Douanewaarde in een globaliserende wereld (FM nr. 164) 2021/3.3.3.2:3.3.3.2 Verordening (EEG) nr. 1224/80

Douanewaarde in een globaliserende wereld (FM nr. 164) 2021/3.3.3.2

3.3.3.2 Verordening (EEG) nr. 1224/80

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

De Europese Commissie heeft op basis van artikel 228 EEG-verdrag de bevoegdheid om namens de EEG-lidstaten te onderhandelingen over internationale overeenkomsten, indien het EEG-verdrag voorziet in het sluiten van overeenkomsten tussen de EEG en één of meer Staten of een internationale organisatie. Indien de EEG een dergelijke bevoegdheid toekomt en uit dien hoofde een overeenkomst sluit, is deze bindend ten aanzien van alle lidstaten van de EEG. De EEG komt de bevoegdheid toe om overeenkomsten in GATT-verband te sluiten. Daarbij merk ik op dat artikel 22 van de Tokyo-overeenkomst de overeenkomst openstelt voor aanvaarding door ondertekening van niet alleen verdragsluitende partijen bij de GATT, maar ook voor een supranationale organisatie als de EEG. Op 10 december 1979 heeft de EEG bij besluit namens haar lidstaten besloten om de Tokyo-overeenkomst goed te keuren (onderdeel 3.2.3).1 De EEG heeft daaropvolgend op 1 november 1979 de Tokyo-overeenkomst2 ondertekend te Genève. Bij de inwerkingtreding van de Tokyo-overeenkomst werd gelijktijdig het Protocol3, dat beschouwd kan worden als bestanddeel van de Tokyo-overeenkomst, van kracht.4

Zoals in onderdeel 3.2.2.2 is weergeven, wijkt de wijze waarop de douanewaarde onder de Tokyo-overeenkomst wordt vastgesteld, af van de BWD. De ondertekening van de Tokyo-overeenkomst door de EEG bracht met zich dat iedere EEG-lidstaat afzonderlijk het Verdrag van Brussel moest opzeggen.5 Ondanks het feit dat de Tokyo-overeenkomst met ingang van 1 januari 1981 in werking is getreden, heeft de EEG net als de Verenigde Staten besloten om reeds op 1 juli 1980 de nieuwe waardebepalingen inzake douanezaken in te voeren.6 Vanwege de formele aspecten, en in het bijzonder de tijdsduur tussen de kennisgeving en de daadwerkelijke beëindiging van de contractsrelatie, heeft de Europese Commissie op 10 mei 1979 een voorstel voor een besluit ingediend betreffende de kennisgeving door de EEG-lidstaten voor het opzeggen van het Verdrag van Brussel.7 Verder wordt in voornoemde kennisgeving aangegeven dat het feit dat de EEG de Tokyo-overeenkomst heeft getekend, met zich brengt dat het communautair douanerecht moet worden aangepast. Daaraan heeft de Raad gevolg gegeven door de Tokyo-overeenkomst om te zetten in Verordening (EEG) 1224/808, die Verordening (EEG) 803/68 vervangt.9 In tegenstelling tot laatstgenoemde verordening berust Verordening (EEG) 1224/80 op artikel 113 van het EEG-verdrag in plaats van artikel 235 EEG-verdrag.

In beginsel zijn de toepassingsverordeningen die krachtens Verordening (EEG) 803/68 zijn vastgesteld en zijn opgenomen in onderdeel 3.3.3.1, met ingang van 1 juli 1980 ingetrokken. Hierop zijn een tweetal uitzonderingen geformuleerd. Ten eerste zijn bepalingen aangaande de bepaling van de douanewaarde van bepaalde aan bederf onderhevige goederen tot 31 december 1980 van toepassing overeenkomstig artikel 22, lid 5, Verordening (EEG) 1224/80. Deze datum is uiteindelijk verlengd tot 30 juni 1981.10 Daarnaast is, ten tweede, in artikel 22, lid 4, Verordening (EEG) 1224/80 bepaald dat de geldigheidsduur van toepassingsverordeningen die krachtens Verordening (EEG) 803/68 zijn vastgesteld, mag worden verlengd voor ten hoogste zes maanden. Het gebruik van deze overgangsmaatregel moet zijn gestoeld op redenen van technische aard. Voor een aantal toepassingsverordeningen is van deze mogelijkheid gebruik gemaakt en is de geldigheidsduur tot 31 december 1980 verlengd.11 Voor een aantal toepassingsverordeningen met betrekking tot aan bederf onderhevige goederen is de termijn nog tot 30 juni 1981 verlengd na de introductie van artikel 16bis, lid 4, in Verordening (EEG) 1224/80.12

Nadien zijn krachtens Verordening (EEG) 1224/80 de volgende verordeningen vastgesteld ter bepaling van de douanewaarde:13

–

Verordening (EEG) nr. 1494/80 van de Commissie van 11 juni 1980 betreffende de noten voor de interpretatie en de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen voor de douanewaarde;14

–

Verordening (EEG) nr. 1496/80 van de Commissie van 11 juni 1980 betreffende de aangifte van gegevens inzake de douanewaarde en de over te leggen stukken;15

–

Verordening (EEG) nr. 1495/80 van de Commissie van 11 juni 1980 betreffende de toepassing van sommige bepalingen van de artikelen 1, 3 en 8 van Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad inzake de douanewaarde van de goederen;16

–

Verordening (EEG) nr. 3177/80 van de Commissie van 5 december 1980 betreffende de plaats van binnenkomst in aanmerking te nemen overeenkomstig artikel 14, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad inzake de douanewaarde van de goederen;17

–

Verordening (EEG) nr. 3179/80 van de Commissie van 5 december 1980 betreffende de portokosten die in aanmerking moeten worden genomen voor de bepaling van de douanewaarde van met de post verzonden goederen;18

–

Verordening (EEG) nr. 3178/80 van de Commissie van 5 december 1980 betreffende de in de douanewaarde te begrijpen luchtvrachtkosten;19

–

Verordening (EEG) nr. 1577/81 van de Commissie van 12 juni 1981 houdende invoering van een systeem van vereenvoudigde procedures voor de bepaling van de douanewaarde van bepaalde aan bederf onderhevige goederen;20

–

Verordening (EEG) nr. 3158/83 van de Commissie van 9 november 1983 betreffende de invloed van royalty' s en licentierechten op de douanewaarde;21

–

Verordening (EEG) nr. 1766/85 van de Commissie van 27 juni 1985 betreffende de bij de bepaling van de douanewaarde te gebruiken wisselkoersen.22

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.