IV.A.7.5 Met of zonder toestemming van de erfgenamen ?

Indien erflater de executeur 'aan banden' wil leggen, geeft lid 3 van art. 4:147 BW hem de mogelijkheid om te bepalen dat hij de 'toestemming' van de erfgenamen nodig heeft voor de tegeldemaking. Een zwaardere democratische dimensie dan overleg. De erflater kan ook bepalen dat hij maar de toestemming van bijvoorbeeldeen erfgenaam (niet zijnde de executeur) nodig heeft of bijvoorbeeld slechts de meerderheid van de erfgenamen. Door de kantonrechter kan vervangende 'toestemming' verleend worden.

Deze mogelijkheidvan vervangende machtiging zou met name een praktische rol kunnen spelen in het geval niet meteen duidelijk is wie de erfgenamen zijn of hoeveel erfgenamen er zijn. Indien erflater wenst dat de executeur in het geheel niet over bepaalde goederen kan beschikken, doet hij er goed aan om te bepalen dat de betreffende goederen niet onder het beheer van de executeur vallen. Ten aanzien van die goederen heeft het bepaalde in art. 4:147 BW dan geen werking, nu deze bevoegdheid gekoppeld is aan de beheersbevoegdheid van de executeur.

Ook ten aanzien van de toepassing van lid 3 is voor de praktijk zeer verhelderend dat uit de wetsgeschiedenis blijkt1 dat dit toestemmingsvereiste 'uit oogpunt van rechtszekerheid' en 'voorkomen van stroefheid door voorzichtigheid' ook slechts interne, oftewel obligatoire werking heeft.Voor ik in ga op de bescherming van het rechtsverkeer, stel ik aan de orde in hoeverre er familierechtelijke beperkingen bestaan ten aanzien van het optreden van de executeur in het kader van het tegeldemaken. Hier komt eveneens de ware aardvan executele bovendrijven.