3.2.2.1 Constitutieve vereisten

Net als de société en commandite simple en de Franse kapitaalvennootschappen,1 is de SNC een handelsvennootschap (société commerciale) vanwege haar rechtsvorm, ongeacht het feitelijke doel.2 Elke vennoot van een SNC heeft de status van koopman (commerçant).3 Dit is een natuurlijke persoon of rechtspersoon die daden van koophandel verricht en daarvan zijn gewone beroep maakt.4 Als commercieel gelden onder meer de handel in roerende en onroerende zaken, de makelaardij in onroerend goed, fabricage, weg- en watertransport en het bankwezen.5 Bij de SNC speelt de aard van de feitelijke activiteiten geen rol, want haar status van handelsvennootschap vloeit uit haar rechtsvorm voort. De begrippen koopman, daden van koophandel en handelsvennootschap zijn onder meer van belang voor het bepalen van de competente rechtbank.6 Frankrijk kent aparte rechtbanken van koophandel. De begrippen zijn ook van belang bij aansprakelijkheidskwesties, want een gezamenlijke schuld uit een daad van koophandel is een hoofdelijke schuld.7 De bevoegdheid om handel te drijven, dus koopman te zijn, dus ook om vennoot van een SNC te zijn, komt in beginsel niet toe aan minderjarigen.8

Bij de SCP kwam al aan de orde dat in Frankrijk elke vennootschap, met uitzondering van de SEP, rechtspersoon is en dat die status wordt verkregen door inschrijving in het handelsregister (immatriculation).9 Dit geldt ook voor de SNC. De naam van de SNC moet direct worden voorafgegaan of gevolgd door de aanduiding ‘société en nom collectif’ of ‘SNC’.10

Ontbreekt de inschrijving in het handelsregister, dan is de vennootschap geen rechtspersoon. De SNC is nietig als niet aan de vereisten van openbaarmaking is voldaan, zij het dat de vennoten en de vennootschap daarop geen beroep kunnen doen tegenover derden.11 In de praktijk is deze nietigheidsgrond een uitzondering. Nietigheid wegens een gebrek in de statuten is vatbaar voor regularisatie.12 Nietigheid van een SNC kan ook het gevolg zijn van strijd met de algemene regels over de geldigheid van overeenkomsten of strijd met de voor vennootschappen geldende materiële kenmerken, waaronder het inbrengvereiste en de affectio societatis.13 In deze gevallen kunnen de vennootschap en de vennoten de nietigheid niet inroepen tegenover derden te goeder trouw. De nietigheid kan ook niet worden tegengeworpen aan de vennoot wiens wilsgebrek (dwang, dwaling of bedrog) tot de nietigheid van de SNC-overeenkomst heeft geleid.14