14.1.2 Ratio op basis van deel I

549. Het aanmerken van een recht als ‘afhankelijk’ zorgt ervoor dat het hoofdrecht met het afhankelijke recht wordt aangevuld. Daardoor wordt het gezamenlijk nut van het hoofdrecht en het afhankelijke recht verhoogd. Ook worden de transactiekosten van het overdragen van de juridische posities die in het hoofdrecht en het afhankelijke recht besloten liggen, verlaagd. Bij het aanvullen van subjectieve rechten door er afhankelijke rechten aan toe te voegen is de rol van de overheid bescheiden. De overheid kan hier namelijk niet overgaan tot gedwongen herverdeling. De reden daarvoor is dat bij gedwongen herverdeling in ieder geval één van de betrokken partijen slechter af is. Voor het aanvullen van een subjectief recht met een afhankelijk recht is echter de medewerking van alle betrokken partijen vereist (zie paragraaf 7.5.4.1). Zo moet de verschaffer van het afhankelijke recht niet worden afgeschrikt om het afhankelijke recht ter beschikking te stellen en moet de gerechtigde tot het hoofdrecht niet worden afgeschrikt om het hoofdrecht over te dragen (zie paragraaf 7.5.4.2-7.5.4.3). De rol van de overheid is bij het opstellen van regels over afhankelijke rechten daarom beperkt tot het verlagen van transactiekosten. Dat gebeurt door een regeling op te leggen die ervoor zorgt dat iemand die een hoofdrecht verkrijgt, daar automatisch alle van dat hoofrecht afhankelijke rechten bij verkrijgt. Zo’n regeling moet, om de andere twee betrokken partijen niet af te schrikken, aan twee vereisten voldoen.

550. Ten eerste moet ervoor worden gezorgd dat de vervreemder van het hoofdrecht niet wordt afgeschrikt om zijn hoofdrecht te koop aan te bieden. Om dat te bewerkstelligen, dienen alleen díe rechten afhankelijk te zijn die na overdracht van het hoofdrecht geen zelfstandig nut meer hebben voor degene die het hoofdrecht heeft overgedragen (zie paragraaf 7.5.4.2).

551. Ten tweede moet ervoor worden gezorgd dat de verschaffer van het afhankelijke recht niet wordt afgeschrikt om het afhankelijke recht ter beschikking te stellen. Om dat te bewerkstelligen dienen alleen díe rechten afhankelijk te zijn die voldoende ‘gedepersonaliseerd’ zijn om te zorgen dat het niet uitmaakt wie ze inroept. Omdat het niet mogelijk is om te verzekeren dat afhankelijke rechten helemaal gedepersonaliseerd zijn, is het daarnaast nodig om de verschaffer van het afhankelijke recht de mogelijkheid te bieden om van de automatische overgang van het afhankelijke recht af te wijken (zie paragraaf 7.5.4.3).