8.4.1 Inleiding

In het regeerakkoord van het kabinet Rutte-Verhagen is een (ingrijpende) wijziging van het natuurbeheer aangekondigd.1 Het is de bedoeling om provincies primair verantwoordelijk te maken voor de inrichting van het landelijk gebied en het regionale natuurbeleid. In de toekomst beperkt het Rijk zich tot het stellen van de kaders op grond van internationale verplichtingen en tot de strategische ruimtelijke planning. Hiermee komt een einde aan het huidige gebiedsgerichte beleid.2 Voor de nieuwe aanpak is een aanpassing van de wettelijke bevoegdheids- en verantwoordelijkheidsverdeling benodigd. Daartoe is door de Staatssecretaris van EL&I (thans: EZ) een wetsvoorstel voor een Wet natuurbescherming en een wetsvoorstel inhoudende de Wijziging van de Wet inrichting landelijk gebied bij de Tweede Kamer ingediend.3 Daarnaast stelt het regeerakkoord ook een aanpassing van de doelstellingen van het natuurbeleid in het vooruitzicht. De EHS wordt in een ‘herijkte’ vorm gerealiseerd en alle robuuste verbindingszones worden geschrapt.4 De bovenstaande afspraken zijn door het Rijk en de provincies vastgelegd in het ‘Onderhandelingsakkoord decentralisatie natuur’ (hierna: het natuurakkoord).5 Gelet op de politieke ontwikkelingen is het onzeker of de bovenstaande plannen worden uitgevoerd. Het kabinet Rutte-Verhagen is voortijdig gevallen en opgevolgd door het kabinet Rutte-Asscher. De provincies blijven – zoals overeengekomen in het natuurakkoord – verantwoordelijk voor het invullen en uitvoeren van het natuurbeleid. Het nieuwe kabinet is van plan om de EHS, inclusief de eerder geschrapte verbindingszones, te realiseren. Wel wordt hier meer tijd voor uitgetrokken.6 De volgende paragraaf bevat een analyse van de plannen van de kabinetten Rutte-Verhagen en Rutte-Asscher.