19.3.1 Inleiding

In het Straatsburgse deel van deze studie bleek dat de nemo tenetur-rechtspraak van het EHRM niet op zichzelf staat. Zij is onderdeel van de omvangrijke rechtspraak over het recht op een behoorlijk strafproces in art. 6 en meer in het algemeen het EVRM-corpus. Ik licht twee aspecten uit die algemene(re) context uit, die van invloed kunnen zijn op de nemo tenetur-bescherming die het EHRM verdachten nu en straks zal bieden. De eerste is dat de positie van het Hof als hoeder van verdragsrechten recent onder druk is komen te staan. Een mogelijk gevolg hiervan is dat het Hof de nationale verdragsstaten meer ruimte zal laten om een eigen invulling aan zijn rechtspraak c.q. de daaruit voortvloeiende minimumwaarborgen te geven (zie § 19.3.2). Hiermee houdt verband dat de dialoog tussen de hoogste nationale gerechten en het Hof verder invulling zal krijgen door de invoering van zogenoemde ‘advisory opinions’ (§ 19.3.3).