] vordert in reconventie, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

“1. Voor recht te verklaren dat [verweerders] heeft gewanpresteerd en/of een onrechtmatige daad heeft gepleegd jegens [eisers 2] door het (doen) verstrekken van, althans door inzage te verlenen in, de onder hoofdstuk 15 (in het bijzonder onder 15.9, 15.13, 15.21 en 15.22 (kort gezegd: vertrouwelijke informatie en documenten uit het [naam dossier] van [naam eiser 4]; opmerking rechtbank) van de Conclusie van Antwoord genoemde informatie en/of door ongeoorloofde feitelijk onjuiste negatieve berichten over [eisers 2] te (doen) verspreiden, waaronder middels het onder 15.1 van de Conclusie van Antwoord genoemde krantenartikel en/of door (anderszins) onrechtmatige uitlatingen te doen over [eisers 2];

2. [verweerders] te gebieden de hiervoor sub 1 omschreven gedragingen te (doen) staken en gestaakt te (doen) houden en [verweerders] te verbieden om in voor derden toegankelijke media direct of indirect negatieve berichten over [eisers 2], dan wel hen gelieerde (natuurlijke) personen te (doen) uiten, één en ander op straffe van verbeurte van een dwangsom aan [eisers 2] van € 500.000,- per overtreding (zegge vijfhonderd duizend euro) en van € 50.000,- (zegge vijftig duizend euro) voor iedere dag dat [verweerders] nalaat deze gedragingen te rectificeren, dan wel andere door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedragen, met een maximum van € 2.500.000,- (zegge twee miljoen vijf honderd duizend euro), dan wel een ander door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag;

3. [verweerders] hoofdelijk, des dat de één betalende de ander zal zijn bevrijd, te veroordelen de schade die [eisers 2] heeft geleden en nog zal lijden ten gevolge van de hiervoor sub 1 omschreven wanprestatie en/of onrechtmatige gedragingen te vergoeden, waaronder vermogensschade en ander nadeel, op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet, te vermeerderen met de wettelijke rente;

4. [verweerders] hoofdelijk, des dat de één betalende de ander zal zijn bevrijd, te veroordelen om, bij wijze van voorschot op de sub 3 bedoelde schadevergoeding, een bedrag van € 1.247.000,- te betalen aan [[naam gedaagde 1]], althans een door Uw rechtbank in goede justitie vast te stellen bedrag;

5. De op verzoek van [verweerders] op of omstreeks 3 juni 2019 gelegde conservatoire derdenbeslagen onder [naam bedrijf 2] ten laste van [[naam eiser 4]], [naam eiser 5], [naam eiser 6], [naam eiser 7], [naam eiser 8] en [[naam eiser 9]] op te heffen;

6. [verweerders] te verbieden voor de door haar in haar beslagrekest d.d. 23 mei 2019 vermelde vorderingen nogmaals beslag te leggen ten laste van één of meer van de gedaagden in conventie, althans de bepalen dat [verweerders] gehouden zal zijn bij het vragen van verlof daarvoor een afschrift van het vonnis in dit incident over te leggen, althans te bepalen dat de betreffende rekwestreerde(n) op dat verzoek om verlof zullen worden gehoord, één en ander op straffe van verbeurte van een dwangsom aan ieder van de betreffende gedaagden van € 100.000,- (zegge honderd duizend euro) ineens per overtreding en van € 50.000,- (zegge vijftigduizend euro) per dag dat deze overtreding voortduurt - in dier voege dat het beslag wordt gehandhaafd - dan wel andere door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedragen, met een maximum van in totaal € 2.500.000,- (zegge twee miljoen vijf honderd duizend euro), dan wel een andere door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag.

Subsidiair

De vorderingen van [verweerders] zoals vermeld in het beslagverlof d.d. 29 mei 2019 opnieuw te begroten en deze daarbij te verlagen tot € 100.000,- (zegge honderd duizend euro), althans een door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag.”,

met hoofdelijke veroordeling van [verweerders] in de proceskosten en de nakosten, vermeerderd met de wettelijke rente.

[verweerders] concludeert tot niet-ontvankelijkverklaring van [eisers 2] in haar vorderingen althans tot afwijzing van deze vorderingen, met hoofdelijke veroordeling van [eisers 2] in de proceskosten en nakosten, vermeerderd met de wettelijke rente.

[eisers 2] vordert in het incident ex artikel 223 Rv, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

“Primair:

1. Bij wijze van provisionele voorziening de op verzoek van [verweerders] op of omstreeks 3 juni 2019 gelegde conservatoire derdenbeslagen onder [naam bedrijf 2] ten laste van [[naam eiser 4]], [naam eiser 5], [naam eiser 6], [naam eiser 7], [naam eiser 8] en [[naam eiser 9]] op te heffen;

2. Bij wijze van provisionele voorziening [verweerders] te verbieden voor de door haar in haar beslagrekest d.d. 23 mei 2019 vermelde vorderingen nogmaals beslag te leggen ten laste van één of meer van de gedaagden in conventie, althans te bepalen dat [verweerders] gehouden zal zijn bij het vragen van verlof daarvoor een afschrift van het vonnis in dit incident over te leggen, althans te bepalen dat de betreffende rekwestreerde(n) op dat verzoek om verlof zullen worden gehoord, één en ander op straffe van verbeurte van een dwangsom aan ieder van de betreffende gedaagden van € 100.000,- (zegge: honderd duizend euro) ineens per overtreding en van € 50.000,- (zegge vijftigduizend euro) per dag dat deze overtreding voortduurt - in dier voege dat het beslag wordt gehandhaafd - dan wel andere door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedragen, met een maximum van in totaal € 2.500.000,- (zegge twee miljoen vijf honderd duizend euro), dan wel een andere door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag.

Subsidiair

De vorderingen van [verweerders] zoals vermeld in het beslagverlof d.d. 29 mei 2019 opnieuw te begroten en deze daarbij te verlagen tot € 100.000,- (zegge honderd duizend euro), althans een door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag.”,

met hoofdelijke veroordeling van [verweerders] in de proceskosten en nakosten, vermeerderd met de wettelijke rente.

[verweerders] concludeert tot niet-ontvankelijkverklaring van [eisers 2] in haar vorderingen althans tot afwijzing daarvan, met hoofdelijke veroordeling van [eisers 2] in de proceskosten en nakosten, vermeerderd met de wettelijke rente.

in conventie

de eisvermeerdering en de aanvullende eis

De rechtbank,

in conventie

verklaart voor recht dat de overeenkomsten van opdracht tussen [naam eiser 1] en [naam gedaagde 1] buitengerechtelijk zijn ontbonden bij de brief van [naam eiser 1] van 28 mei 2009;

verklaart voor recht dat [naam gedaagde 1] toerekenbaar tekort is geschoten jegens [naam eiser 1];

verklaart voor recht dat [naam gedaagde 7] en [naam gedaagde 10] onrechtmatig hebben gehandeld jegens [naam eiser 1];

verklaart voor recht dat [naam gedaagde 1], [naam gedaagde 7] en [naam gedaagde 10] onrechtmatig hebben gehandeld jegens [naam eiser 2] en [naam eiser 3];

compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders gevorderde;

in het incident ex artikel 223 Rv

verklaart [eisers 2] niet-ontvankelijk in haar vorderingen;

compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;

in het incident ex artikel 843a Rv

veroordeelt [verweerders] in de aan de zijde van [eisers 2] gevallen proceskosten, tot aan deze uitspraak vastgesteld op € 563,- aan gemachtigdensalaris, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag met ingang van de vijftiende dag na de datum van dit vonnis tot de dag van volledige betaling;

veroordeelt [verweerders]in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 163,- aan salaris advocaat, te vermeerderen, onder de voorwaarde dat [verweerders] niet binnen veertien dagen na aanschrijving aan het vonnis heeft voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden, met € 85,- aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van de uitspraak, en te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de nakosten met ingang van de vijftiende dag na de betekening van dit vonnis tot aan de dag van voldoening;

in reconventie

heft op de door [verweerders] op grond van de verlofbeschikking van de voorzieningenrechter van deze rechtbank van 29 mei 2019 onder [naam bedrijf 2] ten laste van [eisers 2] gelegde beslagen;

compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;

in het incident ex artikel 843a Rv en in reconventie voorts:

verklaart de beslissingen onder 7.9, 7.10 en 7.11 van dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst af het meer of anders gevorderde.

Dit vonnis is gewezen door mr. C. Bouwman, mr. drs. J. van den Bos en mr. B. van Velzen, in aanwezigheid van mr. S. Lankhaar, griffier. Het is ondertekend door de rolrechter en in het openbaar uitgesproken op 8 december 2021.

[1861/1729/1407/3194]

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 1],

2. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 2] ,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 2],

3. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 3] ,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 3],

4. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 4].,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 4],

5. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 5] ,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 5],

6. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 6] ,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 6],

7. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 7] ,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 7],

8. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 8] ,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 8],

9. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[naam gedaagde 9] ,

gevestigd te [vestigingsplaats gedaagde 9],

10. [naam gedaagde 10],

wonende te [woonplaats gedaagde 10],

gedaagden in conventie in de hoofdzaak,

eisers in reconventie in de hoofdzaak,

eisers in de incidenten,

advocaat mr. R.M. Leeuwenburgh te Rotterdam.

Partijen zullen hierna Derco c.s. en [gedaagden] genoemd worden. Eiseressen sub 1 en 2 zullen gezamenlijk in het enkelvoud als Derco worden aangeduid. Apart zullen zij worden aangeduid als Derco Beheer B.V. en Derco B.V. Gedaagde sub 1 zal worden aangeduid als [handelsnaam] en gedaagde sub 10 zal worden aangeduid als [naam gedaagde 10] .

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald in het incident ex artikel 843a Rv.

[eisers] vorderen (pagina 98 conclusie van antwoord/eis) bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

"IN HET INCIDENT EX ARTIKEL 843A RV

1. Derco c.s. hoofdelijk, des dat de één betalende de ander zal zijn bevrijd, te bevelen om binnen twee weken na betekening van het in deze te wijzen vonnis afschriften, dan wel uittreksels van de Bescheiden, zoals omschreven onder 13.4 in deze Conclusie van Antwoord, aan [eisers] te overleggen, dan wel, uitsluitend voor zover het verstrekken van afschriften objectief niet mogelijk is, inzage te verschaffen aan [eisers] in de Bescheiden;

2. Derco c.s. hoofdelijk, des dat de één betalende de ander zal zijn bevrijd, te veroordelen tot betaling aan [eisers] van een dwangsom van € 50.000,- (zegge vijftig duizend euro), dan wel een ander door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag, voor iedere dag dat zij in strijd handelt met het bevel onder 1, met een maximum van € 2.500.000,- (zegge twee miljoen vijf honderd duizend euro), dan wel een ander door Uw rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag;"

Op pagina's 76 en 77 van hun conclusie van antwoord/eis hebben [eisers] vermeld om welke bescheiden het gaat:

"13.4. Het gaat om de volgende bescheiden (hierna: “Bescheiden”):

a. Het Deloitte-rapport dat kort na de opdracht van Derco aan [naam gedaagde 10] is opgesteld (zie p. 45 dagvaarding d.d. 3 juli jl.) en (brieven en e-mails inzake) de opdrachtverstrekking van Derco aan Deloitte;

b. De jaarrekeningen van Derco Beheer B.V. en Derco B.V. over de jaren 2007 t/m 2015;

c. Sophista schaderapport (zie p. 98 dagvaarding) en conceptrapporten, alsmede (brieven en e-mails inzake) de opdrachtverstrekking van Derco aan Sophista;

d. Het advies van Sophista m.b.t. de geplande herstructurering/herfinanciering van Derco (zie facturen en specificaties van Sophista bij productie 49 beslagrekest);

e. Urenspecificaties advocaten Derco; daarvoor bestaat een gewichtige reden, nu Derco integrale vergoeding van haar advocaatkosten vordert;

f. Rapport of advies van [naam accountant] (zie p. 98 dagvaarding), conceptrapporten of adviezen en (brieven en e-mails inzake) de opdrachtverstrekking van Derco aan;

g. Correspondentie tussen [naam 2] en Derco over de financiële situatie van Derco voorafgaand aan de opdrachtverlening aan [naam gedaagde 10];

Tevens wordt om de volgende bescheiden verzocht (niet reeds opgenomen in voornoemde brief aan mr. Rosina):

h. Correspondentie tussen [naam 2] en Derco over het inplannen (en het vaststellen van agendapunten) van de vergadering bij [naam 2] op 16 april 2009;

i. De presentatie die Derco had voorbereid voor deze bijeenkomst op 16 april 2009;

j. De documenten die door [naam 2] zijn verstrekt als gevolg van de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam d.d. 10 april 2018, voor zover [naam gedaagde 10] daar niet over beschikt;

k. Correspondentie tussen Derco, dan wel de advocaten van Derco en het Financieele Dagblad voorafgaand aan de publicatie van het artikel d.d. 12 mei 2018 (productie 44 bij de dagvaarding) en tussen Derco of haar advocaten en andere eventuele andere derden, waaronder [naam 1] en [naam 3];

l. De geheimhoudingsverklaringen die Derco de kandidaat participanten Cramer, NHN (en eventuele anderen heeft laten ondertekenen, inclusief conceptversies en de (e-mail)correspondentie hierover;

m. Conceptversies van het [naam 4]-rapport, inclusief de reacties van Derco (per brief of e-mail) op deze conceptversies."

Op pagina 37 van hun conclusie van repliek in het incident hebben [eisers] hun vordering in het incident als volgt vermeerderd:

"7.33. [eisers] verzoekt dan ook inzage te verkrijgen in de door [naam 4] gehanteerde informatie (p. 8 [naam 4] rapport, productie 45 dagvaarding). Te weten:

• het Concept discussiestuk schadeberekening Derco Beheer B.V.;

• het onder 13.3.a. reeds genoemde Deloitte rapport van 20 augustus 2009;

• het herfinancieringsplan van Talanton van 8 mei 2007;

• het overzicht relevante data in de schadeperiode en het overzicht investeringen.

[eisers] vermeerdert derhalve haar eis in het incident en breidt haar verzoek om overlegging van stukken uit met de hiervoor genoemde bescheiden - die moeten worden gerekend tot de Bescheiden."

Op pagina 53 van hun conclusie van dupliek in het incident hebben Derco c.s. als volgt geconcludeerd:

"Het Uw rechtbank behage

A. Primair: i) [eisers] niet-ontvankelijk te verklaren in haar vorderingen althans deze af te wijzen en ii) [eisers] te veroordelen de door Derco c.s. gemaakte en nog te maken kosten voor rechtsbijstand te vergoeden;

B. Subsidiair: i) te bepalen dat het incident ex artikel 843a Rv (alsook het incident ex 223 Rv), niet in behandeling wordt genomen, dan wel de behandeling van voornoemde incidenten aan te houden totdat vonnis in de hoofdzaak wordt gewezen, dan wel te bepalen dat de (eventuele) mogelijkheid van [eisers] om in de incidenten te repliceren komt te vervallen, of aan de in het lichaam beschreven handelswijze van [eisers] de gevolgen te verbinden die Uw rechtbank gerade voorkomen; en

ii) bij (gedeeltelijke) toewijzing van de vordering ex artikel 843a Rv geen dwangsom aan Derco c.s. op te leggen, dan wel de dwangsom te beperken tot EUR 500,00 per dag met een maximum van EUR 5.000,00, dan wel een door U in goede justitie te bepalen bedrag per dag en maximumbedrag; en daarbij

iii) te bepalen dat [eisers] verplicht is een door U in goede justitie te bepalen forfaitair bedrag aan Derco c.s. te betalen, wanneer achteraf blijkt dat dat [eisers] misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid, of blijkt dat [eisers] de aanspraak waar de desbetreffende bewijsverrichting betrekking op had niet bezat, dan wel blijkt dat er aanspraak is gemaakt op de verstrekking van relevante gegevens waar geen aanspraak op gemaakt mocht worden;

C. Primair en subsidiair [eisers] (hoofdelijk) te veroordelen in de kosten van het incident."

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover thans van belang, nader ingegaan.

De gevorderde afgifte van afschriften van de hiervoor onder 2.2 en 2.3 bedoelde bescheiden is gebaseerd op artikel 843a Rv. Dit artikel bepaalt dat hij die daarbij rechtmatig belang heeft, op zijn kosten, inzage, afschrift of uittreksel kan vorderen van bepaalde bescheiden aangaande een rechtsbetrekking waarin hij of zijn rechtsvoorgangers partij zijn, van degene die deze bescheiden te zijner beschikking of onder zijn berusting heeft. Degene die over de bescheiden beschikt, is niet gehouden om aan de vordering te voldoen indien daartoe gewichtige redenen zijn, alsmede indien redelijkerwijs kan worden aangenomen dat een behoorlijke rechtsbedeling ook zonder de verschaffing van de gevraagde gegevens is gewaarborgd.

Welke praktische mogelijkheden artikel 843a Rv partijen thans biedt om afschrift van bescheiden te vorderen, respectievelijk om afgifte daarvan te weigeren is mede afhankelijk van de relevante omstandigheden van het concrete geval. Tegen deze achtergrond zal de rechtbank hierna eerst enkele in dit kader relevante omstandigheden van dit geval te noemen.

De wortels van de tussen partijen bestaande geschillen liggen in 2009. Derco was destijds in liquiditeitsproblemen komen te verkeren. Haar financier, [naam 2], hevelde Derco over naar de afdeling Bijzonder Beheer. [naam 2] stelde als voorwaarde voor het in overweging nemen van een verzoek tot aanvullende financiering dat Derco opdrachten tot het verrichten van bepaalde advieswerkzaamheden zou verstrekken aan [handelsnaam]. Derco c.s. stellen zich op het standpunt dat [handelsnaam] en [naam gedaagde 10] vervolgens wanprestatie hebben gepleegd en onrechtmatig jegens Derco c.s. hebben gehandeld. Derco c.s. stellen daardoor schade van zeer grote omvang te hebben geleden, welke schade nog steeds in omvang toeneemt.

Bij dagvaarding van 3 juli 2019 hebben Derco c.s. ter zake van diverse gebeurtenissen uit 2009 vorderingen ingesteld. Die vorderingen zijn geformuleerd op de pagina's 103 tot en met 106 van de dagvaarding. Ze betreffen een groot aantal gevorderde verklaringen voor recht en veroordelingen tot vergoeding van bij staat op te maken schade. Het debat over de omvang van de schade wensen Derco c.s. nog uit te stellen. Wel hebben Derco c.s. in 2019 conservatoire derdenbeslagen ten laste van [eisers] doen leggen. Bij het daartoe (uiteindelijk) verleende verlof is de vordering van Derco B.V. begroot op € 16.233.800,00 en is de vordering van De Ruijter begroot op € 458.493,60.

[eisers] verweren zich in de hoofdzaak in conventie tegen de ingestelde vorderingen. Daarbij stellen zij zich ook op het standpunt dat het debat over de omvang van de schade niet dient te worden uitgesteld. Bij wijze van provisionele vordering vorderen [eisers] onder meer opheffing van de ten laste van een aantal van hen onder [naam 2] gelegde conservatoire derdenbeslagen. Voorts hebben [eisers] in de hoofdzaak een reconventionele vordering ingesteld die onder meer strekt tot veroordeling tot vergoeding van schade die [eisers] stellen te hebben geleden als gevolg van door Derco c.s. over hen gedane onrechtmatige uitlatingen, meer in het bijzonder uitlatingen die kenbaar zijn uit een in de visie van [eisers] voor hen zeer schadelijke publicatie in Het Financieele Dagblad.

Partijen verschillen onder meer van mening over de vraag of de verdeling van de bewijslast van invloed is op de bevoegdheid om afschriften van bepaalde bescheiden van de wederpartij te vorderen. De rechtbank is van oordeel dat dat het geval is. Het belang dat een partij heeft bij het verkrijgen van afschrift van bepaalde bescheiden kan immers mede beïnvloed worden door het antwoord op de vraag welke stelplicht en welke bewijslast in de procedure op welke partij rust. Dat betekent echter niet dat dit aspect van doorslaggevend belang is. De rechtbank wijst in dit verband op het volgende.

Alle (potentiële) procespartijen hebben er in het algemeen belang bij om in een zo vroeg mogelijk stadium te kunnen beschikken over de bewijsstukken op basis waarvan zij hun processuele positie kunnen bepalen. Vroegtijdige beschikbaarheid van relevante bescheiden voor alle partijen kan bevorderen dat sneller een (rechtvaardige) minnelijke regeling tot stand komt. Het kan ook, al dan niet op initiatief van een van partijen (die belang heeft bij versnelling), leiden tot het versnellen en vereenvoudigen van de procedure. Het is in het algemeen belang wenselijk dat in procedures de voor de beslissingen op de vorderingen relevante bescheiden zo spoedig mogelijk beschikbaar zijn zodat het processuele debat op basis van de juiste informatie op efficiënte wijze kan worden gevoerd en daarop - zo nodig - zo snel mogelijk kan worden beslist.

Indien conservatoir beslag is gelegd, kan uiteraard ook dat invloed hebben op het concrete belang dat een partij heeft bij het verkrijgen van afschriften van in het bezit van de wederpartij zijnde relevante bescheiden. De partij die opheffing van een ten laste van haar gelegd conservatoir beslag vordert, zal immers aannemelijk willen maken dat zich de situatie voordoet dat summierlijk blijkt van de ondeugdelijkheid van het door de beslaglegger ingeroepen recht (zie artikel 705 lid 2 Rv). Dat is minder eenvoudig indien relevante bescheiden (nog) niet beschikbaar zijn.

Opmerking verdient dat van versnelling en vereenvoudiging van de procedure in de praktijk helaas niet zonder meer sprake is indien op de datum waarop een conclusie van antwoord dient te worden genomen een exhibitie incident ex artikel 843a Rv wordt opgeworpen. De partij die dat incident op redelijke gronden opwerpt, heeft er belang bij dat dit eerst en vooraf wordt uitgeprocedeerd. In beginsel ligt het in de rede dat de bodemprocedure pas zal worden voortgezet nadat de opgevraagde informatie beschikbaar is gesteld en er bovendien voldoende tijd is geweest om die informatie te verwerken. In de praktijk zal de partij die het incident aanhangig heeft gemaakt vaak de dringende behoefte voelen om nog te reageren op het door de wederpartij tegen de incidentele vordering te voeren gemotiveerde verweer voordat op de vordering wordt beslist. Dat betekent dat in het incident bij de eisende partij daarin vaak behoefte bestaat aan een tweede schriftelijke ronde of een mondelinge behandeling voordat op de vorderingen in het incident zal worden beslist. In de praktijk kan door diverse organisatorische oorzaken het opwerpen van een artikel 843a Rv incident helaas leiden tot een zeer aanzienlijke vertraging van de procedure. De partij die overweegt om een dergelijk incident aanhangig te maken, kan er echter ook voor kiezen om een dergelijke vordering niet in een incident, maar in kort geding in te stellen. In kort geding wordt op basis van een ingediende conceptdagvaarding direct een datum voor een mondelinge behandeling bepaald. Veelal wordt in kort geding binnen twee weken na de mondelinge behandeling uitspraak gedaan. De vertraging wordt dan tot een minimum beperkt.

In deze zaak stellen Derco c.s. zich op het standpunt dat door gebeurtenissen in 2009 schade van enorme omvang is geleden. Na verloop van tien jaar hebben Derco c.s. alsnog vorderingen ingesteld die strekken tot het verkrijgen van verklaringen voor recht en verwijzing naar een schadestaatprocedure. In deze situatie is voorstelbaar dat [eisers] er belang bij menen te hebben dat het debat over de omvang van de schade niet (nog) langer wordt uitgesteld. [eisers] kunnen er immers belang bij hebben dat in één procedure, zo nodig in meerdere instanties, binnen afzienbare termijn definitief duidelijkheid komt te bestaan over de eventuele aanspraken van Derco c.s. In dat verband kunnen [eisers] er belang bij hebben dat thans op zo kort mogelijke termijn zoveel mogelijk duidelijkheid komt te bestaan over feiten en omstandigheden met betrekking tot niet alleen de eventuele aansprakelijkheid, maar tevens de omvang van eventuele schade.

Dat op grond van artikel 843a Rv een rechtmatig belang bij afgifte van afschrift van bepaalde bescheiden dient te bestaan, brengt in de visie van de rechtbank onder meer het volgende mee. Een partij die meent dat zij door wanprestatie of een onrechtmatige daad schade heeft geleden zal zich dienaangaande wellicht door partijdeskundigen willen laten voorlichten. In beginsel behoort een dergelijke partij vrijelijk met dergelijke partijdeskundigen te kunnen communiceren. Dat zou niet mogelijk zijn indien betrokkenen er steeds rekening mee zouden moeten houden dat alle schriftelijke communicatie en ieder conceptrapport in de toekomst door een potentiële wederpartij kan worden opgevraagd met een beroep op artikel 843a Rv. Bij afgifte van afschrift van dergelijke bescheiden - hoe interessant voor de wederpartij ook - bestaat daarom geen rechtmatig belang.

De rechtbank acht, gelet op hetgeen hiervoor onder 2.15 is overwogen, onjuist de visie van Derco c.s. dat het debat in dit stadium beperkt moet blijven tot door hen gesteld onrechtmatig handelen of nalaten en het gestelde wanpresteren van [handelsnaam] en [naam gedaagde 10] , en dat op de schade betrekking hebbende informatie daarom (nog) niet hoeft te worden verstrekt. [eisers] hebben er naar het oordeel van de rechtbank belang bij dat de omvang van eventuele schade reeds in deze procedure kan worden vastgesteld. Opmerking verdient in dit verband dat ook schade die eerst in de toekomst (mogelijk) zal worden geleden kan worden begroot. Informatie met betrekking tot de schade kan bovendien van belang zijn in het kader van de door [eisers] ingestelde provisionele vordering (tot opheffing van gelegde conservatoire derdenbeslagen) en behoort ook om die reden niet aan hen te worden onthouden.

Tegen de achtergrond van het voorgaande oordeelt de rechtbank als volgt over de door [eisers] opgevraagde bescheiden.

Verstrekt dienen te worden de bescheiden die hiervoor zijn genoemd onder 2.2 onder a, b, g, i, j, l en 2.3. Deze onderdelen van de vordering zullen op de hierna weer te geven wijze worden toegewezen. Het komt de rechtbank voor dat [eisers] er een rechtmatig belang bij hebben dat ook zij kunnen beschikken over genoemde bescheiden. Betreffende bescheiden kunnen van belang zijn in het kader van het door [eisers] te voeren verweer en ter nadere onderbouwing van de door hen ingestelde provisionele vordering. Aan de voorwaarden van artikel 843a Rv is voldaan. Uit de stellingen van Derco c.s. kan de rechtbank niet afleiden dat zich een in de gegeven omstandigheden valide te achten weigeringsgrond voordoet. [eisers] dienen uiteraard vertrouwelijkheid te betrachten ten aanzien van de aan hen te verstrekken bescheiden. De rechtbank heeft echter geen aanleiding om aan te nemen dat [eisers] die vertrouwelijkheid niet zullen betrachten. [eisers] hebben daarbij geen belang.

Ten aanzien van de overige genoemde bescheiden acht de rechtbank op dit moment niet voldoende aannemelijk dat aan de voorwaarden van artikel 843a Rv is voldaan.

Ter nadere motivering wijst de rechtbank op het volgende.

Derco c.s. hebben gesteld dat zij Deloitte hebben moeten inschakelen om werkzaamheden van [handelsnaam] alsnog uit te voeren en "puin" te ruimen, met alle kosten, moeite en tijdsverlies van dien. De daaraan verbonden kosten wensen Derco c.s. ten laste van [eisers] te brengen. De inhoud van de aan Deloitte verstrekte opdracht en het Deloitte-rapport lijken zonder meer relevant in het kader van de door Derco c.s. aan [eisers] gemaakte verwijten en de omvang van de gestelde schade. Ook [eisers] behoren over die informatie te kunnen beschikken.

De jaarrekeningen van Derco zijn relevant in het kader van de beoordeling van de door Derco c.s. jegens [eisers] gepretendeerde vorderingen. Uiteraard hadden [eisers] de gepubliceerde versies van de jaarrekeningen kunnen opvragen. Niet onaannemelijk is echter dat die minder informatie bevatten dan de jaarrekeningen die Derco c.s. kunnen verschaffen. Dat zijn bovendien de jaarrekeningen Derco c.s. ook ter beschikking zullen hebben gesteld aan de door hen ingeschakelde partijdeskundigen.

[eisers] kunnen - zoals hiervoor onder 2.16 overwogen - jegens Derco c.s. in beginsel geen aanspraak maken op afschrift van alle (concept)stukken die door Derco c.s. ingeschakelde partijdeskundigen hebben opgesteld op basis van aan hen ter beschikking gestelde informatie, noch op de tussen Derco c.s. en de door hen ingeschakelde deskundigen gewisselde e-mails en dergelijke. Opmerking verdient wel dat dit er niet aan afdoet dat het op de weg van Derco c.s. zal liggen om een eventuele vordering tot verhaal van (redelijke) kosten gemaakt ter zake van door hen ingeschakelde partijdeskundigen voldoende te onderbouwen.

Voor zover Derco c.s. (wel) een beroep doen op stukken die zijn vervaardigd door een door hen ingeschakelde partijdeskundige, ligt het in de rede dat zij ook aan [eisers] de feitelijke informatie ter beschikking dienen te stellen die aan de partijdeskundige ter beschikking is gesteld. Zulks opdat [eisers] die informatie ook zelf kunnen (doen) beoordelen en interpreteren, en eventueel aan een eigen partijdeskundige kunnen voorleggen.

[eisers] kunnen op grond van artikel 843a Rv jegens Derco c.s. niet zonder meer aanspraak maken op urenspecificaties van door Derco c.s. ingeschakelde advocaten. Dat neemt niet weg dat het voor Derco c.s. in praktische zin wellicht noodzakelijk zal zijn om dergelijke urenspecificaties over te leggen indien zij jegens [eisers] aanspraak wensen te maken op vergoeding van advocaatkosten. Dergelijke urenspecificaties dienen immers ter onderbouwing van de in rekening gebrachte (redelijke) kosten.

Correspondentie die niet in het bezit is van Derco c.s. kunnen zij uiteraard niet verstrekken. [eisers] hebben gesteld dat zij niet aannemelijk achten de uitleg van Derco c.s. dat er uitsluitend een gesprek heeft plaatsgevonden met Het Financieele Dagblad en dat er geen correspondentie is geweest. Derco c.s. hebben bij conclusie van dupliek in het incident onder 156 aangevoerd dat "de gevraagde bescheiden überhaupt niet bestaan". Ter zake van bescheiden waarvan een partij het bestaan stellig heeft betwist, kan de rechtbank, zeer bijzondere omstandigheden daargelaten, geen bevel tot afgifte verstrekken.

De rechtbank ziet vooralsnog geen aanleiding om ter zake van het bevel tot afgifte een dwangsom op te leggen. Het belang van [eisers] bij afgifte is direct gerelateerd aan deze procedure. Indien bescheiden niet worden afgegeven die ingevolge dit vonnis wel behoorden te worden afgegeven, kunnen daaraan eventueel processuele gevolgtrekkingen worden verbonden. Dat kan relevant zijn in het kader van te verlenen (nadere) uitsteltermijnen en/of in het kader van te nemen beslissingen over stelplicht en bewijslast, en ter zake van al dan niet op te dragen/toe te stane bewijsvoering. Voorts kan zo nodig in een later stadium alsnog om oplegging van een dwangsom ten aanzien van bepaalde ten onrechte niet verstrekte bescheiden worden verzocht. Het nadeel van een thans op te leggen dwangsom is dat het bevel tot afgifte nu een veelheid aan bescheiden van verschillende relevantie betreft. Niet van al die bescheiden staat zonder meer vast dat ze (bestaan en direct) kunnen worden verstrekt. Het thans reeds opleggen van een dwangsom levert in de visie van de rechtbank een te groot risico op executieperikelen op. Partijen zijn daar niet bij gebaat.

De beslissing over de proceskosten in het incident ex artikel 843a Rv zal worden gereserveerd tot de einduitspraak in de hoofdzaak zal worden gedaan.

Het ligt in de rede dat [eisers] zich na kennisname van de door Derco c.s. aan hen ter beschikking te stellen kopieën van bescheiden nader schriftelijk zullen willen uitlaten in de hoofdzaak en in het incident ex artikel 223 Rv. Uit hetgeen [eisers] zelf hebben aangevoerd, leidt de rechtbank af dat hun belang bij de incidentele vordering ex artikel 223 Rv niet bijzonder spoedeisend is. [eisers] hebben er bewust voor gekozen om niet in kort geding opheffing van beslagen te vorderen. Voorts hebben zij er voor gekozen om in deze procedure eerst een exhibitie incident ex artikel 843a Rv in twee schriftelijke ronden uit te procederen voordat de behandeling van het incident ex artikel 223 Rv zou kunnen worden voortgezet (zie hiervoor onder 2.14). Mede gelet op de omvang van de conclusie van antwoord/eis (100 pagina's) en het feit dat het debat over de omvang van de schade in beginsel niet zal worden aangehouden, komt het de rechtbank in deze zaak wenselijk voor dat gelegenheid wordt geboden voor het nemen van (bondige) conclusies van repliek en dupliek voordat een afsluitende mondelinge behandeling wordt bepaald (pleidooi dan wel comparitie van partijen). Thans ook eerst het incident ex artikel 223 Rv uit procederen en daarop eerst beslissen voordat wordt voortgeprocedeerd in de hoofdzaak, zou in de visie van de rechtbank tot onwenselijke verdere vertraging van de procedure leiden. Om deze redenen zal de rechtbank de zaak thans naar de rol verwijzen voor een door Derco c.s. te nemen conclusie van repliek in conventie, tevens conclusie van antwoord in reconventie, tevens conclusie van antwoord in het incident ex artikel 223 Rv. [eisers] zullen daarop mogen antwoorden met een conclusie van dupliek in conventie, tevens conclusie van repliek in reconventie. Vervolgens zullen Derco c.s. een conclusie van dupliek in reconventie mogen nemen. Daarna kunnen partijen verzoeken om pleidooi, dan wel om het bepalen van een comparitie van partijen. Deze kan dan worden gecombineerd met de mondelinge behandeling van het incident ex artikel 223 Rv.

De rechtbank geeft partijen in overweging om hun standpunten in het vervolg van deze procedure zo bondig mogelijk weer te geven. Derco c.s. zullen de schade, op vergoeding waarvan zij aanspraak maken, voor zover nodig, nader dienen te concretiseren zodat het schadedebat in deze procedure kan worden gevoerd, en de rechtbank de schade in deze procedure eventueel kan begroten.

De rechtbank ziet geen aanleiding om tussentijds hoger beroep open te stellen.

De rechtbank

in het incident ex artikel 843 Rv:

beveelt Derco c.s. om binnen twee weken na betekening van dit vonnis afschriften aan [eisers] te overleggen van de hiervoor onder 2.19 gespecificeerde bescheiden;

houdt iedere verdere beslissing aan;

in de hoofdzaak en in het incident ex artikel 223 Rv:

verwijst de zaak naar de rol van woensdag 8 april 2020 voor conclusie van repliek in conventie, tevens conclusie van antwoord in reconventie, tevens conclusie van antwoord in het incident ex artikel 223 Rv;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. C. Bouwman en in het openbaar uitgesproken op 26 februari 2020. [1729;2221]