3.3.2.2.3 Kosten van rechtsbijstand

In de parlementaire geschiedenis heeft de minister niet met zoveel woorden opgemerkt dat de kosten die de onderzoeker maakt voor de inschakeling van een advocaat of gemachtigde – de kosten van rechtsbijstand – kwalificeren als kosten van verweer. Opgemerkt is wel dat de kosten die de onderzoeker maakt om zich te (kunnen) verweren kosten van verweer betreffen.1 De onderzoeker die een advocaat of gemachtigde inschakelt om zijn belangen te behartigen in een aansprakelijkheidsprocedure maakt mijns inziens kosten om zich te (kunnen) verweren, kosten van verweer.2

Daarbij komt dat de minister een eventuele proceskostenveroordeling wel uitdrukkelijk kwalificeert als kosten van verweer, omdat het risico te worden veroordeeld in de proceskosten van de eiser zodanig samenhangt met het voeren van verweer door de onderzoeker, dat ook deze kosten voor rekening van de rechtspersoon moeten komen.3 Advocaatkosten en kosten van een gemachtigde kwalificeren (deels) als kosten die als onderdeel van een proceskostenveroordeling voor vergoeding in aanmerking komen (art. 238-239 Rv). Als de kosten van de advocaat of gemachtigde van de eiser kwalificeren als kosten van verweer van de gedaagde (de onderzoeker), ligt het voor de hand de eigen kosten van een advocaat of gemachtigde van de onderzoeker ook als kosten van verweer van de onderzoeker te kwalificeren.

De onderzoeker kan zowel interne als externe kosten van rechtsbijstand maken. Is de onderzoeker bijvoorbeeld advocaat, dan kan hij ook intern – binnen zijn eigen organisatie – rechtsbijstand inschakelen. Deze interne kosten komen ook voor vergoeding in aanmerking.4