7.1 Inleiding

In de voorgaande hoofdstukken is duidelijk geworden dat de van oorsprong Romeinsrechtelijke prior-temporeregel in ongeschreven vorm is gerecipieerd in zowel het Nederlandse, Duitse als Franse privaatrecht. De keuze om aan een ouder goederenrechtelijk recht de voorkeur te geven boven een jonger – als alternatief voor bijvoorbeeld de optie van gelijkgerechtigdheid – wordt op verschillende wijzen in juridisch-technische zin gemotiveerd. Zo beschouwen de Duitse en de Nederlandse wetgever de prioriteitsregel als een gevolg van de nemo-plusregel.1 Deze motivering aan de hand van de nemo-plusregel komt hierna aan de orde (par. 7.2), gevolgd door de op het karakter van goederenrechtelijke rechten gegronde visie (par. 7.3). Daarna wordt bezien of de rechtvaardiging van de toepassing van de prioriteitsregel in het publiciteitsbeginsel kan worden gevonden (7.4).