RvdW 2000, 128:Medische tuchtzaak. Grove onkunde. Anonieme getuige: art. 6 EVRM en art. 14 IVBPR. Rapportage uit strafzaak: WOB en art. 8 EVRM. Bewijswaardering; vrijheid tuchtrechter.

RvdW 2000, 128

Medische tuchtzaak. Grove onkunde. Anonieme getuige: art. 6 EVRM en art. 14 IVBPR. Rapportage uit strafzaak: WOB en art. 8 EVRM. Bewijswaardering; vrijheid tuchtrechter.

Documentgegevens:

HR 19-05-2000, ECLI:NL:HR:2000:AA5869

Instantie: Hoge Raad
Datum: 19 mei 2000
Magistraten: H.L.J. Roelvink, W.H. Heemskerk, C.H.M. Jansen, A.E.M. van der Putt-Lauwers, P.C. Kop
Zaaknummer: R99/022HR
Conclusie: A-G De Vries Lentsch-Kostense
LJN: AA5869
Vakgebied(en): Internationaal publiekrecht / Mensenrechten
Gezondheidsrecht (V)
Internationaal belastingrecht / Algemeen
Brondocumenten: ECLI:NL:HR:2000:AA5869, Uitspraak, Hoge Raad, 19‑05‑2000
ECLI:NL:PHR:2000:AA5869, Conclusie, Hoge Raad (Parket), 19‑05‑2000
Wetingang: EVRM art. 6; EVRM art. 8; IVBP art. 14; Medische Tuchtwet art. 1; Medische Tuchtwet art. 5; WOB art. 10

Essentie

Het begrip ‘grove onkunde’ heeft betrekking op de eisen die aan de bekwaamheid van de arts worden gesteld; daarbij is bewust geen scherpe norm gesteld. Het Hof kon zijn oordeel omtrent de gegrondbevinding van de klachten tegen de arts mede baseren op de verklaring van de collega-arts die niet de namen heeft genoemd van bij hem klagende patiënten aangezien de arts niet specifiek heeft aangegeven welke inlichtingen hij terzake ... Verder lezen? Log in om dit document te bekijken.