Einde inhoudsopgave
Achtergestelde vorderingen (O&R nr. 114) 2019/A.1.1
A.1.1 Boodschap bepaalt medium
mr. drs. N.B. Pannevis, datum 01-04-2019
- Datum
01-04-2019
- Auteur
mr. drs. N.B. Pannevis
- JCDI
JCDI:ADS186690:1
- Vakgebied(en)
Insolventierecht / Algemeen
Ondernemingsrecht / Algemeen
Vermogensrecht / Rechtsvorderingen
Verbintenissenrecht / Algemeen
Verbintenissenrecht / Overeenkomst
Voetnoten
Voetnoten
Zie bijvoorbeeld artt. 153, 154, 162, 221, 223, 226, 238, 249, 261, 262, 276, 280, 298, 308, 209, 340, 384 en 520 CRR, MvT bij art. 349 Fw, Kortmann & Faber 1995, p. 794, HR 3 februari 1959, NJ 1960/120, AA V, p. 170 (Hardy), Rb. Rotterdam 26 juni 1962,NJ 1963/159 (Bijleveld q.q. & Wisse q.q./Schobbe & Van Eijck q.q.) en KPN 2015, p. 97 en 98.
Het voorbeeld van par. 7.4.2.9 wordt hier niet nogmaals besproken, omdat formules daarvoor daarvan niet bijdragen aan het begrip van de relevante punten van die berekening.
Zie HR 12 juli 2007, JOR 2002/179 (Verdonk q.q./Ontvanger), r.o. 3.3: “Ook al moet worden aangenomen dat de berekening van met name de omslag van de algemene faillissementskosten over het vrije actief en over datgene wat de Ontvanger uit de opbrengst van de stil verpande bodemzaken ontvangt, enige rekenkundige vaardigheid vereist, niet kan worden gezegd dat deze berekening onuitvoerbaar of onaanvaardbaar ingewikkeld is.”
719. De correcte verdeling van een executie-opbrengst is een juridisch vraagstuk dat uiteindelijk neerkomt op een rekensom. De juridische keuzes die daarbij gemaakt moeten worden zijn in hoofdstuk zeven beschreven, net als de daaruit volgende rekensommen. Zoals onder juristen gangbaar is zijn de sommen daarbij beschreven in woorden aan de hand van rekenvoorbeelden.
Er is een betere taal om berekeningen te beschrijven. Dat is die van de rekenkundige symbolen. Dergelijke symbolen bieden de kans om de beschreven berekening over te brengen zonder ruimte voor ambiguïteit. Daarom worden de gemaakte keuzes in wetgeving, jurisprudentie en contractuele documentatie zo nu en dan uitgedrukt in formules.1 Dergelijke formules geven duidelijk weer hoe in een concreet geval de berekening moet worden gemaakt. Bovendien illustreren dergelijke formules hoe een situatie verandert bij wijziging van een van de relevante factoren, zoals de hoogte van de executie-opbrengst of van een van de vorderingen.
Daarom wordt in deze bijlage het merendeel van de berekeningen die eerder in woorden zijn beschreven nogmaals beschreven, ditmaal in formules.2 Dat vergt van de gebruiker niet meer rekenkunde dan nodig is voor dezelfde berekening als die beschreven wordt in woorden. Die noodzakelijke rekenkunde mag van de rechtstoepasser worden verlangd.3 Die rekenkunde is immers noodzakelijk om uitvoering te geven aan de onderliggende juridische principes.