V.5.4 Benoeming tot niet-uitvoerend bestuurder?

In § IV.2.1 stond ik stil bij de benoeming van de niet-uitvoerende bestuurder. Ik concludeerde dat bij de NV de algemene vergadering in de regel de uitvoerende of niet-uitvoerende hoedanigheid van de bestuurder vaststelt. Bij de BV ligt deze bevoegdheid op het bordje van degene die de bestuurder benoemt. In het kader van de taakverdeling is het relevant te bezien of rekening moet worden gehouden met de toekenning van de hoedanigheid. Het is evident dat de benoeming tot uitvoerend bestuurder de mogelijkheden tot taakverdeling beperkt. Zoals hiervoor al aan de orde kwam, kunnen bepaalde taken op grond van art. 2:129a/239a lid 1 BW niet aan uitvoerende bestuurders worden toegekend. Begrenst de benoeming tot niet-uitvoerend bestuurder tevens de mogelijkheden tot het verdelen van taken?

Het lijdt geen twijfel dat het niet de bedoeling is dat de niet-uitvoerende bestuurder hoofdzakelijk met uitvoerende taken wordt belast. De niet-uitvoerende bestuurder heeft niet voor niets de ‘niet-uitvoerende’ hoedanigheid gekregen.1 Dit wil evenwel niet zeggen dat de benoeming tot niet-uitvoerend bestuurder een begrenzing van de mogelijkheden tot taakverdeling behelst. Ik breng in herinnering dat de niet-uitvoerende bestuurder belast is met alle – uitvoerende en niet-uitvoerende – bestuurstaken wanneer in het geheel geen taakverdeling tot stand komt. Ook wanneer de taken wel worden verdeeld, staat de wet mijns inziens niet aan toebedeling van uitvoerende taken aan de niet-uitvoerende bestuurder in de weg.2 Of het wenselijk is dat de niet-uitvoerende bestuurder met uitvoerende taken wordt belast, is een andere vraag. De niet-uitvoerende bestuurder moet dan toezicht houden op zijn eigen taakuitoefening. Ik schreef eerder al dat dit adequaat en onafhankelijk toezicht niet ten goede komt.3