5.5.6.0 Introductie

De kennis bij de voorzieningenrechter over hetgeen aan een beslag vooraf is gegaan zal sedert de aanpassingen in de Beslagsyllabus van juni 2011 groter zijn dan voorheen, omdat de verzoeker in het beslagrekest vanaf die tijd dient aan te geven waarom het leggen van beslag noodzakelijk is. Over andere motieven dan die welke binnen de manifeste functie van het conservatoir vallen en over hetgeen na het leggen van een beslag plaatsvindt zal de voorzieningenrechter zich echter beperkt een beeld kunnen vormen omdat dit (grotendeels) aan zijn waarneming onttrokken is. Een uitzondering vormt de situatie waarin een opheffingskortgeding op het beslag volgt, waarin beide partijen aan het woord komen en uitgebreider ingegaan kan worden op de situatie rondom het beslag. Doordat opheffingskortgedingen, in verhouding tot het aantal afgegeven verloven, niet frequent aan de orde zijn, is dit beeld echter gebaseerd op een kleine en aselecte groep van zaken. Voor informatie over hoe de motieven achter en effecten van een beslag door (de advocaat van) de beslaglegger worden geschat en door de beslagene worden ervaren ligt het daarom in de rede om daarover vragen te stellen aan de beroepsgroep van advocaten. Zo sprak ik met bijna zestig advocaten die betrokken waren bij een beslagzaak waarin in 2008 bij een van de zes deelnemende rechtbanken een rekest werd ingediend.1