IV.C.10. Geen onkostenregeling in afdeling 5.6?

In het nieuwe erfrecht is een regeling over de onkostenvergoeding van de executeur niet opgenomen, hetgeen wel het geval was in het oude art. 4:1064 BW. Betekent dit dat de executeur geen recht meer zou hebben op vergoeding van de in zijn functie gemaakte kosten? Allereerst merk ik op dat in art. 4:7 lid1 letter e BW niet alleen van het loon van de executeur wordt gesproken als schuld van de nalatenschap, maar ook van de kosten van executele. Daarnaast ligt het blijkens de parlementaire geschiedenis in 'de aard van executele (of bewind) opgesloten dat hij de verschotten - d.w.z. de uitgaven die hij bij de vervulling van zijn taak als executeur (bewindvoerder) heeft gedaan - in rekening kan brengen en niet voor eigen rekening hoeft te nemen'.1

Indien wij, indachtig de gelaagde structuur, ook nog terugvallen op wat het algemene burgerlijk recht aangeeft over de onkostenvergoeding van de opdrachtnemer/lasthebber leert art. 7:406 lid 1 BW het volgende:

De toelichting bij deze bepaling geeft aan dat de aanspraak beperkt is tot de kosten die passend zijn voor een goede uitvoering van het werk. De opdrachtnemer (en derhalve ook de executeur) moet derhalve bij het maken van onkosten met voorzichtigheiden beleidhandelen.2

In de regel zal ook in de uiterste wil al aandacht besteed worden aan het vraagstuk van vergoeding van onkosten.

Overigens wordt in het Duitse recht aansluiting gezocht voor de onkostenvergoeding van de Testamentsvollstrecker bij de regels van 'Auftrag'. De belangrijke schakelbepaling § 2218 BGB verklaart § 670 BGB (opdrachtnemer heeft recht op onkostenvergoeding) van overeenkomstige toepassing op de rechtsverhouding tussenTestamentsvollstrecker en erfgenamen.