16.4.2 Binnen welk politiek-filosofisch kader kan het juridische begrip van godsdienst worden geplaatst?

De wijze van kwalificeren van de rechter ten aanzien van de eredienstvrijstelling kan worden geassocieerd met het ideaaltype van het liberaal gezindtepluralisme. Net als bij de ANBI-regeling geldt dat de invloed van het liberale model resulteert in een toenemende afstand tussen staat en de godsdienst. In de rechtsgeschiedenis van de eredienstvrijstelling zien we dat in eerste instantie geheel geen belasting wordt geheven over de kerkgoederen, vervolgens dat alleen de kerkelijke gebouwen waarin de eredienst plaatsvindt hiervan worden vrijgesteld, weer later dat alleen de gebouwen worden vrijgesteld die hoofdzakelijk zijn bestemd voor de eredienst en ten slotte dat de rechter aan de hand van feitelijke omstandigheden moet gaan toetsen of een gebouw voor 70% wordt gebruikt voor de eredienst. Deze liberale ontwikkeling wordt bekrachtigd door het gegeven dat niet alleen het onroerend goed van kerken wordt vrijgesteld van belasting, maar ook dat van andere bekende godsdiensten en levensovertuigingen doordat ook gebouwen waarin bezinningsbijeenkomsten plaatsvinden worden vrijgesteld. Ook hieruit blijkt dat de overheid zich op afstand plaats van de kerk en andere godsdiensten en levensovertuigingen gelijk behandelt met kerkelijke instellingen. De objectiverende wijze van kwalificeren van de rechter ten aanzien van de termen eredienst en bezinningssamenkomst kan worden uitgelegd in het licht van het ideaaltype van het liberaal gezindtepluralisme. Wanneer men deze termen objectiveert door ze koppelen aan het gangbare spraakgebruik betekent dit dat men vooral uitgaat van de bekende traditionele godsdiensten en levensovertuigingen.