3.2.2.2 CPR 1998

De Engelse civiele procedure wordt voor een groot deel gevoerd aan de hand van standaardformulieren. Een eisende partij maakt haar zaak aanhangig met een claim form. Aan dat formulier hecht zij de gronden die aan haar vordering ten grondslag zijn gelegd.1 Deze gronden moeten alle vereisten voor toewijzing van de vordering inhouden.2 Samen met het claim form moet de eisende partij een statement of truth aan de rechter toezenden. Deze verklaring, waarin de eisende partij aangeeft dat de door haar ingenomen stellingen op waarheid berusten, dient ertoe te verzekeren dat partijen geen stellingen innemen waarvan zij weten dat deze onjuist zijn. Wanneer de statement of truth dergelijke stellingen wel bevat, dan is de daarvoor verantwoordelijke partij aansprakelijk wegens contempt ofcourt (minachting van de rechter).3

Het Engelse civiele proces heeft een adversarial karakter. Dat heeft implicaties voor de aanvang van de procedure. Niet alleen zijn het partijen die moeten bepalen waarover er wordt geprocedeerd en wanneer en waardoor de procedure wordt beëindigd, maar het zijn ook de partijen die de vordering moeten verduidelijken en aanpassen. Immers, hiervoor werd al beschreven dat de gedachte achter het adversarial systeem is dat een op de strijd tussen partijen gebaseerd proces het best in staat is om tot de voor de eindbeslissing gewenste materiële waarheid te komen.4

Het civiele geschil is van partijen. Zij beschikken over hen toekomende rechten en kunnen goede redenen hebben om bepaalde aspecten buiten het geschil te laten. Dat dient de rechter te respecteren, ook als dat betekent dat een vordering moet worden afgewezen die op zichzelf wel voor toewijzing in aanmerking zou komen als er meer feitelijke informatie beschikbaar zou zijn. De rechter kan door het stellen van vragen partijen proberen te bewegen het geschil uit te breiden met bepaalde punten die door hem zijn opgemerkt. Als partijen dat echter niet willen, moet de rechter dat respecteren.5