Speaking the same language (AN nr. 181) 2023/2.5.6.3:2.5.6.3 Begunstigden: de objecten van de verkrijging

Speaking the same language (AN nr. 181) 2023/2.5.6.3

2.5.6.3 Begunstigden: de objecten van de verkrijging

Documentgegevens:

mr. K.R. Filesia, datum 25-09-2023

Datum: 25-09-2023
Auteur: mr. K.R. Filesia
JCDI: JCDI:ADS717314:1
Vakgebied(en): Ondernemingsrecht (V)

Powers kunnen worden uitgeoefend ten gunste van personen die deel uitmaken van een groep der personen die de donor bij de creatie van de power heeft aangewezen. Deze personen worden aangemerkt als objecten van de verkrijging van het goed waarop de power betrekking heeft. Zij worden in het Engels aangeduid als objects of the power.1 Betreft het een power of appointment, dan wordt het object van de power een appointee genoemd.2

In het Anglo-Amerikaanse recht komt de term ‘objects’ in het kader van powers, slechts voor bij ‘dispositive’ powers. Dit is echter niet vreemd, gezien het feit dat de uitoefening van ‘administrative’ powers geen begunstiging behelst en dergelijke powers enkel betrekking hebben op de ondersteuning van de werking van de trust.3^/4 Is er sprake van een power of revocation, dan is de donee van de power tevens het object van de power.

Wanneer ‘dispositive’ powers – en in het bijzonder powers of appointment – worden verleend, dient het object in wiens voordeel de power wordt uitgeoefend, evenals de objecten van een trust, voldoende bepaalbaar te zijn.5 In casu moet het voor de donee evident zijn wie als object kwalificeert, teneinde hem in staat te stellen de power uit te oefenen in overeenstemming met hetgeen de donor met de uitoefening voor ogen had.6

Is er sprake van een power of appointment, dan dient – zoals reeds in het vorenstaande is vermeld – duidelijk te zijn wie als ‘objects of the power’ kunnen worden aangemerkt. In geval van de onderhavige power kan de uitoefening geschieden ten behoeve van:

a.: specifieke personen of een specifieke groep der personen, met inbegrip van de donee van de power. In dit geval is er sprake van een special power, in bepaalde gevallen ook wel aangeduid als een limited power. De begunsti-ging als gevolg van de uitoefening van een special power is voor de donee derhalve beperkt tot de door de donor aangewezen personen;7
b.: eenieder, met inbegrip van de donee van de power. In een dergelijke situatie is er sprake van een general power. Een general power is in de algemeenste en breedste zin des woords geformuleerd en geeft de donee de mogelijkheid om zonder enige beperking de power uit te oefenen. De donee verkrijgt derhalve de volledige beschikkingsbevoegdheid ten aanzien van het goed waarop de power betrekking heeft;8
c.: eenieder, met uitzondering van specifieke personen of een specifieke groep der personen. Deze power wordt een hybrid of intermediate power genoemd. Deze categorie powers is bedoeld voor powers die niet in de eerste twee categorieën kunnen worden ondergebracht.9

Toon alle voetnoten

Voetnoten

Voetnoten

G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 2; L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nr. 28-005. Zie ook: J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2022, p. 53.

G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 2; J.G. Riddall, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2002, p. 266.

Zie paragraaf 2.5.3.1.

Naast personen kunnen doelen als objecten van powers worden aangemerkt. Hetgeen van toepassing is op personen is evenzeer van toepassing op doelen. Zie bijvoorbeeld: J.G. Riddall, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2002, p. 266.

G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 160-161.

G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 9; L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 28-010 en 33-017 t/m 33-019; G. Thomas & A. Hudson, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 405; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 159-160; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2022, p. 53-54; J.G. Riddall, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2002, p. 266.

G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 8-9; L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 28-010, 33-002 en 33-003; G. Thomas & A. Hudson, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 405; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 159-160; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2022, p. 53-54, J.G. Riddall, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2002, p. 266. Zie ook paragraaf 2.5.7.

G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 9-10; L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 28-010, 33-044 t/m 33-047 en 33-049; G. Thomas & A. Hudson, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 405, J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 159-160; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2022, p. 53-54; J.G. Riddall, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2002, p. 266.