10.8.1 Voldoet Nederland en zo nee hoe kan het beter?

De centrale vraagstelling die ik in dit boek wilde beantwoorden bestaat uit twee delen. Het eerste deel is of in de huidige Nederlandse arbeidsrechtelijke en werknemersverzekeringsrechtelijke rechten en verplichtingen met betrekking tot re-integratie van de arbeidsongeschikte werknemer, rekening is gehouden met de relevantste principes van flexicurity, de aangenomen EU-strategie voor werkgelegenheid? Zo nee, hoe kan Nederland daar dan wél rekening mee houden? Het tweede deel is of de Duitse regeling van re-integratie van de arbeidsongeschikte werknemer relevante inzichten oplevert voor de Nederlandse situatie? Zo ja, welke dan?

Daarbij zie ik dat aan flexicurity een procedurele en een materiële kant is verbonden. Procedureel is de vraag of sociale rechtsvorming voldoet aan de minimale eis van het moeten streven naar bevordering van sociale rechtvaardigheid. Dat heb ik gecontroleerd met de beginselentoets. Materieel is van belang of met die sociale rechtsvorming gericht wordt gewerkt aan enig inhoudelijk flexicuritydoel. Dat is getoetst met de flexicuritytoelichting.

Mijn conclusie bij het eerste deel van de vraagstelling is dat Nederland op procedureel waarden- en beginselenniveau rekening houdt met flexicurity. Aan het beginsel van subsidiaire verantwoordelijkheid als één van de cruciale waarden en beginselen bij re-integratie zou wel méér aandacht kunnen worden geschonken. Nederland voldoet materieel op geen enkel onderdeel van het re-integratierecht (loondoorbetaling bij ziekte, controlevoorschriften, verzuimvoorschriften en re-integratievoorschriften) aan het flexicuritydoel van balans in rechten en verplichtingen tussen werkgever, werknemer en overheid. Niettemin wordt op andere flexicuritydoelen wel een voldoende gescoord bij de controlevoorschriften en de re-integratievoorschriften. Om op de onderdelen loondoorbetaling bij ziekte en verzuimvoorschriften ook naar flexicuritydoelen te streven, heb ik een aantal aanbevelingen geformuleerd over wijzigingen die noodzakelijk zouden moeten worden doorgevoerd. Immers, nu wordt bij loondoorbetaling bij ziekte en bij verzuimvoorschriften in het geheel niet gewerkt aan flexicurity. Op de onderdelen controlevoorschriften en re-integratievoorschriften heb ik aanbevelingen geformuleerd, die vanuit flexicurity-oogpunt niet hoeven worden opgevolgd, maar waarvan dat wel wenselijk zou zijn, als de aanbevelingen die ik noodzakelijk acht niet zouden worden overgenomen. Die aanbevelingen kunnen namelijk ook de scheve balans in rechten en verplichtingen herstellen, hoewel dat strikt genomen volgens het toetsingskader niet vereist is.