4.4.3 Samenvattend

De open norm ‘redelijkheid en billijkheid’ leidt niet tot een onbeperkte ruimte, maar er is ook geen sprake van volledige rechtsonzekerheid. Bovendien blijken respondenten niet zoveel moeite te hebben met de rechtsonzekerheid die door een veranderende invulling van deze open norm wordt veroorzaakt. Kanttekening hierbij is dat voor het overgrote deel van de respondenten de voordelen van de open norm ‘redelijkheid en billijkheid’ de doorslag lijken te geven, maar dat zij wel aandacht hebben voor de rechtsonzekerheid.

Zo is door een respondent geopperd dat alleen door een hoger rechtsorgaan nieuwe kaders zouden mogen worden gesteld.

Los van de vraag of die constructie te realiseren zou zijn, zouden (proces)partijen er mogelijk wel bij geholpen zijn als de gerechtshoven en de Hoge Raad zich bij geschillen, die (mede) zien op de redelijkheid en billijkheid, specifiek zouden uitlaten over de overwegingen in dit kader. Anderzijds is het in het kader van de trias politica van belang dat de regelgevende functie bij de wetgever blijft.