Einde inhoudsopgave
Toegang tot het recht bij massaschade (R&P nr. 150) 2007/2.6.2
2.6.2 Voorbeelden en tekortschieten
mr. I.N. Tzankova, datum 30-03-2007
- Datum
30-03-2007
- Auteur
mr. I.N. Tzankova
- JCDI
JCDI:ADS596091:1
- Vakgebied(en)
Verbintenissenrecht (V)
Burgerlijk procesrecht (V)
Verzekeringsrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
De WRR heeft onder meer ervoor gepleit. Over zelfregulering op het terrein van het milieurecht, zie Van Gestel 2000, Eijlander e.a. 2004. In Een nieuwe balans 2003, p. 255-61 wordt onder het thema `(her)codificeren in de huidige tijd' ook een lans gebroken voor meer zelfregulering op het terrein van het civiele procesrecht. Sommige van de daarin voorgestelde maatregelen, vooral de maatregelen die participatie van rechtzoekenden vereisen, zijn aan te merken als toegang tot het recht-verhogend. Zie voorts Asser-Vranken, Vervolg 2005, p. 94-9.
Lindahl 2005, p. 1892-3 in zijn commentaar op Asser-Vranken, Vervolg 2005.
Ook in Nederland is deze zelfreguleringstendens op tal van terreinen waarneembaar en is de belangstelling daarvoor groeiende.1 De Code Tabaksblat en de Tilburgse Code voor letselschadeafwikkeling kunnen als concrete uitwerkingen daarvan worden aangemerkt. Deze nieuwste ontwikkeling is nog te jong om de ervaringen daarmee te kunnen evalueren en van nadelen te kunnen spreken. Wel worden door sommigen in de literatuur reeds vraagtekens geplaatst bij het onderdeel 'zelf' van zelfregulering. Zelfregulering is immers niet mogelijk zonder een afbakening vooraf die bepaalt wie deel uitmaakt van de groep en wie niet, en juist daarom zal de claim dat regulering een zelfregulering is, altijd problematisch blijven.2