8.2.1 Pluriformiteit

Uit hoofdstuk 3 Nederlands historisch en maatschappelijk perspectief bleek dat de Nederlandse samenleving steeds pluriformer wordt. In de literatuur is betoogd dat traditionele joodse en christelijke kerkgenootschappen enerzijds en overige rsli’s anderzijds geen gelijke gevallen zijn omdat kerkgenootschappen een lange geschiedenis van filantropie in de Nederlandse samenleving kennen en dat de bijzondere rechtspositie van kerkgenootschappen aldus historisch is gegroeid. Zoals ik in hoofdstuk 6 Fiscaalrechtelijk perspectief – de anbi-regeling heb opgemerkt, vraag ik mij echter af of geloofsgemeenschappen met een andere rechtsvorm en andere gemeenschappen op geestelijke grondslag in de 21^e eeuw nog zoveel verschillen van traditionele kerkgenootschappen wat betreft de rol die zij nu in de Nederlandse samenleving vervullen. Gezien de pluriformiteit van de Nederlandse samenleving en mijn bevindingen over het maatschappelijke nut en rendement van andere rsli’s in hoofdstuk 3 is dat in mijn optiek niet het geval.

In dit verband wijst het Mensenrechtencomité erop dat de grondrechtelijke bescherming niet beperkt is tot traditionele religies en levensbeschouwingen die daarmee overeenkomen. Het spreekt zijn zorgen uit over elke tendens om onderscheid te maken tussen traditionele en minder traditionele rsli’s.

Een vergelijkend sociologisch onderzoek naar de rol en functie van geestelijke gemeenschappen in de huidige Nederlandse samenleving zou meer helderheid kunnen brengen. Als dit onderzoek zou uitwijzen dat andere rsli’s in de huidige samenleving een vergelijkbare rol en functie vervullen als traditionele joodse en christelijke kerkgenootschappen, moet belastingwetgeving daaraan worden aangepast. In de anbi-regeling zouden dan alle rsli’s tot dezelfde faciliteiten toegang moeten hebben.