Hof Amsterdam, 22-03-2018, nr. 17/00106

De inspecteur heeft aan belanghebbende met dagtekening 9 oktober 2015 over het tijdvak 24 juli 2015 tot en met 23 oktober 2015 een naheffingsaanslag motorrijtuigen-belasting opgelegd van € 202, alsmede bij beschikking een boete van € 158.

Na hiertegen door belanghebbende gemaakt bezwaar heeft de inspecteur bij uitspraken op bezwaar, met dagtekening 14 december 2015, de naheffingsaanslag en boetebeschikking gehandhaafd.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur met betrekking tot de boetebeschikking beroep ingesteld bij de rechtbank; tevens heeft hij beroep ingesteld inzake een aan hem opgelegde naheffingsaanslag motorrijtuigenbelasting met dagtekening 4 juni 2015. Bij uitspraak van 16 februari 2017 heeft de rechtbank:

- het beroep niet-ontvankelijk verklaard voor zover het is gericht tegen de naheffingsaanslag motorrijtuigenbelasting van 4 juni 2015;

- het beroep tegen de boetebeschikking van 9 oktober 2015 gegrond verklaard;

- de uitspraak op bezwaar vernietigd voor zover die betrekking heeft op de boetebeschikking van 9 oktober 2015;

- de boetebeschikking van 9 oktober 2015 vernietigd en bepaald dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;

- de griffier opgedragen het beroepschrift op de voet van artikel 6:15, tweede lid, Awb door te zenden aan de inspecteur ter behandeling als bezwaarschrift tegen de naheffingsaanslag motorrijtuigenbelasting van 4 juni 2015;

- de inspecteur opgedragen het betaalde griffierecht van € 45 aan belanghebbende te vergoeden.

Het tegen deze uitspraak door de inspecteur ingestelde hoger beroep is bij het Hof ingekomen op 27 februari 2017 en gemotiveerd bij brief van 28 maart 2017. De gronden van het hoger beroep zijn door de griffie op 28 maart 2017 aan belanghebbende verzonden.

Belanghebbende heeft geen verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 februari 2018. Belanghebbende is verschenen. Namens de inspecteur is verschenen mr. M.A.E. Bonhof. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat met deze uitspraak wordt meegezonden.

De rechtbank heeft in haar uitspraak de volgende feiten vastgesteld. Belanghebbende wordt daarin aangeduid als ‘eiser’ en de inspecteur als ‘verweerder’:

“1. Eiser is volgens de kentekenregistratie met ingang van 6 maart 2015 houder van een [auto] met kenteken [kenteken] (hierna: de auto). De datum van het kentekenbewijs deel I is 24 april 2002.

(…)

3. Verweerder heeft met dagtekening 9 oktober 2015, wegens het uitblijven van de betaling, de onder het procesverloop genoemde naheffingsaanslag en boetebeschikking opgelegd.”

Nu de door de rechtbank vastgestelde feiten door partijen op zichzelf niet zijn bestreden, zal ook het Hof daarvan uitgaan. Het Hof voegt hieraan nog het volgende toe.

Belanghebbende heeft met dagtekening 4 juni 2015 een naheffingsaanslag motorrijtuigenbelasting ontvangen voor het eerste (verkorte) tijdvak 6 maart 2015 tot en met 23 april 2015. De naheffingsaanslag is zonder boete opgelegd. In de toelichting is de verzuimmededeling ex paragraaf 33, onderdeel 2, van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst (BBBB) opgenomen. Omdat het een eerste betaalverzuim betrof, is er geen boete opgelegd. Belanghebbende heeft de naheffingsaanslag van € 108 betaald op 15 juni 2015.

In hoger beroep heeft de inspecteur een rapport overgelegd, gedagtekend 27 maart 2017, opgesteld door [Medewerker belastingdienst] (Belastingdienst/Centrale Administratie Processen te Apeldoorn). In dit rapport is vermeld dat voor het tijdvak 24 juli 2015 tot en met 23 oktober 2015 op naam van belanghebbende een rekening motorrijtuigenbelasting is aangemaakt met dagtekening 27 juli 2015. Voorts wordt in het rapport beschreven hoe het interne proces is verlopen vanaf het aanmaken van deze rekening tot aan de terpostbezorging ervan. In het rapport is vermeld dat de rekening op 21 juli 2015 aan het postbedrijf is aangeboden ter verzending naar het door belanghebbende opgegeven adres. Op de rekening is een uiterste betaaldatum vermeld van 26 augustus 2015.

De inspecteur heeft in zijn ‘Mededeling Motorrijtuigenbelasting Ontvangst bezwaarschrift’ van 17 oktober 2015 onder meer het volgende opgenomen:

“Ik heb uw bezwaarschrift in behandeling genomen. U hebt het recht om gehoord te worden. Dit betekent dat u in de gelegenheid wordt gesteld uw bezwaar mondeling toe te lichten als u daarom verzoekt.”

Evenals bij de rechtbank is tussen partijen in geschil of de onder 1.1 vermelde verzuimboete terecht is opgelegd

Partijen doen hun standpunten steunen op de gronden welke door hen zijn aangevoerd in de van hen afkomstige stukken. Voor hetgeen zij daaraan ter zitting van het Hof hebben toegevoegd wordt verwezen naar het van het verhandelde ter zitting opgemaakte proces-verbaal.

De rechtbank heeft in haar uitspraak als volgt omtrent het geschil overwogen:

“6. Voor zover het beroep zich richt tegen de boetebeschikking van 9 oktober 2015 overweegt de rechtbank als volgt.

7. Op grond van artikel 37 van de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 (hierna: Wet mrb) in verbinding met artikel 67c, eerste lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR) vormt het niet, gedeeltelijk niet, dan wel niet binnen de in de belastingwet gestelde termijn betalen van belasting welke op aangifte moet worden voldaan of afgedragen een verzuim ter zake waarvan de inspecteur de belastingplichtige een boete van ten hoogste € 5.278 kan opleggen.

8. Paragraaf 33 van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst (hierna: het BBBB), onderdeel 1, tweede alinea luidt:

“Om aan de houder kenbaar te maken dat, hoeveel en voor welk tijdvak belasting voor het motorrijtuig verschuldigd is, zendt de inspecteur aan de houder een rekening met daarop het verschuldigde belastingbedrag. Op de rekening vermeldt de inspecteur een uiterste betaaldatum, waarop het bedrag moet zijn betaald. Deze datum kan liggen na de datum van aanvang van het tijdvak. Indien het verschuldigde bedrag geheel of gedeeltelijk niet op de betaaldatum is voldaan, is sprake van een verzuim als bedoeld in artikel 67c van de AWR.”

9. De rechtbank begrijpt eiser aldus dat hij stelt dat de boetebeschikking moet worden vernietigd, omdat hij geen rekening motorrijtuigenbelasting heeft ontvangen voor het tijdvak 24 juli 2015 tot en met 23 oktober 2015 en daardoor niet in de gelegenheid is gesteld om de motorrijtuigenbelasting tijdig te betalen en een boete te voorkomen.

10. Verweerder stelt zich op het standpunt dat de motorrijtuigenbelasting volgens artikel 15, eerste lid, van de Wet mrb dient te zijn betaald bij aanvang van het tijdvak. Eiser is zelf verantwoordelijk voor tijdige betaling. Het verzenden van een rekening is niet gebaseerd op een wettelijke verplichting en moet worden beschouwd als een service. Ook als geen rekening wordt ontvangen, dient de belasting tijdig te worden voldaan. Nu sprake is van een tweede of volgend verzuim om de motorrijtuigenbelasting tijdig te betalen is de boete terecht opgelegd.

11. De rechtbank stelt voorop dat op grond van de artikelen 14 en 15 van de Wet mrb de houder van het motorrijtuig de belasting op aangifte moet voldoen en dat de belasting moet zijn betaald voor de aanvang van het tijdvak waarover moet worden betaald. Als de belasting niet tijdig is betaald, kan de inspecteur op grond van artikel 20, eerst lid, van de AWR een naheffingsaanslag opleggen. De wet vereist niet dat de belastingplichtige eerst middels een rekening in de gelegenheid moet worden gesteld de motorrijtuigenbelasting te betalen alvorens tot naheffing kan worden overgegaan.

12. Ingevolge de hiervoor onder 8 geciteerde tekst van paragraaf 33, onderdeel 1, tweede alinea, van het BBBB is sprake van een verzuim als bedoeld in artikel 67c van de AWR als de voor het tijdvak verschuldigde motorrijtuigenbelasting niet vóór de op de rekening vermelde uiterste betaaldatum is voldaan. Daaruit volgt naar het oordeel van de rechtbank dat, anders dan hiervoor ten aanzien van de naheffingsaanslag is overwogen, de belastingplichtige wel middels een rekening of anderszins in kennis moet worden gesteld van de uiterste datum waarop de motorrijtuigenbelasting moet zijn voldaan alvorens hem na het verstrijken van die datum een verzuimboete wegens niet tijdig betalen van de op aangifte verschuldigde motorrijtuigenbelasting kan worden opgelegd.

13. Eiser stelt dat hij de rekening motorijtuigenbelasting over het tijdvak 24 juli 2015 tot en met 23 oktober 2015 niet heeft ontvangen en dus niet op de hoogte was van de daarin vermelde uiterste betaaldatum. Het is in beginsel aan de inspecteur om aannemelijk te maken dat de rekening op het adres van de belastingplichtige is ontvangen of aangeboden, dan wel de belastingplichtige anderszins heeft bereikt. De omstandigheid dat per post verzonden stukken in de regel op het daarop vermelde adres van de geadresseerde worden bezorgd of aangeboden, rechtvaardigt evenwel het vermoeden van ontvangst of aanbieding van de rekening op dat adres. Dit brengt mee dat de inspecteur in eerste instantie kan volstaan met het bewijs van verzending naar het juiste adres (vgl. Hoge Raad 15 december 2006, ECLI:NL:HR:2006:AZ4416).

14. Bij de stukken bevindt zich een systeemuitdraai van een op naam van eiser gestelde rekening motorrijtuigenbelasting voor het tijdvak 24 juli 2015 tot en met 23 oktober 2015 met dagtekening 27 juli 2015 en met een uiterste betaaldatum van 26 augustus 2015. Aangezien verweerder geen bewijs van verzending van de rekening heeft geleverd, is de rechtbank van oordeel dat niet aannemelijk is geworden dat de rekening op het adres van eiser is ontvangen of aangeboden.

15. Omdat niet aannemelijk is dat de rekening met daarin de uiterste betaaldatum voor de motorrijtuigenbelasting voor het tijdvak 24 juli 2015 tot en met 23 oktober 2015 op het adres van eiser is ontvangen of aangeboden en gesteld noch gebleken is dat eiser anderszins tijdig van de uiterste betaaldatum op de hoogte was, kan de aan hem opgelegde boete niet in stand blijven.

16. Gelet op het vorenoverwogene dient het beroep voor zover gericht tegen de boetebeschikking van 9 oktober 2015 gegrond te worden verklaard. Bij deze uitkomst behoeven de overige door eiser aangevoerde gronden geen bespreking, aangezien hij daardoor niet in een fiscaal gunstigere positie kan komen te verkeren dan thans het geval is.”

Nu aan belanghebbende geen rechtsbijstand is verleend en andere voor vergoeding in aanmerking komende kosten zijn gesteld noch gebleken, acht het Hof geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

Het Hof:

De uitspraak is gedaan door mrs. H.E. Kostense, voorzitter van de belastingkamer, C.J. Hummel en B.A. van Brummelen, leden van de belastingkamer, in tegenwoordigheid van mr. G.H.G. Otten als griffier. De beslissing is op 22 maart 2018 in het openbaar uitgesproken.

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.

2. het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. een dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.

In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.