5.4.2.5 Dekkingsgeschillen tussen Bureau en waarborgfonds

Het Bureau vervult bij ongevallen veroorzaakt door bezoekende motorrijtuigen de rol van verzekeraar, maar mag daarmee op grond van de Richtlijn niet gelijk worden gesteld. De vraag is of art. 11, dat voorschrijft dat de lidstaten een regeling moeten treffen ter oplossing van dekkingsgeschillen tussen verzekeraar en waarborgfonds, ook op het Bureau van toepassing is. Daarvoor pleit dat het Bureau op grond van art. 2, onder a) van de Richtlijn "de afwikkeling van ongevallen waarborgt (...) overeenkomstig de eigen nationale wetgeving betreffende de verplichte verzekering". Betoogd zou kunnen worden dat onder de regels van deze 'eigen nationale wetgeving' niet alleen de bepalingen die de inhoud van de dekking regelen vallen, maar ook procedurele. De uitleg die het HvJ van de EU in de arresten inzake BCF en Fantozzi aan deze woorden heeft gegeven, namelijk dat zij alleen zien op de grenzen en de voorwaarden van de wettelijke aansprakelijkheid (zie hiervoor, par. 5.4.2.3), is echter beperkter en ik zou daarom willen aannemen dat de door de Richtlijn voorgeschreven geschillenregeling niet mede op het Bureau van toepassing is. Dat een dergelijke geschillenregeling wel wenselijk is, omdat zich ook geschillen tussen Bureau en waarborgfonds kunnen voordoen, staat echter buiten kijf. Zie hierna paragraaf 5.43.7 voor de situatie in Nederland.