1.3.3 Plan van behandeling

In hoofdstuk 2 behandel ik eerst de agenda van de algemene vergadering. Het doel van het hoofdstuk is weer te geven wat (de functie van) de agenda is, welke vereisten aan de weergave van agendapunten en de verspreiding van de agenda worden gesteld, en welke veranderingen na publicatie van de agenda nog in de agenda kunnen worden doorgevoerd. Hierna bespreek ik in hoofdstuk 3 wie zoal het recht dan wel de bevoegdheid (kunnen) hebben om onderwerpen op de agenda van de algemene vergadering te (doen) zetten. Grofweg zijn dat het bestuur, de rvc, statutair gerechtigden en bepaalde kapitaalverschaffers. Richting het einde van hoofdstuk 3 komt de focus te liggen op het wettelijke agenderingsrecht van kapitaalverschaffers. Dat wil zeggen: het agenderingsrecht zoals dat in art. 2:114a/224a BW is verwoord. Voorts wordt het tegen het einde van hoofdstuk 3 duidelijk dat een (neven)effect van multiple corporate citizenship kan zijn dat op de beursgenoteerde vennootschap ook andere agenderingsregels van toepassing zijn.

In hoofdstuk 4 wordt de ontwikkeling van (het denken over) het wettelijke agenderingsrecht van kapitaalverschaffers geschetst, en de huidige stand van zaken schematisch weergegeven. Uit het hoofdstuk blijkt dat in de loop der tijd het (gebruik van het) agenderingsrecht van kapitaalverschaffers (bij beursgenoteerde vennootschappen) aan steeds meer voorwaarden is onderworpen. Hoofdstuk 5 staat in het teken van deze voorwaarden. Hoofdstuk 6 gaat over de reikwijdte van het wettelijke agenderingsrecht van kapitaalverschaffers. Meer specifiek wordt de vraag beantwoord welke beperkingen de wet aan (het gebruik van) het agenderingsrecht stelt, en hoe de reikwijdte van het agenderingsrecht in de statuten nader kan worden beperkt. Alvorens ik aan de beantwoording van deze vraag toekom, geef ik een schets van het gebruik van het agenderingsrecht van kapitaalverschaffers in de praktijk. De reden is dat veel van de beperkingen die in de loop der tijd op het agenderingsrecht zijn aangebracht, door het geven van de schets beter te begrijpen zijn.

Omdat in het wettelijke convocatierecht van kapitaalverschaffers een agenderingsrecht besloten ligt, wordt in elk hoofdstuk zijdelings aandacht aan dit convocatierecht besteed.