Einde inhoudsopgave
Mededinging en verzekering (R&P nr. VR8) 2019/6.2.2.1
6.2.2.1 (Her)verzekeraarspools
mr. drs. G.T. Baak, datum 11-12-2019
- Datum
11-12-2019
- Auteur
mr. drs. G.T. Baak
- JCDI
JCDI:ADS183485:1
- Vakgebied(en)
Mededingingsrecht / Algemeen
Verzekeringsrecht / Algemeen
Voetnoten
Voetnoten
Zie ook: De Jong 2016, p. 66.
Europe Economics 2016a, p. 29. Zie ook: C. Cummins, N. Doherty & A. Lo, ‘Can insurers pay for the ‘big one’?Measuring the capacity of the insurance market to respond to catastrophic losses’, Journal ofBanking and Finance, Vol 26, No 2-3.
Zie onder meer J.D. Cummins, ‘Statistical and financial models of insurance pricing and the insurance firm’, Journal of Risk and Insurance 1991, Vol. 58, pp. 261-302, H. Buhlmann, ‘Mathematical Methods in Risk Theory’, New York: Springer 1996; K. Borch (red.), ‘Economics of Insurance’, Amsterdam: North-Holland Press 1990; N. Gatzer & H. Schmeiser, ‘The merits ofpooling claims revisited’, The Journal of Risk Finance 2012, Vol 13, No 3, p.184-198.
P. Zweifel & J. Reisen, Insurance Economics, Berlin: Springer 2012, p. 26.
Europe Economics 2016a, p. 30.
Europe Economics 2016a, p. 31.
Baarsma e.a. 2008, p. 12.
Er zou ook gedacht kunnen worden aan de oprichting van een aparte verzekeraar, een fonds of andere mechanismen om risico’s te spreiden. Ik laat deze mogelijkheden hier buiten beschouwing. Vgl. EY 2014, p. Zie ook Baarsma e.a. 2008, p. 12 en EY 2014, p. 71, rn. 205.
Zie ook: https://atoompool.vereende.nl/. De Nederlandse Atoompool is een pool van verzekeraars die voor de verzekering van nucleaire installaties is benoemd in de Wet Aansprakelijkheid Kernongevallen (WAKO). De aansprakelijkheid van de exploitant is bij wet gesteld op 700 miljoen euro. Omdat het onmogelijk is om dit bedrag met enkele Nederlandse verzekeraars bijeen te brengen, wordt door de pool herverzekering gezocht bij buitenlandse pools en heeft de Staat zich verbonden om bij een bepaalde schadetranche bij te springen.
Dit blijkt uit de algemene informatie die beschikbaar is gesteld op de website van https://atoompool.vereende.nl/. Daaruit blijkt dat atoompools over de hele wereld fungeren als elkaar herverzekeraar zodat dekkingscapaciteit kan worden gegarandeerd. Er wordt dus geacteerd op basis van reciprociteit. Omdat deelname in de pool niet verplicht is, en lang niet alle verzekeraars in Nederland in de pool deelnemen, wordt de grootste capaciteit internationaal ingekocht bij andere atoompools. De Nederlandse Atoompool sluit ook zelfstandig polissen af en onderhandelt daartoe met makelaars en de klant over de prijs en de voorwaarden.
Zie: https://www.aviabel.com/nl-nl/home/Paginas/default.aspx. Voor een bespreking van de opkomst van luchtvaartpools verwijs ik naar Sauveplanne 1949, p. 4-9.
Zie EY 2014, p. 48 e.v. waaruit blijk dat 11 van de 42 onderzochte pools betrekking hadden op zowel directe als herverzekering. 14 pools zagen enkel op herverzekering en 17 uitsluitend op directe verzekering.
Zie Verordening 267/2010, artikel 1 sub 5.
Zie over de NHT-pool ook: V.C. Ammerlaan & W.H. van Boom, ‘De Nederlandse Herverzekering Terrorismeschaden en de rol van de overheid bij het vergoeden van terreurschaden’, NJB 2003, p. 2330-2339 en J.H. Wansink, ‘De Nederlandse oplossing voor het verzekeren van terrorismeschade en het WAM-risico, Een gat in de bescherming?’, AV&S 2004/5. Over de vraag naar schadevergoeding na een terroristische aanslag (in breder verband), S.D. Lindenbergh, ‘Schadevergoeding na een terroristische aanslag’, VR 2018/78, 206-210. Over de verzekeringsdekking ten aanzien van terrorismeschade verwijs ik naar W. van Eekhout, ‘Verzekeringsdekking oorlogs- en terrorismerisico’, TAV 2016 (4), p. 104 e.v.
Deze dekking is opgebouwd in drie lagen. De onderstaande laag van 400 miljoen wordt gedragen door Nederlandse verzekeraars. De tweede laag van 550 miljoen wordt gedragen door internationale herverzekeraars en de derde laag van 50 miljoen door de Nederlandse Staat. Per 1 januari 2019 blijft de overheid voor dat bedrag tegen het genot van een premie een garantie verstrekken aan de NHT.
Verzekeraarspools worden gevormd door verzekeraars om op gemeenschappelijke basis risico’s te verzekeren. Verzekeraarspools worden vaak opgericht om risico’s te verzekeren waarvoor de verzekeraars alleen onvoldoende dekking kunnen bieden. Bepaalde risico’s, zoals nucleaire, terrorisme- of milieurisico’s, kunnen en willen verzekeraars niet alleen dragen.1 Het gaat dan om risico’s waarvan de schadelast van groot is en die een onvoorspelbaar karakter hebben.2 Pooling is voor dergelijke risico’s vanuit actuarieel oogpunt een efficiënte verzekeringsoplossing.3 Vanuit verzekeringseconomisch oogpunt bestaat is een risico te zien als de kans op een schadevooral (‘the probability of occurrence’) en de hoogte van de schade (‘the severity of the consequence’).4 Verder geldt dat een verzekeringspremie over het algemeen is opgebouwd uit vaste kosten, een risico-component voor de waarde van de verwachte schade en een buffer (veiligheidsmarge voor het geval dat de schade hoger is dan ingeschat).5 Hoe meer risico’s in een pool worden ondergebracht, hoe beter dus de potentiële schadelast kan worden gespreid (meer risicodiversificatie). Pooling heeft daarmee een drukkend effect op de premie.6 Ook ad hoc coassurantie zal als verzekeringsoplossing voor zulke catastrofale risico’s niet kunnen volstaan omdat de verzekering van dergelijke risico’s zeer specialistische kennis en hoge investeringen met zich brengt.7 De verzekering in een pool is daarom op het eerste gezicht een voor de hand liggende oplossing, omdat op die manier (door langdurige – en soms op initiatief van een branchevereniging of de Staat geïnitieerde samenwerking) voldoende capaciteit en de noodzakelijke (technische) kennis om zulke risico’s te kunnen verzekeren beschikbaar is.8
Een voorbeeld van een pool van verzekeraars is de Nederlandse Atoompool: een pool van verzekeraars voor de verzekering van kerncentrales.9 De Atoompool verzekert de nucleaire risico’s in Nederland (de kernreactor in Borssele, de opslag van radioactief afval bij COVRA in Vlissingen en enkele kleinere installaties) maar treedt ook op als herverzekeraar voor buitenlandse atoompools.10 Een ander voorbeeld is de Nederlandse Luchtvaartpool (sinds 2001 onderdeel van de Belgische verzekeringsmaatschappij Aviabel) waarin luchtvaartrisico’s worden (her)verzekerd.11
Een pool kan dus ook optreden als herverzekeraar voor andere (buitenlandse) pools, zoals het geval is bij de Nederlandse Atoompool. Dat dit ook bij andere pools voorkomt, blijkt uit het grootschalige onderzoek van EY.12 Het kan daarbij zo zijn dat de pool zelfstandig als herverzekeraar optreedt en/of de risico’s die zij in de pool verzekert in herverzekering elders onderbrengt. Naast de verzekeraarspools zijn er ook herverzekeraarspools die zich uitsluitend richten op de herverzekering van bepaalde soorten risico’s. Door de Europese Commissie wordt de volgende definitie gegeven van een herverzekeringspool:
‘groepen die hetzij rechtstreeks hetzij via makelaars of erkende agenten door verzekeringsondernemingen zijn gevormd, mogelijk met de steun van één of meer herverzekeringsondernemingen, met uitzondering van ad-hoc medeherverzekeringsovereenkomsten op de inschrijvingsmarkt, waarbij een bepaald gedeelte van een gegeven risico wordt gedekt door een leidende verzekeraar en het overige deel van dit risico wordt gedekt door volgverzekeraars die worden uitgenodigd het resterende gedeelte van het risico te dekken, teneinde:
onderling alle of een deel van hun verplichtingen met betrekking tot een bepaalde risicocategorie te herverzekeren;
daarnaast, namens en voor rekening van alle deelnemers de herverzekering van dezelfde risicocategorie te aanvaarden.’13
Een voorbeeld van een herverzekeringspool is de Nederlandse Milieupool. Deze pool biedt herverzekeringsdekking voor milieuschades (zoals saneringskosten bij bodemverontreiniging) die voorvloeien uit de dekking onder de milieuschadeverzekering (MSV) die door de aangesloten verzekeringsmaatschappijen wordt aangeboden. De pool heeft geen eigen middelen maar claims worden ad hoc gedekt door een beroep te doen op contractueel afgesproken bijdragen van de aangesloten verzekeringsmaatschappijen. Uitgangspunt van de Milieupool is daarmee dat de deelnemende verzekeringsmaatschappijen hun milieurisico’s mogen cederen aan de pool als de MSV die zij aanbieden in overeenstemming is met de voorwaarden die de pool aan de invulling daarvan stelt. Te denken valt ook aan de eerder genoemde Nederlandse Herverzekeringsmaatschappij voor Terrorismeschaden (NHT-pool). De NHT-pool is een samenwerkingsverband tussen verzekeraars, herverzekeraars en de overheid om schade te kunnen vergoeden als gevolg van een terreurdaad.14 In de herverzekeringspool is een bedrag van 1 miljard euro per jaar beschikbaar.15 Bij een terroristische aanslag kunnen de verzekeraars met elkaar de schade tot dat bedrag vergoeden.
Kort en goed zien we dat de (her)verzekeraarspools worden gebruikt om de moeilijk te verzekeren risico’s in onder te brengen, waarbij herverzekering ook vaak noodzakelijk is.