8.5. Zaakwaarneming

Frenk heeft in zijn dissertatie een beroep op zaakwaarneming verdedigd, daar waar de groep van gelaedeerden waarvoor wordt opgekomen omvangrijk is en de vorderingen van de gelaedeerden afzonderlijk niet al te groot zijn.1

Zaakwaarneming heeft het voordeel dat, anders dan bij volmacht en lastgeving, zonder toestemming van de belanghebbenden een procedure kan worden begonnen. De namen van de belanghebbenden hoeven niet in de dagvaarding te worden genoemd.2 Een aanduiding in kwaliteit is volgens Frenk voldoende in het geval de gedaagde daaruit voldoende kan afleiden tegen welke vorderingen hij verweer moet voeren.3 Er kunnen echter wel problemen ontstaan bij het vaststellen van de hoogte van ieders schade. De medewerking van de gelaedeerden is dan vereist, omdat een ieder de nodige gegevens moet verstrekken.

Is de schade van de gelaedeerden makkelijk uit de boeken van gedaagde te herleiden, dan hoeven de gelaedeerden verder niet veel te doen. Is de schade echter niet zo makkelijk te herleiden, dan is de belangenorganisatie volgens artikel 6:199 BW verplicht de zaakwaarneming voort te zetten. Frenk geeft in zijn dissertatie het voorbeeld van krantenberichten waarin de belangenorganisatie de gelaedeerden moet uitnodigen de nodige gegevens te verstrekken. Een voordeel van deze wijze van procederen is dat de verplichting pas ontstaat in het geval uitgemaakt is dat de gedaagde aansprakelijk is. Deze inspanning kan dan achterwege blijven als komt vast te staan dat de gedaagde niet aansprakelijk is. Dit is bij lastgeving en/of volmacht anders. Toch zal het maar afwachten zijn hoeveel gelaedeerden zich met deze gegevens zullen melden.4