66 Inleiding

Uit het voorgaande blijkt dat de selbständige Feststellungsklage in beginsel slechts toelaatbaar is als de mogelijkheid om een veroordeling tot prestatie te vorderen, ontbreekt, zoals in het geval de eiser zijn schade nog niet kan begroten. In Nederland kan de eiser die zijn schade nog niet kan begroten, verwijzing naar de schadestaatprocedure vorderen. Hiervoor kwam aan de orde dat niet altijd verwijzing naar de schadestaatprocedure mogelijk is als de eiser zijn schade nog niet kan begroten.1 Buiten het bereik van de schadestaatprocedure valt een vordering die strekt tot veroordeling tot nakoming van een betalingsverplichting, ook als die verplichting strekt tot vergoeding van schade zoals bij een uitkering uit een schadeverzekering.2 Uit de rechtspraak van de Hoge Raad lijkt te volgen dat als de eiser er belang bij heeft toch alvast vastgesteld te hebben dat de gedaagde is gehouden tot nakoming van een betalingsverplichting, hij dat kan bereiken door een verklaring voor recht te vorderen. Hij zal dan op een later moment – wanneer de omvang van de geldvordering wel te begroten is – alsnog een veroordeling tot betaling daarvan kunnen vorderen.3