3.1.2.5 De wetswijziging van 2013

Vanaf begin 2000 ontstaat steeds meer discussie over de werking van het enquêterecht en over de vraag of de enquêteregeling niet op onderdelen moeten worden aangepast.1 Met enige regelmaat worden kritische beschouwingen gewijd aan de OK en de functie die zij vervult in het enquêterecht.2 Aanleiding hiervoor zijn een aantal spraakmakende uitspraken van de OK, onder meer inzake Gucci3, HBG4, Stork5, Versatel6, ABN AMRO7 en DSM.8 Hoewel de uitspraken in de HBG-zaak, de DSM-zaak en de ABN AMRO-zaak door de HR in cassatie zijn vernietigd, woedt de kritische discussie over het enquêterecht voort.9 Dit leidt tot verschillende publicaties waarin voorstellen worden gedaan tot wijziging van het enquêterecht. Belangrijke publicaties in dit kader zijn het SER-advies ‘Evenwichtig ondernemingsbestuur’,10 het empirisch onderzoek naar het enquêterecht van Cools en Kroeze11 en het onderzoek van Klaassen naar specialistische rechtspraakvoorzieningen, waaronder de OK.12 Uit deze publicaties blijkt dat het enquêterecht over het algemeen naar tevredenheid functioneert en vooral ook een efficiënte methode voor geschilbeslechting is bij niet-beursvennootschappen. Een ingrijpende herziening van het enquêterecht is derhalve niet noodzakelijk. Het enquêterecht dient wel op een aantal onderdelen te worden aangepast, onder meer ten aanzien van de toegang tot het enquêterecht voor kapitaalverschaffers. Op 1 januari 2013 wijzigt het enquêterecht.13 De wetswijziging behelst een belangrijke aanpassing van de toegang tot het enquêterecht voor kapitaalverschaffers. Sindsdien is de toegang tot het enquêterecht voor kapitaalverschaffers bij de NV en BV gedifferentieerd. Bij grote NV’s en BV’s zijn de toegangsdrempels voor kapitaalverschaffers gewijzigd.14