8.1 Inleiding

482. De Richtlijn OHP introduceert een uitgebreide regeling op het gebied van oneerlijke handelspraktijken in het Nederlandse recht. De nieuwe afdeling 6.3.3A BW (art. 6:193a e.v.) bevat veel open normen, waaronder een naar Nederlands recht nieuwe algemene oneerlijkheidsnorm, en begrippen, waarvan sommige een nationaalrechtelijke pendant hebben (de misleiding) maar de meeste niet (de agressie, de professionele toewijding, de wezenlijke verstoring en het begrip uitnodiging tot aankoop).1 In dit hoofdstuk staan de Nederlandse uitleg en toepassing van de open richtlijnnormen en van de bepalingen die deze omzetten centraal. Nu gebleken is, dat er veel onduidelijkheid bestaat over de uitleg van de normen (hoofdstuk 7passim) en er gebrek is aan Europese sturing (par. 7.9), rijst de vraag in hoeverre de nationale uitleg en toepassing van de open richtlijnnormen worden gekleurd door nationale denkbeelden. Hierbij kan ten eerste worden gedacht aan het bestaande nationale recht, dat aan de werkingssfeer van de richtlijnnormen raakt en thans onder deze normen valt of hiermee samenloopt. De invloed van het nationale recht op de uitleg van de normen loopt ook langs de inpassing van de normen in het nationale recht en de keuze voor een handhavingsstelsel. Het bestaande oneerlijke handelspraktijkenrecht, het omzettingsproces, de keuze voor een handhavingsstelsel en de beschikbare waarborgen voor de eenvormige uitleg van de open richtlijnnormen worden in par. 8.2 en 8.3 besproken. De Nederlandse kijk op de inhoud en toetsingssystematiek van de verschillende richtlijnnormen wordt in par. 8.4-8.8 belicht. In par. 8.9 wordt ingegaan op de Nederlandse opvatting van de algehele richtlijnsystematiek.