6.2.4 Afsluitend over het algemene kader van het bestuursrecht

Geconcludeerd kan worden dat in het bestuursrecht geen algemene wettelijke uitzonderingsbevoegdheid bestaat. Over het bestaan van een ongeschreven bevoegdheid wordt weinig geschreven en slechts sommigen pleitten hiervoor. Dit heeft misschien te maken met de belangrijke plaats van wetgeving in dit rechtsgebied. Deze blijkt ook uit het legaliteitsbeginsel en het specialiteitsbeginsel, die toepassing van wetgeving vergen als de belangen van de burger daardoor worden beschermd. De beginselen zijn waarborg van burgers tegen de machtigere overheid en verzetten zich tegen uitzonderingen ten nadele van hen. In bijzondere gevallen kan het belang van een uitzondering echter zwaarder wegen dan deze beginselen, en is er ook plaats voor uitzonderingen ten nadele. Verder zijn toepassers weinig vertrouwd met ongeschreven recht door de gedetailleerdheid van bestuursrechtelijke wetgeving. Tevens valt een aantal evident onbillijke beslissingen van bestuursorganen op. Wellicht komt dit door de praktijk van uitoefening van bestuursbevoegdheden: beschikkingen worden gegeven door ambtenaren of geautomatiseerd, met soms weinig mogelijkheden om van de gestelde criteria af te wijken. Dit kan evident onbillijke beslissingen echter niet rechtvaardigen. De behoefte aan uitzonderingen in het bestuursrecht wordt misschien beperkt door de mogelijkheden van corrigerende interpretatie1 en nadeelcompensatie, hoewel dit geen volwaardige alternatieven zijn, en de rol van interpretatie in het bestuursrecht beperkt is.