Rb. Limburg, 18-12-2024, nr. C/03/220888 / HA ZA 16-282

te [vestigingsplaats 1] ,

2. [eiseres sub 2],

te [vestigingsplaats 1] ,

3. [eiseres sub 3],

te [vestigingsplaats 1] ,

4. [eiseres sub 4],

te [vestigingsplaats 2] ,

eisende partijen,

hierna samen te noemen: [eiseressen] of eisers, en individueel: [eiseres sub 1] ,[eiseres sub 2] , [eiseres sub 3] en [eiseres sub 4] ,

advocaten: mrs. Ph.W. Schreurs en H.H.T. Beukers,

tegen:

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.,

3. [gedaagde sub 3],

4. [gedaagde sub 4],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

6. NIMA N.V.,

allen te [plaats] ,

gedaagde partijen,

hierna samen te noemen: [gedaagden] of gedaagden, en individueel: [gedaagde sub 1] , Arros, [gedaagde sub 3] ,[gedaagde sub 4] , Roxx en Nima,

advocaten: mrs. P.P.M. Kerckhoffs en K.J.P. Roufs.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het vonnis in incident van 11 januari 2023,

- het deskundigenbericht van de deskundige M. de Vroom van BDO Investigations B.V. (hierna: BDO) van 10 mei 2023,

- de akte depot in verband met de namens [eiseressen] gedeponeerde usb-stick,

- de conclusie na deskundigenbericht (hierna: CnD), tevens houdende wijziging van eis, met producties 147 tot en met 303 van [eiseressen] ,

- de CnD met producties 174 tot en met 468 van [gedaagden] ,

- de akte overlegging producties 304 tot en met 310 van [eiseressen] ,

- de akte inbreng producties 469 tot en met 485 van [gedaagden] ,

- het e-mailbericht van [eiseressen] van 30 september 2024,

- het e-mailbericht van [gedaagden] van 1 oktober 2024,- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 9 oktober 2024,

- de spreekaantekeningen van [eiseressen] ,

- de spreekaantekeningen van [gedaagden] ,

- de brief van mrs. Roufs en Kerckhoffs van 28 oktober 2024 in reactie op het proces-verbaal van de mondelinge behandeling.

Ten slotte is vonnis bepaald.

De rechtbank heeft reeds feiten weergegeven in rechtsoverwegingen 2.1 tot en met 2.42 van het vonnis van 6 september 2017. Ten behoeve van de leesbaarheid van onderhavig vonnis zal de rechtbank die feiten hierna deels herhalen voor zover ze – in dit stadium van de procedure – nog relevant zijn en aanvullen met nadien gebleken (relevante) feiten.

[eiseressen] voert een familiebedrijf dat zich door middel van haar werkmaatschappijen bezighield met de handel in bouwstoffen ten behoeve van onder meer waterbouwwerken, internationaal tanktransport van vloeibare goederen, het aanbrengen van (weg)markeringen, vangrails en steenkorfconstructies, en de handel en advisering in geokunststoffen voor grond-, weg-, water- en spoorwerken en sportvelden.

[gedaagde sub 1] , [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] zijn broers en houden via hun holdingvennootschappen Arros, Eisendalhof B.V., Beheermaatschappij Gerem B.V. en Elbana Beheer B.V. ieder 25% van de aandelen in [eiseres sub 1] .

De vier broers waren op basis van een managementovereenkomst (hierna: MO) met hun holdingvennootschappen als statutair-directeur werkzaam voor [eiseres sub 1] .

De MO met [gedaagde sub 1] dateert van 1 november 1994. Art. III lid 2, tweede zin, daarvan luidt: ‘Opzegging dient schriftelijk te geschieden, tegen het einde van een boekjaar en met inachtneming van een termijn van zes maanden’.

[eiseres sub 1] houdt 100% van de aandelen in [eiseres sub 2] en van de aandelen in Ceco B.V. (hierna: Ceco).

[eiseres sub 2] houdt 100% van de aandelen in [eiseres sub 3] , van de aandelen in [naam bv] (hierna: [naam bv] ) en van de aandelen in B.V. Transport en Expeditiebedrijf ‘Cargofoor’ (hierna: Cargofoor).

[eiseres sub 2] en [eiseres sub 3] houden 99% resp. 1% van de aandelen in [eiseres sub 4] .

Ruim 60% van de omzet van [eiseres sub 1] was afkomstig van [eiseres sub 3] , dat zich met name bezighield met de handel in stenen voor waterbouwkundige werken. [gedaagde sub 1] was de bestuurder van en had feitelijk de leiding over [eiseres sub 3] .

[gedaagde sub 3] is de zoon van [gedaagde sub 1] en was op basis van een arbeidsovereenkomst van

1 oktober 2010 in dienst van [eiseres sub 2] in de functie van technisch commercieel medewerker. Die arbeidsovereenkomst bevat onder meer de volgende bepalingen:

Artikel 9: Verplichtingen werknemer

1. (…)

2. Werknemer verbindt zich gedurende de loop van de arbeidsovereenkomst voor geen andere werkgever of opdrachtgever werkzaam te zullen zijn, noch direct noch indirect, en zich te zullen onthouden van het doen van zaken voor eigen rekening.

Artikel 10: Geheimhouding

1. De werknemer is verplicht tot geheimhouding van alle gegevens over het bedrijf, de bedrijfsvoering en klanten van de werkgever waarvan hij weet of redelijkerwijze kan vermoeden dat deze vertrouwelijk zijn. Deze verplichting geldt ook na beëindiging van de arbeidsovereenkomst. (…)

2. Werknemer verbeurt aan werkgever voor elke overtreding van de in artikel 10 bepaalde en niet voor vermindering vatbare en onmiddellijke opeisbare boete van f1 25.000,- (…) per overtreding, onverminderd het recht van de werkgever op volledige schadevergoeding.

[gedaagde sub 1] heeft bij brief van 3 december 2013 de MO tussen Arros en [eiseres sub 1] opgezegd per 1 juli 2014. De brief vermeldt onder meer:

Met inachtneming van de in Art. 3 lid 2 genoemde termijn van 6 maanden betekend dit dat[gedaagde sub 1] zijn werkzaamheden als statutair directeur zal beëindigen per 31-06-2014.

Arros heeft op 4 december 2013 haar pakket aandelen in [eiseres sub 1] conform artikel 8 van de statuten aan de andere aandeelhouders aangeboden. De broers hebben nog dezelfde week de huisaccountant [naam accountant] (hierna: [naam accountant] ) ingeschakeld om het proces te begeleiden en als mediator te fungeren.

[gedaagde sub 3] heeft op 29 januari 2014 [gedaagde sub 4] opgericht. Hij is bestuurder en enig aandeelhouder van [gedaagde sub 4] . [gedaagde sub 3] heeft op 29 januari 2014 ook met notaris [naam notaris] gesproken over een ontwerpakte inzake de oprichting van Roxx door hem en zijn zus (althans hun holdingvennootschappen).

Op 31 januari 2014 heeft [gedaagde sub 1] zijn broers te kennen gegeven dat hij en [gedaagde sub 3] , onder voorwaarden, de samenwerking toch willen voortzetten.

Bij brief van 29 april 2014 heeft [gedaagde sub 1] aan zijn broers geschreven:

Het is duidelijk geworden dat er zeer grote verschillen zijn ontstaan omtrend het beleid en de toekomstvisie binnen de [naam groep bedrijven eiseressen] .

Ondanks diverse pogingen zijn wij als broers in de laatste maanden niet in staat geweest om de solidariteitsgedachte te verbeteren. (…) Er is bij mij absoluut geen vertrouwen meer dat wij nog verder kunnen blijven samenwerken.

In het belang van iedereen besluit ik derhalve om definitief en volledig te stoppen bij [eiseres sub 1] B.V. per 30-06-2014. Ik refereer naar mijn opzegging managementovereenkomst per brief d.d.3-12-2013.

Mijn beslissing te stoppen per 30-06-2014 is definitief en ik hoop dat, samen met onze mediator dhr.[naam accountant] , de verdere afhandeling in goed overleg kan geschieden rekening houdend met ieders belang.

[gedaagde sub 3] heeft bij brief van 30 april 2014 zijn arbeidsovereenkomst met [eiseres sub 2] opgezegd tegen 31 mei 2014, maar heeft feitelijk doorgewerkt tot 30 juni 2014.

[gedaagde sub 4] en de holdingvennootschap van de zus van [gedaagde sub 3] hebben op 2 mei 2014 Roxx opgericht. Haar bestuurders zijn [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] . Roxx is volgens haar LinkedIn-pagina een onafhankelijk handelsbedrijf met ervaring in het produceren en leveren van weg- en waterbouwmaterialen.

Op 12 mei 2014 heeft [gedaagde sub 1] aan zijn broers gemaild:

In de afgelopen week zijn er diverse gesprekken geweest waarbij door jullie is aangegeven dat een verkoop van [eiseres sub 3] en NV aan Arros (…), middels een aandelenruil, onder voorwaarden mogelijk is.

(…)

Het besluit van [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 1] om te stoppen is wel definitief.

Wij komen echter met het navolgende voorstel:

(…)

# Er wordt voor 30-5-2014 een intentieverklaring gemaakt dat Arros, [eiseres sub 3] en NV kan overnemen per 31-12-2014.

# Het volledige proces moet afgerond zijn op 31-12-2014.

(…)

# Wat er ook gebeurd tijdens en na het overnameproces (Dus vanaf heden) er zal door jullie nooit een juridische procedure gestart meer kunnen worden op het gebied van concurentiebeding en/of postcontractuele zorgvuldigheidsverplichtingen richting zowel [gedaagde sub 3] als [gedaagde sub 1] . (…)

# Er komen nieuwe management overeenkomsten tussen [gedaagde sub 4] /Arros (…) per 1-6-2014 die lopen tot 31-12-2014 welke tussendoor beëindigd kunnen worden op het eind van de maand als het overnameproces gestopt wordt door een van ons.

(…)

Ik denk dat ik middels dit voorstel tegemoet kom aan de wens van jullie dat er een dialoog moet komen zonder dat jullie met de rug tegen de muur staan en de tijdsdruk van 30-6-2014.

(…)

[gedaagde sub 1] heeft op 13 mei 2014 Van Lanschot Bankiers opdracht gegeven om “conform afspraak” een rekening te openen waarbij zowel [gedaagde sub 3] als hij volledig gemachtigd zijn bij Roxx.

Tijdens een overleg tussen de vier broers op 19 juni 2014 in aanwezigheid van [naam accountant] heeft [naam 3] mede namens [naam 1] en [naam 2] meegedeeld in te gaan op het voorstel van [gedaagde sub 1] c.q. Arros om de aandelen van [eiseres sub 3] en [eiseres sub 4] over te nemen en in ruil hiervoor zijn aandelen in [eiseres sub 1] aan te bieden aan zijn broers. Hun voorstel komt er op neer dat de prijs van de aandelen [eiseres sub 1] en [eiseres sub 3] zal worden vastgesteld door een of meer, door de aandeelhouders te benoemen onafhankelijke deskundigen en dat [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] c.q. hun beheervennootschappen enerzijds en [gedaagde sub 1] c.q. Arros anderzijds verplicht zijn de aandelen tegen de door de deskundige(n) vastgestelde waarde over te nemen.

Op 23 juni 2014 om 12.03 uur heeft [gedaagde sub 3] onder meer het volgende gemaild naar mevrouw [naam 4] en de heer [naam 5] (in de CC), beide van de steengroeve/-producent Carmeuse waarmee [eiseres sub 3] zaken deed:

Roxx International en [naam groep bedrijven eiseressen] zijn 2 verschillende bedrijven dus facturatie zal of verlopen via Roxx International of [naam groep bedrijven eiseressen] . Waar de aanvraag van komt dat is dan ook het bedrijf waar de facturen naar toe mogen. [naam groep bedrijven eiseressen] zal dus na 01-07-2014 ook nog materiaal kunnen afroepen.

Het is een zeer complex verhaal en ik begrijp ook dat het voor u niet helemaal duidelijk was. Ik zal samen met u en dhr. [naam 5] graag een afspraak maken om alles duidelijk en open te communiceren zodat misverstanden niet meer kunnen voorkomen. Ik zal dit met dhr. [naam 5] even afstemmen wanneer het schikt.

Alles wat voor Roxx International BV is zal gecommuniceerd worden via dit mail adres

( [e-mailadres 1] ) of via het mail adres [e-mailadres 2] (deze heeft momenteel een kleine storing maar men verwacht dit snel op gelost te hebben).

Dit alles is gevoelige informatie en graag hier dus ook gepast mee omgaan.

Tijdens een gesprek tussen [gedaagde sub 1] en [naam 3] op 25 juni 2014 heeft [naam 3] een document met de titel “Kernafspraken voor ontvlechting [naam groep bedrijven eiseressen]” (hierna: het document) opgesteld, wat door hem en [gedaagde sub 1] is geparafeerd. Het document vermeldt onder meer:

Indien uit waardering blijkt dat Arros moet bijbetalen dan volgt onderhandeling

Indien uit waardering blijkt dat Arros niet hoeft bij te betalen dan zullen de aandelen bindend worden overgedragen.

Scenario 1. Aandelen ruil gaat door. Naar de notaris aandelen transacties worden gelijktijdig

uitgevoerd.

Scenario 2. Aandelen ruil gaat niet door. Lopende werken, zowel voor en na 1 juli worden afgekocht (…). [gedaagde sub 1] / [gedaagde sub 3] stappen op.

Het document bevat ter illustratie drie voorbeelden over de gevolgen van de waardering.

Er is vervolgens tussen de broers per e-mail gecorrespondeerd over het document. Op 26 juni 2014 in de ochtend hebben [gedaagde sub 1] , [naam 2] en [naam 3] elkaar op kantoor gesproken. [naam 2] heeft daarbij na korte tijd ontstemd het overleg verlaten. Die dag is een aangepaste versie gemaakt van het document. Op 30 juni 2014 hebben [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] opnieuw een aangepaste versie van het document gemaakt en aan [gedaagde sub 1] gemaild.

Op 30 juni 2014 heeft [gedaagde sub 1] zijn broers teruggemaild:

Na eerst dd 25-06-2014 afspraken te hebben gemaakt welke ook schriftelijk zijn bevestigd, is er dd 26-06-2014 om 11.00 uur een akkoord bereikt in aanwezigheid van dhr. [naam 3] , dhr. [naam 2] en dhr. [gedaagde sub 1] dat er een aandelenruil zou plaatsvinden zondér waardering van aandelen.

De kernafspraken zijn door dhr. [naam 3] schriftelijk vastgelegd en overhandigd aan dhr. [gedaagde sub 1] dd 26-06-2014 om 13.30 uur.

Vanaf 12.00 uur is er door [gedaagde sub 1] al contact gelegd met notaris [naam notaris] te [vestigingsplaats 3] om alles op zeer korte termijn in orde te maken hetgeen ook een wens was van zowel [naam 3] als [naam 2] . Dhr. [naam 3] heeft zelfs de statuten [eiseres sub 1] om 12.07 uur naar mij gestuurd en ik weer naar de notaris. S’middags heb ik de kosten ontvangen van dhr. [naam 8] , die dit in overleg heeft gedaan met dhr. [naam 3] , van de medewerkers die ik verplicht was om over te nemen.

Naar mijn mening was er wel degelijk een akkoord bereikt zonder waardebepaling van aandelen op donderdag 26-06-2014. Gezien jullie niet meer verder willen onderhandelen zal ik mijn werkzaamheden beëindigen per 1-07-2014.

Ik blijf van mening dat er overeenstemming was bereikt en terzake reserveer ik al mijn rechten.

Op 30 juni 2014 heeft [gedaagde sub 3] [eiseres sub 2] schriftelijk meegedeeld:

Ik heb op 30-04-2014 reeds ontslag genomen.

Gezien het feit dat de aandelenruil niet doorgaat en de verdere onderhandelingen heden gestopt zijn (zie notulen Dhr. [naam accountant] 30-05-2014 lid 7) deel ik u mede definitief mijn werkzaamheden te beëindigen per 30-06-2014.

In elk geval vanaf 1 juli 2014 is Roxx actief met het doen produceren en leveren van weg- en waterbouwmaterialen, en bevindt zich daarmee dus op dezelfde markt als [eiseres sub 3] . Sinds de start ondersteunt [gedaagde sub 1] Roxx als adviseur. Arros heeft Roxx een (opstart)financiering verstrekt.

[eiseressen] heeft met ingang van 1 juli 2014 een interim manager aangetrokken in de persoon van [naam interim manager] (hierna: [naam interim manager] ).

Bij brief van 3 juli 2014 namens [eiseressen] zijn [gedaagde sub 1] , Arros en [gedaagde sub 3] gesommeerd:

om zich te onthouden van iedere concurrerende gedraging, direct of indirect, bestaande uit het zaken doen die vergelijkbaar zijn met de zaken die zij hebben verricht ten behoeve van [naam groep bedrijven eiseressen] (lees: eisers, toevoeging rechtbank), waaronder in ieder geval begrepen het doen van zaken van welke aard dan ook met relaties van [naam groep bedrijven eiseressen] (..), zowel leveranciers als klanten

en

tot nakoming van de verplichtingen uit hoofde van de managementovereenkomst en het (op onjuiste wijze beëindigde) statutair bestuurderschap na te komen en wel door zorg te dragen voor een ordentelijke vastlegging van deze werkzaamheden op zodanige wijze dat overdracht van het bestuur mogelijk is en overigens alles te doen hetgeen noodzakelijk is in het belang van [naam groep bedrijven eiseressen] .

Op 4 juli 2014 mailt [gedaagde sub 1] naar een medewerker van [eiseres sub 3] ( [naam 9] , productie 451 bij de CnD van [gedaagden] ):

[naam 9]

ms [naam 10] naar Meister GMBH moet gefactureerd worden met 40 % laagwatertoeslag (€ 1.80 ) per ton was reeds bekend en is berekend

ms [naam 11] in Nijmegen is aan € 17.25 als hij > 2450 ton gelost heeft. 2430 ton gelost, ook 2430 ton berekend door Amer aan € 3,50 dus geen LWT?

Indien minder dan is er laagwatertoeslag. Wel 9 uur liggeld ad. € 69,79 per uur, een op een doorberekenen?

Als jullie vragen hebben over facturen (inkoop en verkoop etc) ,kunnen jullie deze mailen.

Als ik beter ben zal ik maandagochtend op kantoor zijn ook om eventuele vragen te beantwoorden.

--

Met vriendelijke groet,

[gedaagde sub 1]

0031-6 (...)

Op 7 juli 2014 mailt [naam interim manager] naar [gedaagde sub 1] (productie 48 bij de conclusie van antwoord):

Geachte heer [gedaagde sub 1] ,

Vanmorgen hebben we de lopende opdrachten en offertes doorgenomen. We hebben onder meer gesproken over het project ‘De Waal’ dat we samen met [naam 12] hebben opgepakt. (…)

Op 31 december 2015 is een splitsingsakte verleden met Arros als afsplitsende en Nima – een zogenaamde vrijgestelde beleggingsinstelling – als verkrijgende rechtspersoon. Nima heeft daarbij een bedrag aan liquide middelen van € 1.600.000,- ontvangen.

[naam groep bedrijven eiseressen] heeft, na verkregen toestemming, op 30 maart 2016:

a. ten laste van [gedaagde sub 1] , Arros, [gedaagde sub 3] , [gedaagde sub 4] , Roxx en Nima conservatoir beslag gelegd op een groot aantal bankrekeningen die zij aanhouden bij diverse banken, op aan [gedaagde sub 1] respectievelijk [gedaagde sub 3] toebehorende onroerende zaken, op aandelen die Arros houdt in [eiseres sub 1] en op aandelen die [gedaagde sub 4] houdt in Roxx,

b. ten laste van [gedaagde sub 1] , Arros, [gedaagde sub 3] , [gedaagde sub 4] en Roxx conservatoire bewijsbeslagen gelegd op digitale bestanden, e-mailcorrespondentie en papieren documenten met de inhoud, strekking of thematiek als verder omschreven in het verzoekschrift.

In het vonnis in incident van 6 juni 2018 heeft de rechtbank onder meer als volgt beslist:

veroordeelt [gedaagden] te dulden dat een door BDO Forensic Investigations B.V. te Utrecht aan te wijzen medewerker die forensisch accountant is - na door [naam groep bedrijven eiseressen] schriftelijk te zijn geïnstrueerd - inzage zal nemen in de documenten en bescheiden waarop door [naam groep bedrijven eiseressen] conservatoir bewijsbeslag ten laste van [gedaagden] is gelegd, en vervolgens daaruit aan [naam groep bedrijven eiseressen] afschriften zal verstrekken van:

II offertes, opdrachtbevestigingen, contracten, inkoop- en verkoopfacturen, betalingsopdrachten, bankafschriften, afleveringsbonnen, kwaliteitscertificaten, cognossementen en vrachtbrieven betrekking hebbend op één of meer van de in productie 80 en 81 van het beslagrekest opgesomde klanten en leveranciers,

IV documenten waaruit blijkt dat klanten en relaties van [naam groep bedrijven eiseressen] door (een of meer van) de partijen, aangeduid als [gedaagden] zijn benaderd of overgenomen,

V andere offerte-, opdracht- en leverdocumenten en (e-mail)correspondentie waaruit van het (voorbereiden van) onrechtmatig handelen van (een of meer van) de partijen, aangeduid als [gedaagden] , in de vorm van het aftroggelen of overhevelen van normaliter aan [naam groep bedrijven eiseressen] toekomende opdrachten of leveringen blijkt, dan wel onrechtmatig handelen zoals in het beslagrekest omschreven,

VII e-mailcorrespondentie waaruit blijkt welke zakelijke e-mails bestemd voor de [naam groep bedrijven eiseressen] -vennootschappen in de periode 1 januari 2013 tot en met 1 juli 2014 aan privé-mailadressen van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 3] zijn doorgestuurd en vervolgens bij [naam groep bedrijven eiseressen] zijn verwijderd,

maar niet nadat daaruit door deze accountant zijn verwijderd 1) geprivilegieerde correspondentie, en 2) documenten die de persoonlijke levenssfeer van [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 3] of een of meer van hun familieleden betreffen, én nadat deze selectie door een vertegenwoordiger van [gedaagden] op de afwezigheid van deze beide categorieën documenten zal zijn gecontroleerd,

(…)

Na het vonnis in incident van 11 januari 2023 heeft de deskundige op 10 mei 2023 een (definitief) deskundigenbericht uitgebracht. In dit deskundigenbericht staat onder meer dat op 24 maart 2023 14.856 items als dataset aan partijen beschikbaar zijn gesteld in de online reviewomgeving van BDO.

[eiseressen] vordert, na eiswijziging in haar CnD, dat de rechtbank bij vonnis, zo ver mogelijk uitvoerbaar bij voorraad,

A.1 voor recht verklaart dat:

A.2 primair: gedaagden, met uitzondering van Nima, hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan [eiseres sub 1] en/of [eiseres sub 3] van € 8.162.704,- ten titel van schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover primair vanaf 1 juli 2014, subsidiair vanaf 4 mei 2016 en meer subsidiair vanaf een in goede justitie te bepalen datum, tot aan de dag der algehele voldoening;

subsidiair: gedaagden, met uitzondering van Nima, hoofdelijk te veroordelen tot vergoeding aan [eiseres sub 1] en/of [eiseres sub 3] van de door hen als gevolg van het inbreukmakende en/of onrechtmatige handelen van gedaagden geleden schade, op te maken bij staat, en om als voorschot op bij staat op te maken schadevergoeding aan [eiseres sub 1] en/of [eiseres sub 3] te betalen € 5.000.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover primair vanaf 1 juli 2014, subsidiair vanaf 4 mei 2016 en meer subsidiair vanaf een in goede justitie te bepalen datum, tot aan de dag der algehele voldoening;

A.3 zowel primair als subsidiair: gedaagden, met uitzondering van Nima, hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan [eiseres sub 1] en/of [eiseres sub 3] van € 429.290,11 ten titel van schadevergoeding (overige schadeposten), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover primair vanaf 4 mei 2016 althans een in goede justitie te bepalen datum, tot aan de dag der algehele voldoening;

A.4 Nima hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan [eiseres sub 1] en/of [eiseres sub 3] van € 1.600.000,- uit hoofde van (een voorschot op) schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover primair vanaf 1 juli 2014, subsidiair vanaf 4 mei 2016 en meer subsidiair vanaf een in goede justitie te bepalen datum, tot aan de dag der algehele voldoening;

A.5 gedaagden hoofdelijk te veroordelen in – kort gezegd – de kosten van deze procedure.

[gedaagden] voert verweer. [gedaagden] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiseressen] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiseressen] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiseressen] in de werkelijke kosten van deze procedure met inbegrip van het salaris van de advocaten van [gedaagden] onder bepaling dat [eiseressen] de wettelijke rente over de proceskosten verschuldigd wordt wanneer deze niet binnen veertien dagen na dagtekening van het in dezen te wijzen vonnis zijn betaald.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

Omvang procesdossier

De rechtbank:

wijst de vorderingen van [eiseressen] af,

veroordeelt [eiseressen] om aan [gedaagden] te vergoeden een bedrag van€ 15.000,00 ter zake door [gedaagden] betaalde kosten voor de deskundige,

veroordeelt [eiseressen] in de overige proceskosten van [gedaagden] , begroot op € 25.866,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 92,00 plus de kosten van betekening als [eiseressen] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt [eiseressen] tot betaling van de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart de beslissingen onder 5.2 tot en met 5.4 uitvoerbaar bij voorraad,

wijst af het meer of anders gevorderde.

Dit vonnis is gewezen door mr. I.M. Etman, mr. B.R.M. de Bruijn enmr. C.S. van den Pauwert en in het openbaar uitgesproken op 18 december 2024.

JPW

3. [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 3],

en de besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.,

4. [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in incident sub 4],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

en de naamloze vennootschap

6. NIMA N.V.,

allen wonende dan wel gevestigd te [vestigingsplaats 1] ,

gedaagden in de hoofdzaak,

verweerders in het incident,

hierna gezamenlijk aangeduid als: [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] en individueel als [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] , [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 3] , Arros, [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in incident sub 4] , Roxx en Nima,

advocaat mr. R.H.G.M. Kerckhoffs te Maastricht.

Na het vonnis in het incident van 6 juli 2022 blijkt het verdere procesverloop onder meer uit:

Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.

Wat betreft de feiten in deze procedure verwijst de rechtbank naar de eerdere vonnissen (in incident), welke feiten bij partijen genoegzaam bekend zijn. Op dit moment is nog steeds het inzageproces op grond van het bewijsbeslag onder uitvoering van de deskundige aan de orde.

In de brief van 3 november 2022 heeft de deskundige drie vragen aan de rechtbank voorgelegd:

Partijen zijn in de gelegenheid gesteld om op de vragen van de deskundige te reageren. Dat hebben zij gedaan in de onder 1.1. genoemde aktes. De rechtbank zal het commentaar van partijen op de vragen van de deskundige hierna, voor zover relevant, betrekken bij de beoordeling van de vragen van de deskundige.

Vervanging deskundige

De rechtbank stelt voorop dat partijen noch de rechtbank bezwaar hebben tegen de vervanging van de benoemde deskundige K. Scholten (zie vonnis in het incident van18 augustus 2021) door M. de Vroom, werkzaam bij BDO Investigations B.V., zodatM. de Vroom inmiddels de in dit inzagegeschil benoemde deskundige is.

Vraag 1

Als toelichting op vraag 1 heeft de deskundige aangegeven dat aan beide partijen 13.217 items beschikbaar zijn gesteld in een online reviewomgeving van BDO. Daarbij zijn evenwel niet in alle gevallen de bijbehorende onderliggende bestanden van een item, de zogenaamde ‘descendents’, toegevoegd aan de online reviewomgeving. Van deze 1.661 descendants leveren 556 items een hit op in relatie tot de gehanteerde zoektermen. Om partijen volledig inzage te kunnen geven in de dataset die thans beschikbaar is gesteld, is het voorstel van de deskundige om alle descendents, die momenteel niet worden aangeboden in de online reviewomgeving, alsnog beschikbaar te stellen aan partijen.

[eisers in hoofdzaak, eisers in incident] hebben zich op het standpunt gesteld dat alle descendents moeten worden vrijgegeven, omdat deze elementair zijn om de onrechtmatige concurrentie te kunnen beoordelen. Een bijlage bij een e-mailbericht is reeds relevant, indien hete-mailbericht onder de zoektermen valt.

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] hebben aangevoerd dat er eerst duidelijkheid moet komen over de vraag of de descendents wel of niet zijn aangeleverd. Indien dit niet het geval is, moeten van de descendents alleen de 556 items worden vrijgegeven die een hit opleveren op de zoektermen. Alles wat geen hit oplevert en extra wordt vrijgegeven, is volgens [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] bijvangst. Indien alsnog wordt besloten descendents vrij te geven, wensen[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] een extra reviewperiode te krijgen.

De rechtbank gaat ervan uit dat de descendents nog niet zijn vrijgegeven aan partijen, omdat de deskundige hier anders geen vraag over had gesteld en de rechtbank ook niet – aan de hand van de stukken – van het tegendeel is gebleken. Naar het oordeel van de rechtbank moeten de 1.661 descendents conform het voorstel van de deskundige alsnog aan de dataset worden toegevoegd, maar niet nadat deze vooraf door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] zijn gecontroleerd. In de rolbeslissing van 22 april 2020 heeft de rechtbank onder meer beslist dat zo gauw een (e-mail)bericht een datum heeft die valt binnen het zoekbereik, ook de berichten van na die datum, maar die vallen binnen die ketting van berichten, binnen het zoekbereik vallen. In lijn met deze beslissing is de rechtbank van oordeel dat ook de descendents onderdeel uitmaken van de dataset, omdat deze descendents immers gekoppeld zijn aan berichten/items die op grond van de zoektermen tot de dataset behoren. Bovendien hebben [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] als gezegd nog een controleperiode, voordat de descendents worden toegevoegd aan de dataset.

Gelet op de omvang van de door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] te controleren descendents gaat de rechtbank ervan uit dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] voldoende hebben aan de gebruikelijke termijn van veertien dagen (conform de instructie aan de deskundige zoals deze als bijlage 1 bij het deskundigenrapport van 17 juli 2020 is gevoegd) om de descendents te controleren op geprivilegieerde correspondentie en documenten die de persoonlijke levenssfeer van [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] , [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 3] of een of meer van hun familieleden betreffen. Indien deze termijn toch niet haalbaar voor [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] mocht blijken te zijn, ligt het op de weg van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] om daarover in contact te treden met [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] , zodat zij in onderling overleg tot een nieuwe (langere) controleperiode kunnen komen (zoals ook aan de orde is geweest tijdens de mondelinge behandeling op 9 december 2022).

Vragen 2 en 3

Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling heeft de deskundige aangegeven dat het zoeken naar synoniemen en vertalingen (slechts) vier items heeft opgeleverd. De rechtbank beantwoordt het eerste deel van vraag 2, namelijk of de documenten die door BDO zijn gevonden na toepassing van de synoniemenlijst op de dataset kunnen worden vrijgegeven aan beide partijen, bevestigend, met dien verstande dat eerst [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] een controleperiode als bedoeld onder 4.6. moet krijgen.

Het restant van vraag 2, of BDO/de deskundige daarmee heeft voldaan aan de oorspronkelijke onderzoeksopdracht, en vraag 3, of de rechtbank – tevens in het licht van het antwoord op vraag 2 – kan aangeven wat de rechtbank van BDO/de deskundige verwacht te rapporteren ten aanzien van de quickscan, lenen zich voor een gezamenlijke beoordeling en beantwoording.

[eisers in hoofdzaak, eisers in incident] hebben in dit kader onder meer aangevoerd dat de deskundige alleen op zoektermen heeft gezocht binnen categorie II. Er is niet op de andere categorieën gezocht. Het gaat met name om uitgaande e-mails. Daarvan zitten slechts drie stuks in de dataset, terwijl volop handel is gedreven. Het voorstel van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] is om met de klanten en leveranciers uit producties 80 en 81 (zonder de zoektermen van categorie II) de dataset, die getroffen is door het bewijsbeslag, af te lopen op categorie IV en V. Dat zou in de vorm van een quickscan kunnen gebeuren, in welk kader [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] ook wensen te vernemen hoeveel uitgaande mails van een roxx-international.com-domein zijn beslagen. Ten behoeve van die quickscan achten [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] het bovendien niet bezwaarlijk dat de door hen aangedragen (extra) zoektermen worden gebruikt, omdat de deskundige minder goed kan beoordelen welke zoektermen kunnen duiden op relevantie voor de categorieën IV en V. De extra aangedragen zoektermen zijn geen verruiming of uitbreiding van de opdracht, maar een verduidelijking of een extra handvat om beter te kunnen zoeken. Daarnaast is sprake van voortschrijdend inzicht bij [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] Zo zijn klanten van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] (die volgens [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] zijn ‘afgepakt’) andere e-mailadressen gaan gebruiken. Uit de stukken die vrijgegeven zijn, komt overigens een beeld naar voren van veel ernstiger onrechtmatig handelen dan [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] bij aanvang van de dagvaarding wisten.

Hiertegenover hebben [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] aangevoerd dat het aanvragen van de quickscan en de discussie over de vertalingen en synoniemen volgt uit de brief van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] van 22 juni 2020. Hierin wordt gesproken over beperkte zoekopdrachten ten aanzien van vertalingen en synoniemen uit categorie II en IV. De andere categorieën worden niet genoemd. Dat moet worden gekeken naar andere categorieën is dus niet aan de orde. Doordat gezocht is op categorie II op basis van producties 80 en 81 kunnen daar trouwens ook items onder vallen die behoren tot categorie IV en V. Het is een nieuwe vordering die [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] nu instelt. Indien dit voorstel wordt gevolgd, kan dat weer tot een enorme dataset leiden en een veelvoud aan items die helemaal niets te maken hebben met onrechtmatig handelen, maar wel een hit opleveren voor die relaties. Dat resulteert in een fishing expedition en dat is niet toegestaan. [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] willen dat extra zoektermen worden gehanteerd die zij aandragen, maar die vordering is eerder afgewezen in het vonnis van 6 juli 2022. Zoektermen moeten van tevoren, bij het verzoek tot inzage, kenbaar zijn (ECLI:NL:GHDHA:2018:3214), zodat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] nu niet uitgebreidere zoektermen kunnen formuleren. Overigens zijn de zoektermen opgenomen onder bijlage 3 bij het deskundigenrapport van 17 juli 2020. Daaruit blijkt dat bijvoorbeeld ook op categorie VII is gezocht.

De rechtbank stelt voorop dat vaststaat dat de deskundige, hetgeen mede blijkt uit diens uitlatingen, op bestanden behorend tot categorie II heeft gezocht. Hoewel de deskundige zulks niet heeft benoemd, leidt de rechtbank uit bijlage 3, pagina 3, van het deskundigenrapport van 17 juli 2020 af dat er daarnaast ook op categorie VII is gezocht. In de voorlaatste kolom staan immers e-mailadressen opgesomd en de rechtbank gaat ervan uit dat op deze e-mailadressen is gezocht.

Daarmee blijven de categorieën IV en V over. Tussen partijen en de deskundige staat vast dat nog niet met afzonderlijke zoektermen op deze categorieën in de dataset is gezocht. De rechtbank begrijpt dat dat ook lastig is, gelet op de omschrijving van deze categorieën. Zo wordt in categorie IV gesproken over “documenten waaruit blijkt dat klanten en relaties […] door […] [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] zijn benaderd of overgenomen” en wordt in categorie V gesproken over “andere offerte-, opdracht- en leverdocumenten en(e-mail)correspondentie waaruit van het (voorbereiden van) onrechtmatig handelen […] in de vorm van het aftroggelen of overhevelen van normaliter aan [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] toekomende opdrachten of leveringen blijkt, dan wel onrechtmatig handelen zoals in het beslagrekest omschreven”.

De rechtbank is in de eerste plaats van oordeel dat indien er nú nog gezocht zou worden op uitgaande e-mails van een roxx-international.com-domein, dat zou neerkomen op een nieuwe zoekopdracht, zoals ook de deskundige tijdens de mondelinge behandeling heeft aangegeven. Niet valt in te zien waarom [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] dit e-mailadres-domein niet eerder hadden kunnen aandragen, bijvoorbeeld in categorie VII. Op uitgaande e-mails is immers reeds gezocht onder deze categorie.

Verder stelt de rechtbank vast dat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] niet hebben weersproken dat bestanden en documenten die reeds onder categorie II zijn gevonden, ook zouden kunnen vallen onder categorie IV en V. Naar het oordeel van de rechtbank hebben [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] in ieder geval niet voldoende gemotiveerd welke documenten (in categorie IV) en welke andere offerte-, opdracht- en leverdocumenten (in categorie V) nog boven water zouden kunnen komen indien in de dataset zou worden gezocht op basis van de klanten en leveranciers uit producties 80 en 81, naast de bestanden en documenten die reeds onder categorie II zijn gevonden. Ook onder categorie II vallen immers onder meer offertes, betalingsopdrachten en afleveringsbonnen.

De rechtbank overweegt verder dat het voorstel van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] inhoudt dat de complete dataset moet worden doorgezocht op basis van de klanten en leveranciers uit producties 80 en 81. Indien hiertoe alsnog wordt overgegaan, hadden de klanten en leveranciers uit producties 80 en 81 ook niet hoeven te worden gelabeld aan het zoeken in categorie II. Dat is echter wel hetgeen [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] hebben gevorderd en de rechtbank heeft toegewezen in het vonnis van 6 juni 2018. Een verruiming van de zoektocht naar bestanden in de volledige dataset op grond van de klanten en leveranciers uit producties 80 en 81, en naar andere e-mailadressen en met extra zoektermen, betekent daarmee dat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] buiten hun eigen toegewezen vordering treden, waarna ongebreideld zal worden gezocht. De zoektocht op grond van de inzagevordering wordt daarmee te ruim en zou dan kwalificeren als een fishing expedition, hetgeen op grond van de wet niet is toegestaan. Het voorstel van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] wordt daarom niet gehonoreerd.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de deskundige – nadat hetgeen is uitgevoerd dat hiervoor onder 4.5. en 4.7. is opgenomen – daarmee heeft voldaan aan de oorspronkelijke onderzoeksopdracht.

Een quickscan, die door [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] in de brief van 22 juni 2020 werd voorgesteld, acht de rechtbank met inachtneming van het voorgaande niet meer noodzakelijk. Zoals de deskundige in zijn brief van 3 november 2022 aangeeft, zijn alle documenten reeds vrijgegeven en is het de deskundige ook niet duidelijk waarop de quickscan (dan nog) uitgevoerd zou moeten worden. In zoverre is ook het antwoord op vraag 3 gegeven.

De rechtbank gaat ervan uit dat de deskundige, nadat het werk omtrent de descendents en de vertalingen en synoniemen is uitgevoerd, zijn werk zal afmaken en een eindrapport bij de rechtbank zal indienen. Vervolgens zal door de rechtbank worden beoordeeld of de zaak kan worden voortgezet op de wijze zoals tijdens de mondelinge behandeling van 9 december 2022 is besproken (het nemen van een conclusie na deskundigenbericht door [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] en het vervolgens nemen van een antwoordconclusie na deskundigenbericht door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] ).

In de akte uitlaten van 30 november 2022 hebben [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] andermaal de kwestie rondom categorie III aan de orde gesteld. De rechtbank overwoog in het vonnis van 6 juli 2022 dat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] onvoldoende duidelijk hebben gemaakt welke administratie [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] ten onrechte niet hebben geretourneerd, waarna het verzoek tot openstelling van categorie III is afgewezen. Deze overweging is voor [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] slecht te begrijpen. [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] wensen door inzage in het bewijsbeslag – waaronder categorie III – te kunnen controleren welke (administratieve) documenten[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] onrechtmatig hebben meegenomen uit het bedrijf om [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] mee te beconcurreren. Inherent hieraan is dat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] niet exact weten welke documenten [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] hebben gebruikt en hoe. De inzagevordering heeft niet tot doel om te zorgen dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] de betreffende administratie niet langer heeft (daarvoor diende het retourneringsbevel), maar om te achterhalen op welke wijze[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] deze documenten heeft aangewend. Dat laatste is van belang om de onrechtmatigheid en de gevolgen daarvan te beoordelen. Daarom verzoeken [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] de rechtbank om inzage in de documenten behorende tot categorie III, zoals omschreven in de vonnissen van 14 maart 2018 en 6 juni 2018, toe te staan.

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] hebben hiertegen verweer gevoerd. Uit de dagvaarding volgt dat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] er belang bij hadden om de administratie terug te krijgen, die [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] en Arros onder zich zouden hebben. Dat heeft de rechtbank ook zo begrepen. [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] wensen niet inzage in categorie III omdat ze deze afschriften nodig hebben voor hun administratie, maar zij willen het ook gebruiken om eventueel onrechtmatig handelen te kunnen vaststellen. Daarmee wijzigen [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] met terugwerkende kracht de rechtsgrond van een reeds afgewezen vordering, hetgeen niet mogelijk is. Bovendien geven [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] nog steeds niet duidelijk aan welke stukken ontbreken.

In randnummer 143 van de dagvaarding hebben [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] ter toelichting op inzage in categorie III het volgende opgenomen:

[eisers in hoofdzaak, eisers in incident] heeft hiervoor uiteengezet, dat zij vele cruciale hiaten in met name haar offerte-, project- en orderadministratie heeft aangetroffen, terwijl [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] daar als toenmalig bestuurder van Handelmaatschappij voor verantwoordelijk was. Vaststaat verder dat [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] wél over al deze informatie beschikte, nu hij en Roxx deze documenten aantoonbaar structureel ten bate van Roxx hebben aangewend (onderstreping rechtbank), door nog lopende projecten over te nemen, leveranciers af te troggelen en klanten van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] te gaan beleveren. Buiten kijf staat dat Roxx, [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] en Arros beschikken over documentatie die tot de administratie van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] behoort […] en zich niet bij haar bevindt, zodat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] een rechtmatig belang heeft bij inzage in, en afschriften van deze documenten.[…]

De rechtbank volgt [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] niet in hun betoog dat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] de grondslag van hun vordering met betrekking tot categorie III gewijzigd hebben. Zoals uit het hiervoor opgenomen citaat van randnummer 143 van de dagvaarding blijkt, was de aanwending van de documenten reeds als reden voor inzage door [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] aangedragen.

In overweging 3.6. van het vonnis van 14 maart 2018 overweegt de rechtbank dat [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] geen belang meer heeft bij de veroordeling van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] om haar inzage te verschaffen, omdat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] worden veroordeeld om de in hun bezit zijnde stukken, die tot de administratie van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] behoren, aan [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] te retourneren. Deze vordering strekkende tot retournering is vervolgens toegewezen in het vonnis van 6 juni 2018. De inzagevordering met betrekking tot categorie III is in dit vonnis in het dictum afgewezen.

Het gerechtshof ’s-Hertogenbosch heeft op 20 september 2022 een arrest gewezen, waarbij het tussen partijen gewezen vonnis in kort geding van de voorzieningenrechter van deze rechtbank over het retourneringsbevel is bekrachtigd.

[eisers in hoofdzaak, eisers in incident] weten kennelijk welke administratie er nog mist, omdat zij stellen dat niet alles is geretourneerd. Overeind blijft daarom overweging 3.20. in het vonnis van 6 juli 2022, waarin onder meer is overwogen dat het op de weg van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] ligt toe te lichten welke stukken (nog meer) uit de administratie ontbreken, die op grond van het bevel geretourneerd hadden moeten worden. Die toelichting is nog steeds niet gegeven. Gelet op het voorgaande is niet deugdelijk gemotiveerd waarom [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] daartoe niet in staat zou zijn. Al met al ziet de rechtbank geen aanleiding om anders te beslissen dan in eerdere vonnissen is gedaan en zal het verzoek van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] wederom worden afgewezen.

De rechtbank:

in het incident

bepaalt dat de deskundige:

aan de dataset kan toevoegen, maar niet nadat deze vooraf door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] zijn gecontroleerd met een controleperiode van veertien dagen (conform de instructie aan de deskundige zoals deze als bijlage 1 bij het deskundigenrapport van 17 juli 2020 is gevoegd);

bepaalt dat de deskundige, indien het bepaalde onder 6.1. is afgerond, heeft voldaan aan de oorspronkelijke onderzoeksopdracht, zijn werk kan afmaken en een eindrapport kan uitbrengen;

wijst de andere verzoeken af;

in de hoofdzaak

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. I.M. Etman en in het openbaar uitgesproken op 11 januari 2023.1.

3. [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident sub 2],

en de besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.,

4. [gedaagde in de hoofdzaak, verweerster in het incident sub 4],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

en de naamloze vennootschap

6. NIMA N.V.,

allen wonende dan wel gevestigd te [vestigingsplaats 1] ,

gedaagden in de hoofdzaak,

verweerders in het incident,

hierna gezamenlijk aangeduid als: [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] en individueel als [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident sub 1] , [gedaagde in de hoofdzaak, verweerder in het incident sub 2] , Arros, [gedaagde in de hoofdzaak, verweerster in het incident sub 4] , Roxx en Nima,

advocaat mr. R.H.G.M. Kerckhoffs te Maastricht.

Na het vonnis in het incident van 18 augustus 2021 heeft de rechtbank ontvangen:

Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.

Bij brief van 4 mei 2022 zijn partijen door de rechtbank geïnformeerd dat de rechter die de vonnissen in de incidenten van 18 augustus 2021, 24 maart 2021,17 februari 2021 en 23 december 2020, het herstelvonnis van 4 november 2020, het vonnis in het incident van 21 oktober 2020 en de rolbeslissingen van 22 april 2020 en25 september 2019 en het vonnis in het incident van 30 januari 2019 heeft gewezen, zijn rechterschap heeft beëindigd vanwege pensionering. Ook is partijen medegedeeld dat de zaak verder behandeld zal worden door de rechter die dit vonnis in incident wijst.

Partijen hebben de rechtbank daarna - kort samengevat - laten weten een nieuwe mondelinge behandeling op prijs te stellen. Zij wensen echter dat het vonnis in incident van 2 maart 2022, gelet op de verhinderingen in de zittingsagenda van de behandelend rechter in de komende maanden, wordt gewezen zonder voorafgaande mondelinge behandeling. Een en ander blijkt uit de brief van [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] van 16 mei 2022, de brief van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] van 17 mei 2022, de e-mail van de rechtbank aan partijen van 18 mei 2022, de e-mail van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] van 18 mei 2022, de e-mail van de rechtbank aan partijen van 18 mei 2022, de e-mail van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] van 18 mei 2022 en de e-mail van[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] van 23 mei 2022.

[eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] vorderen dat de rechtbank bij incidenteel vonnis

1. Ter zake synoniemen en vertalingen:

Primair: bepaalt dat de forensisch account van BDO, voor zover zij digitale recherche toepast, daarbij alle denkbare synoniemen en vertalingen van de relevante zoekcriteria dient toe te passen, waaronder in ieder geval ook de door [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] aangedragen synoniemen en vertalingen zoals opgenomen in productie 140;

Subsidiair: bepaalt dat de forensisch accountant van BDO de relevantie van door [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] aangedragen synoniemen en vertalingen zelfstandig dient te beoordelen en dat zij deze naar eigen keuze mag gebruiken bij de selectie;

2. Ter zake quickscan en deels handmatige selectie:

Primair: bepaalt dat de forensisch account van BDO de quickscan en het vervolg van het selectie- en inzageproces dient uit te voeren conform het voorstel van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] zoals beschreven in het e-mailbericht van mr. Beukers aan BDO van 20 januari 2022 (productie 139) met het bijbehorende stroomschema (productie 141);

Subsidiair: bepaalt dat de forensisch account van BDO bij het vervolg van het selectie- en inzageproces niet is beperkt tot digitale recherche en dat zij, voor zover nodig voor een goede taakuitoefening, ook handmatig documenten dient te beoordelen, waarbij het BDO wordt toegestaan om de in randnummer 25 beschreven werkwijze toe te staan;

3. Ter zake via applicaties toegankelijke data:

bepaalt dat de forensisch account van BDO ook via applicaties toegankelijke databases en bestanden dient te betrekken in het selectieonderzoek;

4. Ter zake de regie en voortgang:

al datgene doet dat nodig is om de voortgang van het inzageproces te bevorderen en onredelijke vertraging te voorkomen, waaronder een nauwere betrokkenheid van de rechtbank bij (de regie over) het selectie- en inzageproces;

5. Ter zake categorie III:

[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] veroordeelt om te dulden dat de forensisch account van BDO aan [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] afschriften zal verstrekken van (categorie III) documenten behorende tot de administratie van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] die zich bij [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] bevinden, op straffe van dezelfde dwangsom als reeds verbonden is aan de veroordeling in 3.2. van het vonnis van 6 juni 2018.

[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] voeren verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

In het incident

Ter zake synoniemen en vertalingen

[eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] klagen dat het onderzoek niet vlot omdat de deskundige goedkeuring vraagt aan [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] van de door [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] aangedragen synoniemen en vertalingen en die niet krijgt. Verder rekent de deskundige het niet tot haar taak om zelf synoniemen en vertalingen toe te voegen, terwijl dat wel op haar weg ligt, aldus [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident]

[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] voeren aan dat er enkel gezocht mag worden op door de deskundige vastgestelde nieuwe zoektermen (vertalingen en synoniemen). De deskundige heeft voorgesteld de nieuwe termen uit productie 132 van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] , na akkoord van [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] , toe te passen. Deze productie bevat nieuwe vertalingen en synoniemen. [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] zijn daarmee in beginsel akkoord. Ze hebben er alleen op gewezen dat in de zoektermenlijst een hoop zoektermen voorkomen die al in een eerdere selectie zijn meegenomen. Die resultaten zijn dus al bekend. Zoeken naar die zoektermen levert dubbel werk op dat voorkomen moet worden. Volstaan kan worden met het zoeken naar de vertalingen en synoniemen die in geel zijn gearceerd (bijlage 2 bij incidentele antwoord-conclusie). Het onderzoek stokt omdat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] van de deskundige een aanpak verlangen die niet in overeenstemming is met het vonnis van 21 oktober 2020, dat hersteld is bij vonnis van 4 november 2020.

De rechtbank stelt voorop dat in het tussenvonnis van 21 oktober 2020 in rechtsoverweging 8.4. het volgende is overwogen:“(..) Aldus behoort de deskundige ook te zoeken op woorden die synoniem zijn met bijvoorbeeld het woord ‘vrachtbrief’ en, gelet op het grensoverschrijdende zakendoen van partijen, op vertalingen van bijvoorbeeld het woord ‘vrachtbrief’ in het Engels, Duits of Frans. De deskundige dient een en ander tijdig aan partijen mee te delen, zodat zij eventuele bezwaren kunnen uiten tegen hetgeen de deskundige als synoniem of als vertaling kwalificeert. (..)”

Dit betekent dat de deskundige het initiatief moet nemen door een lijst met synoniemen en vertalingen op te stellen. Deze lijst moet de deskundige eerst delen met partijen, zodat zij eventuele bezwaren kenbaar kunnen maken. Daarna is het aan de deskundige, gehoord partijen, om zelfstandig de definitieve lijst met synoniemen en vertalingen vast te stellen en deze te gebruiken voor het onderzoek. De rechtbank zal dienovereenkomstig beslissen in het dictum van dit vonnis.

Ter zake quickscan en deels handmatige selectie

Volgens [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] beperkt de deskundige zich onterecht tot een digitale recherche. [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] willen dat de deskundige items die wel al een hit gegeven hebben op relaties (producties 80 en 81) maar die bij digitale recherche geen hit geven op de synoniemen en vertalingen, in kaart worden gebracht en gerapporteerd worden onder vermelding van de databron (documenten, uitgaande e-mails, ingaande e-mails etc.). Zij willen onderzoeken of deze items toch behoren tot een van de relevante categorieën van documenten. De quickscan kan inzicht geven in hoeveel documenten handmatig moeten worden onderzocht (e-mail van 20 januari 2022 van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] aan de deskundige, productie 139 van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] ). [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] vorderen dat de rechtbank de deskundige dienovereenkomstig instrueert.

Volgens [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] gaat deze wens van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] veel verder dan het vonnis van 21 oktober 2020 toelaat. De categorie die zij nu wensen te selecteren, ziet op iets anders dan de quickscan of het onderzoek naar de vertalingen of synoniemen. Wat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] vragen komt feitelijk neer op een handmatig onderzoek naar alle relaties die voortvloeien uit producties 80 en 81. Zij verzetten zich hiertegen omdat het niet past binnen de onderzoeksinstructie (als bijlage 1 gevoegd bij het rapport van de deskundige van 17 juli 2020) en de vonnissen van de rechtbank.

De rechtbank overweegt hierover als volgt. [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] hebben in de brief van 22 juni 2020, die gericht is aan de deskundige (als bijlage 5 gevoegd bij het rapport van de deskundige van 17 juli 2020) geschreven: “(..) het voorstel is dat u op basis van de voorgaande opmerkingen een quick scan maakt en een inschatting geeft van het aantal documenten dat na toepassing daarvan mogelijk/vermoedelijk moet worden toegevoegd aan de dataselectie.” Op die plek definiëren [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] niet wat zij precies verstaan onder “de voorgaande opmerkingen”. De rechtbank begrijpt uit de brief dat het gaat om drie onderwerpen: (1) te beperkte zoekopdrachten categorie II (ook zoeken op synoniemen en vertalingen), (2) te beperkte zoekopdracht categorie IV (ook zoeken op vertalingen) en (3) ruimer zoeken op e-mailadressen van de klanten en leveranciers vermeld in de producties 80 en 81 bij andere e-mailhosts. De deskundige heeft in het rapport van 17 juli 2020 op pagina 16 gemotiveerd toegelicht waarom hij verzoek (3) niet overneemt. De rechtbank heeft over de verzoeken (1) en (2) geoordeeld in het vonnis van 21 oktober 2020. De quickscan, waarvan de rechtbank in het tussenvonnis van 21 oktober 2020 heeft bepaald dat deze mag worden uitgevoerd, moet tegen de achtergrond van het voorgaande worden begrepen en uitgelegd. Daarvan uitgaande, houdt het verzoek van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] een verruiming van de zoekopdracht in, waarvoor geen basis te vinden is in het tussenvonnis van 21 oktober 2020 of in eerdere vonnissen of rolbeslissingen. De rechtbank wijst dit verzoek van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] dan ook af.

Ter zake via applicatie toegankelijke data

[eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] verwijten de deskundige geen onderzoek te doen naar beslagen applicaties c.q. met applicaties beslagen bestanden. In de periode 2013 tot en met 2016 was het niet ongebruikelijk bij [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] dat fysieke documenten niet als afzonderlijke documenten (fysiek of digitaal) werden bewaard, maar via digitale applicaties. Door dit na te laten, is het onderzoek niet compleet.

[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] ontkennen dat de deskundige databases links heeft laten liggen. De deskundige heeft in het rapport toegelicht bepaalde datasets te schonen, zoals installatiebestanden e.d. die nodig zijn om Windows goed te laten functioneren. Die bevatten geen pdf-bestanden of e-mailberichten. Wat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] de deskundige feitelijk vragen, is om facturen te zoeken tussen ‘programmeertaal’.

De rechtbank overweegt allereerst dat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] niet concreet omschrijven op welke digitale applicaties zij doelen. Uit hoofdstuk 9 van het deskundigenrapport van 17 juli 2020 leidt de rechtbank verder af dat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] al eerder bij de deskundige het verwijt neergelegd hebben dat applicaties/databases niet geopend worden. Uit pagina 15 van het deskundigenrapport blijkt dat de deskundige gemotiveerd op dit verwijt gereageerd heeft: “het vonnis stelt, in het kort, dat enkel bestanden van bepaalde aard onderdeel gemaakt mogen worden van de productieset; databases behoren niet tot deze categorie. Aan transactieregels in een database zullen (externe) bescheiden ten grondslag liggen die conform de onderzoeksinstructie zijn verwerkt. Een theoretisch voorbeeld: in een dataset zijn offerte-gegevens ingegeven, bijvoorbeeld naar kenmerken als datum, naam (…). Een dergelijke regel bevat gegevens over een offerte, maar is geen offerte, en voldoet derhalve niet als zoekcriterium.

De rechtbank is van oordeel dat de deskundige tegen de achtergrond van de inhoud van veroordeling 3.2. van het tussenvonnis van 6 juni 2018 toereikend gemotiveerd heeft waarom de applicaties/databases niet doorzocht worden. De rechtbank wijst daarom dit verzoek van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] af.

Ter zake de regie en voortgang

[eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] vinden dat het onderzoek te lang duurt doordat de deskundige de afgelopen periode terughoudender en voorzichter is geworden. Zij vrezen een eindeloze voortzetting van de discussie tussen partijen. Zij vragen aan de rechtbank om een pro-actievere houding en een meer coördinerende rol te vervullen bij het inzageproces om de voortgang te bewaken.

[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] betwisten dat de deskundige haar werk niet goed zou verrichten. Het voorstel dat de deskundige aan partijen gedaan heeft, was bijna volledig conform het vonnis van de rechtbank van 21 oktober 2020. Dat het onderzoek vertraging oploopt, komt omdat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] niet akkoord gaan met de voorstellen van de deskundige, aldus [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] .

De rechtbank constateert dat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] de deskundige enerzijds verwijten dat zij geen initiatief neemt, steeds vooraf goedkeuring vraagt en geen knopen doorhakt over de te kiezen onderzoeksaanpak, terwijl zij anderzijds blijkens productie 139 niet instemmen met opvolgende voorstellen van de deskundige.

De rechtbank wijst partijen erop dat het niet de taak is van de rechtbank om een onderzoeksplan te schrijven en ook niet om op de stoel van de deskundige te gaan zitten. De expertise voor het op doelmatige wijze vervullen van de onderzoeksopdracht ligt bij de deskundige. Het is de taak van de deskundige om met voortvarendheid zelfstandig het onderzoek uit te voeren binnen de door de rechtbank in eerdere vonnissen en rolbeslissingen geformuleerde bandbreedtes. Van de deskundige mag verlangd worden dat zij die taak oppakt.

Voor een voortvarend onderzoek is essentieel dat de deskundige haar werk kan doen zonder steeds te moeten vrezen voor aansprakelijkstellingen door partijen. De rechtbank houdt er rekening mee dat de handelwijze van de deskundige van de afgelopen periode om ‘aan de voorkant’ steeds goedkeuring aan partijen te vragen, het resultaat is van de wijze waarop partijen de (vorige) deskundige in het verleden bejegend hebben (zie ook r.o. 14.2.1. van het tussenvonnis van 17 februari 2021). Het is aan partijen om die vrees weg te nemen (zie ook r.o. 14.2.3. van het tussenvonnis van 17 februari 2021).

De rechtbank zal niet rechtstreeks, buiten partijen om, communiceren met de deskundige, zoals [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] voorstellen, omdat dit een schending op zou leveren van het beginsel van hoor en wederhoor.

De rechtbank wijst, gelet op het voorgaande, dit verzoek af.

Terzake categorie III

[eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] wijzen erop dat de rechtbank in het tussenvonnis van14 maart 2018 (r.o. 3.34. en 3.6.) geoordeeld heeft dat zij er geen belang bij hebben inzage te krijgen in administratieve documenten onder het bewijsbeslag, omdat de rechtbank[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] zal veroordelen tot afgifte van de bij haar in het bezit zijnde administratie op straffe van een dwangsom. Volgens [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] is inmiddels duidelijk dat[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] , hoewel de maximale dwangsom is verbeurd, niet voldaan hebben aan de veroordeling tot afgifte van de administratie. De voorzieningenrechter heeft om die reden in het vonnis van 2 september 2021 de executie van dwangsommen niet geschorst. Omdat [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] er belang bij hebben te vernemen welke administratie van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] tijdens de beslaglegging onder zich hadden, verzoeken zij de rechtbank om inzage toe te staan in de documenten behorende tot categorie III, zoals omschreven in de vonnissen van 14 maart 2018 en 6 juni 2018. [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] geven de rechtbank als alternatief in overweging om inzage te verlenen in alle beslagen bescheiden.

[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] betogen dat dit verzoek moet worden afgewezen. Zij zijn in hoger beroep gekomen van het vonnis van de voorzieningenrechter van 2 september 2021. Daarom (de rechtbank begrijpt dat [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] bedoelen dat er nog geen arrest gewezen is) staat nog niet vast dat aan de veroordeling geen gevolg is gegeven. Volgens [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] hebben [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] bovendien niet gesteld of zij nog belang hebben bij deze inzage; zij hebben immers niet gesteld dat er stukken ontbreken uit haar administratie. [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] hebben [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] niet geprikkeld tot nakoming maar zijn simpelweg overgegaan tot het innen van de dwangsommen. De betreffende stukken spelen verder geen rol bij de onrechtmatigheidskwestie. Zij verwerpen de suggestie om inzage te verlenen in alle beslagen items.

De rechtbank heeft bij vonnis in incident van 6 juni 2018 in beslissing 3.7., gelezen in combinatie met beslissing 3.2. en in combinatie met r.o. 3.34. en 3.6. van het vonnis in incident van 14 maart 2018 de vordering tot inzage of verstrekking van afschriften van de onder III bedoelde stukken (waarmee bedoeld is: documenten behorend tot de administratie van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] die bij [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] bevinden) afgewezen. Omdat de afwijzing in het dictum van het vonnis van 6 juni 2018 is uitgesproken, is er geen sprake van een beslissing waarop teruggekomen kan worden. Tegelijkertijd heeft de rechtbank in het vonnis in incident van 30 januari 2019 [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] voorgehouden dat als zij niet voldoen aan de veroordeling die uitgesproken is in beslissing 3.1. van het vonnis in incident van 6 juni 2019 (veroordeling afgifte alle stukken en digitale bestanden die zij onder zich hebben en die thuishoren in de administratie van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] ) de rechtbank daaruit de gevolgtrekking kan maken die zij geraden acht.

Voor zover bekend bij de rechtbank is in rechte nog niet onherroepelijk vastgesteld dat [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] aan de veroordeling tot afgifte van de stukken, die horen tot de administratie van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] , niet voldaan hebben. In het kader van de discussie of

[gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] voldaan hebben aan deze veroordeling beschikt de rechtbank alleen over een uitspraak gewezen in kort geding, waarvan hoger beroep is ingesteld. In dat vonnis staat vermeld dat [gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident] een groot aantal bescheiden geretourneerd hebben. Het is aan [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] om duidelijk te maken welke bescheiden nog ontbreken. In de incidentele conclusie lichten [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] dit niet toe. Uit het kort geding vonnis leidt de rechtbank af dat het toen ging om een veertigtal bescheiden, die onderdeel uitmaakten van het exploot bevel tot betaling van verbeurde dwangsommen. Kennelijk beschikken [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] over die bescheiden anders hadden ze niet gehecht kunnen worden aan het exploot. Inzage in die stukken is dan ook niet meer nodig. Welke stukken nog meer uit de administratie ontbreken, die op grond van het bevel geretourneerd hadden moeten worden, is niet toegelicht, terwijl dit wel op de weg ligt van [eisers in de hoofdzaak, eisers in het incident] Tegen die achtergrond ziet de rechtbank geen aanleiding het primaire en subsidiaire verzoek te honoreren.

In de hoofdzaak

De rechtbank zal, gelet op de door partijen uitgesproken wens, een mondelinge behandeling plannen om met partijen te spreken over de voortgang van de zaak, in het bijzonder de afronding van het inzageproces. De zaak zal daartoe naar de rol verwezen worden voor opgave verhinderdata.

Partijen hebben hun standpunten over de voortgang van het inzageproces al uitgebreid in de diverse incidenten verwoord. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding voor het opstellen van spreekaantekeningen door partijen ten behoeve van de mondelinge behandeling.

De rechtbank

In het incident

bepaalt dat de deskundige:

wijst de andere verzoeken af;

In de hoofdzaak

verwijst de zaak naar de rol van 3 augustus 2022 voor opgave verhinderdata partijen over de maanden augustus tot en met december 2022 voor het plannen van een mondelinge behandeling over de voortgang van de zaak, waaronder het inzageproces;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. I.M. Etman en in het openbaar uitgesproken op 6 juli 2022.1.

3. [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident ex art. 843a Rv sub 2],

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.,

4. [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in het incident ex art. 843a Rv sub 3],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

6. NIMA N.V.,

allen wonende dan wel gevestigd te [vestigingsplaats 1] ,

gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv,

hierna gezamenlijk aangeduid als [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] , en individueel als [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident ex art. 843a Rv sub 1] , [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident ex art. 843a Rv sub 2] , Arros, [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in het incident ex art. 843a Rv sub 3] , Roxx en Nima,

advocaat mr. R.H.G.M. Kerckhoffs.

Wederom gezien de stukken, waaronder het vonnis in het incident van 24 maart 2021. De rechtbank zal in dit vonnis de nummering voortzetten van dat vonnis.

Na het vonnis in het incident van 24 maart 2021 heeft de rechtbank ontvangen:

- een brief van 12 april 2021 van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] aan de deskundige C. de Jong;

- een brief van 23 april 2021 van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] aan deze rechtbank met zeven producties;

- een brief van 6 mei 2021 aan de rechtbank van K. Scholten, de deskundige die C. de Jong is opgevolgd;

- een brief van 21 mei 2021 aan de rechtbank van K. Scholten met drie bijlagen;

- de door [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] genomen “akte uitlaten brief mr. Kalsbeek d.d. 23 april 2021”

met de producties 134 tot en met 138;

- het verzoek van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] om te mogen reageren op de door [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] genomen akte uitlaten brief mr. Kalsbeek d.d. 23 april, met daarop de door de rechtbank gegeven weigeringsbeslissing van 21 mei 2021;

- de door [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] genomen akte uitlaten brief forensisch accountant van 21 mei 2021;

- de door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] genomen akte d.d. 16 juni 2021 met een productie.

Vervolgens is bepaald dat vonnis in het incident zal worden gewezen.

van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv]

hebben de volgende klachten over de manier waarop de deskundige zijn taak uitvoert:

a. uit een e-mailbericht van [naam] d.d. 2 april 2021 blijkt dat de deskundige zich op 1 april 2021 eenzijdig heeft gericht tot [naam] ;

b. de deskundige heeft pas na verzoeken/herinneringen bij brief van 12 april 2021 van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] aan de deskundige een e-mailreeks van 3 maart 2021 overgelegd waarin is meegedeeld dat [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] een dataset krijgt aangeleverd;

c. de deskundige geeft geen gehoor aan verzoeken van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] om afschriften te ontvangen van alle correspondentie die door de jaren heen is gevoerd tussen de deskundige en [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] De deskundige heeft onder meer niet alle facturen die hij aan [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] heeft gestuurd, aan [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] gestuurd;

d. de deskundige heeft aan [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] niet dezelfde inzage in dataset(s) gegeven als hij wel aan [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] heeft gegeven;

e. de deskundige en bij [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] betrokken personen tutoyeren elkaar.

Deze klachten brengen met zich, aldus [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] , dat primair het inzagetraject moet worden geschorst met bepaling dat [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] het ter beschikking gestelde materiaal niet mogen gebruiken met veroordeling van hen in de kosten van de deskundige.

Subsidiair moet de rechtbank de deskundige bevelen zijn werkzaamheden te staken met benoeming van een onpartijdige derde deskundige.

De deskundige heeft bij brief van 6 mei 2021 laten weten dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] niet reageren op het verzoek om de deskundige het e-mailadres te sturen waarop de dataset ook aan hen ter beschikking kan worden gesteld en dat berichten over facturering en facturen (nog) niet ter beschikking zijn gesteld omdat vermoedelijk de betreffende kosten nog niet zijn voorgeschoten. De deskundige ontkent dat er een helpende hand aan [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] is geboden om de dataset te doorgronden. Voor zover werkzaamheden nog niet zijn verricht komt dit omdat de kosten daarvoor (nog) niet zijn voorgeschoten.

[eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] zijn van mening dat de deskundige hen op grond van de eerder gewezen vonnissen terecht inzage heeft verstrekt in de dataset en dat voor zover de deskundige hierbij niet met [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] heeft gecommuniceerd, dat niet aan [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] kan worden verweten. Zij, [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] , hebben [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident ex art. 843a Rv sub 1] op de hoogte gesteld van de communicatie. De deskundige heeft verder gehoor gegeven aan het bij brief van 12 april 2021 door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] gedane verzoek. Problemen ter zake de verstrekking van de dataset vloeien voort uit in het verleden tussen partijen overeengekomen onderzoeksinstructies die zich niet goed verhouden met later door de rechtbank gegeven instructies. De aanspreekvorm heeft geen invloed op de inhoud van het deskundigenwerk.

van de deskundige

De deskundige voelt zich, samengevat, niet veilig omdat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] waar mogelijk alle handelingen van de deskundige zo negatief mogelijk uitlegt.

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] zijn van mening netjes en behoorlijk te handelen in al hun contacten met de deskundige.

[eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] menen dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] van elke mug een olifant maakt en van vergissingen opzettelijke fouten.

Voorop wordt gesteld dat partijen noch rechtbank bezwaar hebben tegen de vervanging van de benoemde deskundige C. de Jong door K. Scholten, zodat K. Scholten inmiddels de in dit inzagegeschil benoemde deskundige is.

van de bezwaren van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv]

Zo de deskundige zich al aan het onder a geformuleerde verwijt heeft schuldig gemaakt, blijkt uit niets dat dit opzettelijk is geschied noch dat daar enig bloed uit is gevloeid. Dat de deskundige en/of [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] niet hebben getracht een en ander buiten zicht van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] te houden, blijkt ook wel uit het feit dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] via een bericht van nota bene iemand zijdens [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] van het bericht van de deskundige van 1 april 2021 op de hoogte is gesteld. Er zijn geen redenen om aan dit bezwaar enig rechtsgevolg te verbinden.

De sub b, d en e door [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident ex art. 843a Rv sub 1] geformuleerde bezwaren berusten, zo blijkt uit de brief van de deskundige, op een combinatie van niet tijdig reageren door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] , vertraging door soms de ene zijde en soms de andere zijde en een uitlegmethodiek zijdens [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] die vooral is gebaseerd op zodanig wantrouwen dat zelfs tutoyeren niet zou mogen althans met wantrouwen moet worden bezien. Met deze door de rechtbank gegeven kwalificatie is gegeven dat de bezwaren van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] niet tot enig relevant rechtsgevolg behoren te leiden.

Voor zover klacht c enige grond heeft, is voldoende aannemelijk dat deze klacht voortkomt uit, in elk geval (mede) te maken heeft met het feit dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] verzoeken hebben die niet persé onterecht zijn, maar die ook niet zonder meer vallen binnen het bereik van de bepaling dat een inzageverzoeker als [eisers in hoofdzaak, eisers (in conventie) in het incident ex art. 843a Rv] de kosten van het inzageverzoek voorschiet (zie nr. 3.39 vonnis 14 maart 2018). De passende oplossing voor dit probleem is dat de rechtbank [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] zal bevelen om aan de deskundige een voorschot te betalen waaruit de deskundige zijn werkzaamheden voor zover die op goede gronden zijn verzocht door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] kan betalen. Vanzelfsprekend dient de deskundige een voldoende gedetailleerd overzicht van die werkzaamheden op te maken. Aan het eind van deze inzagerit zal uiteindelijk worden bepaald welke partij welke kosten definitief voor haar rekening moet nemen. De rechtbank zal het door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] te storten voorschot begroten op € 15.000,-. Indien [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident ex art. 843a Rv sub 1] niet terstond tot storting overgaat, mag de deskundige zijn werkzaamheden in de richting van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] opschorten. Al met al leidt deze klacht van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] ertoe dat de rechtbank hen zal bevelen een voorschot van € 15.000,- te storten op een door de deskundige door te geven rekeningnummer.

van de deskundige

De deskundige voelt zich onder druk gezet door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] De rechtbank kan dergelijke persoonlijke gevoelens als de deskundige betreffende, niet wegnemen. Wel is de rechtbank van oordeel dat de toonzetting en de merendeels door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] gegeven negatieve uitleg aan alles wat misgaat op dit moment op niets is gebaseerd. Daarmee kan de deskundige wat de rechtbank betreft haar werk voorzetten op de tot dusverre gevolgde weg en afmaken. In hetgeen de rechtbank thans bekend is, ziet de rechtbank niet meer dan hindernissen die niet hoog genoeg zijn om in de weg te staan aan het afmaken van de opdracht door de deskundige. De rechtbank kan in elk geval uit de aan haar overgelegde stukken niet afleiden, mede in aanmerking genomen hetgeen van een deskundige als de onderhavige mag worden verwacht, dat sprake is van omstandigheden die met zich brengen dat de deskundige niet meer zou zijn gehouden om het werk af te maken.

Al met al zijn er geen redenen om anders te oordelen dan is gedaan in het vonnis van 17 februari 2021 en wordt ook nu weer elke verdere beslissing aangehouden.

De rechtbank

verklaart de klachten/bezwaren van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] ongegrond;

bepaalt dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] een voorschot op de deskundigenkosten van € 15.000,- dient te storten binnen 14 dagen nadat de deskundige [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv] heeft laten weten op welk rekeningnummer en onder vermelding van welk dossiernummer zij dit dienen te storten;

verstaat dat de door de deskundige gesignaleerde moeilijkheden niet in de weg staan aan het afmaken van de opdracht;

bepaalt dat de deskundige onverwijld het werk dient voort te zetten;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.R. Sijmonsma, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 18 augustus 2021.

3. [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident sub 2],

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.,

4. [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in het incident sub 4],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

6. NIMA N.V.,

allen wonende dan wel gevestigd te Maastricht,

gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv,

hierna gezamenlijk aangeduid als [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] , en individueel als [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident sub 1] , [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident sub 2] , Arros, [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in het incident sub 4] , Roxx en Nima,

advocaat mr. R.H.G.M. Kerckhoffs.

Wederom gezien de stukken, waaronder het vonnis in het incident van 17 februari 2021. De Rechtbank zal in dit vonnis de nummering voortzetten van dat vonnis.

Na het vonnis in het incident van 17 februari 2021 heeft de rechtbank ontvangen een brief van 2 maart 2021 met bijlage van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident]

[eiseressen in hoofdzaak, eiseressen in het incident] hebben daarop gereageerd met “akte uitlaten brief mr. Kalsbeek”. Vervolgens is bepaald dat vonnis in het incident zal worden gewezen.

In de het vonnis van 17 februari 2021 is overwogen dat er geen regel bestaat die een partij in een onderzoek als het onderhavige het recht geeft eenzijdig brieven te sturen naar een door de rechtbank benoemde deskundige met de mededeling dat de inhoud niet bij de wederpartij behoort te komen. Dit oordeel was noodzakelijk omdat voorshands aannemelijk was dat deze regel werd overtreden. Daaruit vloeit voort dat de rechtbank, wetende dat de regel was overtreden, het nog niet passend vond om al te sanctioneren en dat eventuele sanctionering zou plaatsvinden indien deze verboden eenzijdige communicatie zou worden voortgezet. De brief van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] van 2 maart 2021 heeft als bijlage een “eenzijdig tot de deskundige” gerichte brief van [eiseressen in hoofdzaak, eiseressen in het incident] van 6 november 2020, dus een brief van vóór het vonnis van 17 februari 2021 en is dus niet meer dan een bevestiging van een al aannemelijke feit dat er eenzijdig werd gecommuniceerd met de deskundige. Er is dan ook geen reden om vanwege die brief sancties op te leggen.

De rechtbank ziet geen reden om terug te komen op haar oordeel in rov. 14.3.1 van het vonnis van 17 februari 2021. Er is in dit geval dus sprake van een door de rechtbank benoemde deskundige. Gelet hierop kunnen partijen de deskundige niets bevelen. Zij kunnen wel, met afschriften van een en ander aan de wederpartij en, indien noodzakelijk, aan de rechtbank, verzoeken doen aan de deskundige. Zonder nadere, maar niet gegeven toelichting, valt niet in te zien waarom een wederpartij geen recht heeft op afschriften van correspondentie omtrent praktische zaken rondom toegang tot de dataset met door BDO geselecteerde documenten. De rechtbank ziet evenmin dat het onevenredig belastend en benadelend zou zijn als [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] afschriften ontvangt van brieven omtrent onderzoeksstappen en/of omtrent de quickscan. Dat zelfde geldt voor financiële afspraken met de deskundige. Ook daarvoor geldt dat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] er belang bij hebben om te weten welke kosten zijn verbonden aan de opdracht. Eén van de mogelijkheden is immers dat als de opdracht is beëindigd, [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] mogelijk als in het ongelijk gesteld heeft te gelden en dus de door [eiseressen in hoofdzaak, eiseressen in het incident] voorgeschoten kosten zal moeten vergoeden.

Al met al zijn er geen redenen om anders te oordelen dan is gedaan in het vonnis van 17 februari 2021 en wordt ook nu weer elke verdere beslissing aangehouden.

De rechtbank

verstaat dat de brief van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] is beantwoord met hetgeen hiervoor in rov. 17.1 is vermeld;

stelt vast dat geen termen aanwezig te zijn om terug te komen op enig oordeel als gegeven in het vonnis van 17 februari 2021

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.R. Sijmonsma, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 24 maart 2021.

3. [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident 2],

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.,

4. [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in het incident],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

6. NIMA N.V.,

allen wonende dan wel gevestigd te [plaats] ,

gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv,

hierna gezamenlijk aangeduid als [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] , en individueel als [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident 1] , [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in het incident 2] , Arros, [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in het incident] , Roxx en Nima,

advocaat mr. R.H.G.M. Kerckhoffs.

Wederom gezien de stukken, waaronder het vonnis in het incident van 23 december 2020 en de uitspraken van het hof ’s-Hertogenbosch van 8 december 2020 en 14 januari 2021. De Rechtbank zal in dit vonnis de nummering voortzetten van het vonnis in het incident van 23 december 2020.

In het vonnis van 23 december 2020 heeft de rechtbank verstaan dat het geding is geschorst en zal worden voortgezet nadat het door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] ingestelde hoger beroep is geëindigd. Dit ingestelde beroep is geëindigd omdat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] door het hof ’s-Hertogenbosch bij arrest van 14 januari 2021 niet-ontvankelijk zijn verklaard in het door hen ingestelde hoger beroep. [eisers in hoofdzaak, eisers in het incident] hebben vervolgens vonnis in het incident gevraagd, waarna is beslist dat vonnis zal worden gewezen.

De rechtbank heeft nog voldaan aan het schriftelijk verzoek van de deskundige van 19 januari 2021 - waarin is vermeld dat de deskundige afschriften van de brief aan de advocaten van partijen heeft gezonden - om hem afschriften te verschaffen van productie 27 van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in het incident] en productie 133 van [eisers in hoofdzaak, eisers in het incident]

De rechtbank

verstaat dat de deskundige met het voorgaande zijn werk kan voortzetten;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.R. Sijmonsma, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 17 februari 2021.

3. [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 3],

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.,

4. [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in incident sub 4],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

6. NIMA N.V.,

allen wonende dan wel gevestigd te [plaats] ,

gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv,

hierna gezamenlijk aangeduid als [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] , en individueel als [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] , [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 3] , Arros, [gedaagde in hoofdzaak, verweerster in incident sub 4] , Roxx en Nima,

advocaat mr. R.H.G.M. Kerckhoffs.

Wederom gezien de stukken, waaronder het vonnis in het incident van 21 oktober 2020 en het herstelvonnis van 4 november 2020. De Rechtbank zal in dit vonnis de nummering voortzetten van het vonnis van 21 oktober 2020.

Nadat de hiervoor genoemde vonnissen van 21 oktober 2020 en 4 november 2020 zijn uitgesproken:

Daarna is vonnis bepaald, dat heden wordt gewezen.

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] hebben hun voornemen om hoger beroep in te stellen tegen het vonnis van 21 oktober 2020 kennelijk uitgevoerd, zoals de rechtbank voorshands afleidt uit het arrest van het hof ’s-Hertogenbosch 8 december 2020, ECLI:NL:GHSHE:2020:3783. Dit betekent dat de verdere procedure is geschorst. Deze schorsing van de verdere procedure geldt in ook indien het ingestelde hoger beroep een tussenvonnis betreft waartegen geen hoger beroep is toegelaten. Het is immers voorbehouden aan de appelrechter om te oordelen over de ontvankelijkheid van het hoger beroep. Zeer bijzondere omstandigheden die maken dat een uitzondering op deze schorsingsregel moet worden gemaakt, zijn er niet. Gelet op die schorsing is er geen ruimte voor de rechtbank om de door de deskundige genoemde impasse te doorbreken. Het vonnis van 21 oktober 2020 en het herstelvonnis van 4 november 2020 moeten op dit moment voor zich zelf spreken.

Een en ander betekent dat de procedure voor geschorst wordt gehouden, dat de rechtbank vooralsnog niet over de door de deskundige genoemde ‘impasse’ zal oordelen en dat de procedure zal worden voortgezet nadat een partij heeft laten weten dat de procedure bij het hof is geëindigd.

De rechtbank

verstaat dat het geding is geschorst en zal worden voortgezet nadat het door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] ingestelde hoger beroep is geëindigd;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.R. Sijmonsma, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 23 december 2020.

2. BEHEERMAATSCHAPPIJ ARROS B.V.

3. [eiser in hoofdzaak, verweerder in incident sub 3],

4. [eiseres in hoofdzaak, verweerster in incident sub 4],

5. ROXX INTERNATIONAL B.V.,

6. NIMA N.V.,

allen wonende dan wel gevestigd te [plaats] ,

gedaagden in de hoofdzaak, verweerders in het incident ex art. 843a Rv,

hierna gezamenlijk aangeduid als [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] , en individueel als [gedaagde in hoofdzaak, verweerder in incident sub 1] , [eiser in hoofdzaak, verweerder in incident sub 3] , Arros, [eiseres in hoofdzaak, verweerster in incident sub 4] , Roxx en Nima,

advocaat mr. R.H.G.M. Kerckhoffs.

Wederom gezien de stukken, waaronder de in het incident genomen rolbeslissing van 22 april 2020. De Rechtbank zal in dit vonnis de nummering voortzetten van het vonnis van 30 januari 2019, het in deze zaak laatste gewezen vonnis.

Nadat de rolbeslissing van 22 april 2020 is uitgesproken:

Daarna is vonnis bepaald op heden.

Volgens [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] volgt uit HR 1 mei 2020, ECLI:NL:HR:2020:830 dat de rechtbank een misslag heeft begaan door de inzagevordering toe te wijzen (randnr. 1.2 provisionele vordering). Anders dan [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] ziet de rechtbank niet dat in het onderhavige geval de gebruikte zoektermen zodanig zijn geweest dat op dit moment kan en moet worden vastgesteld dat de bescheiden onvoldoende bepaald zijn. Dat de zoektocht langdurig en ingewikkeld is, betekent immers niet dat de bescheiden niet voldoende zijn bepaald. Zo is een speld in een hooiberg een voldoende bepaald bescheid, maar spreekwoordelijk niet eenvoudig te vinden. In zijn algemeenheid merkt de rechtbank nog op dat het vereiste in art. 843a Rv van bepaaldheid van bescheiden zo casuïstisch is dat dit van geval tot geval zal moeten worden beoordeeld. Jurisprudentie kan daarbij een hulpmiddel zijn. Een arrest als het net genoemde, waarin de Hoge Raad niet meer heeft meegedeeld dan dat het middel niet tot cassatie leidt zonder verdere motivering (toepassing van art. 81 lid 1 RO), terwijl ter toetsing voorlag een casuïstisch oordeel van het hof dat de bescheiden niet voldoende bepaald waren, biedt echter onvoldoende steun aan de stelling van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] dat die uitspraak helderheid geeft over hoe met bewijsbeslagen moet worden omgegaan in een geval van een grote hoeveelheid digitale bestanden en dat de rechtbank moet terugkomen op een foute beslissing. Het terugkomverzoek wordt afgewezen. Het overige door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] hieromtrent aangevoerde, zijn grieven tegen eerder door de rechtbank gegeven oordelen. Daarvoor bestaat het rechtsmiddel hoger beroep. Die grieven behoeven hier verder geen bespreking. Evenmin behoeven hier, in het kader van de terugkomvordering van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] , bespreking de klachten van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] voor zover gebaseerd op de wijze waarop de deskundige zijn onderzoek heeft uitgevoerd en de resultaten van het deskundigenonderzoek. Dit betreffen namelijk punten van inhoudelijke aard over het deskundigenrapport. Beoordeling daarvan past niet in het kader van de terugkom-problematiek.

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] hebben verder middels provisionele vordering gevorderd dat de rechtbank de inzage zal opschorten en, meer subsidiair, dat de rechtbank hoger beroep zal openstellen tegen het tussenvonnis van 14 maart 2018 en de inzage en de bodemprocedure zal opschorten totdat in hoger beroep en eventueel cassatie is geoordeeld (randnrs. 2.89 en 2.90 van de provisionele vordering). Daargelaten het antwoord op de vraag of het verzoek om hoger beroep open te stellen tegen het tussenvonnis van 14 maart 2018 gedaan had moeten worden binnen de appeltermijn van drie maanden gerekend vanaf 14 maart 2018, ziet de rechtbank geen termen voor toewijzing. De onderhavige hoofdzaak is ingesteld bij dagvaarding van 4 mei 2016, ruim vier jaar geleden. Die hoofdzaak lijkt niet op korte termijn te kunnen worden afgerond, zodat op de voet van art. 20 Rv vertraging die tussentijds hoger beroep met zich brengt, niet acceptabel is. De overige bezwaren van [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] vloeien voort uit de door de wetgever gekozen hoofdregel zoals neergelegd in art. 337 lid 2 Rv en zijn onvoldoende zwaar van gewicht om de uitzondering toe te passen. De verzoeken tot opschorting en openstelling van hoger beroep worden dus afgewezen.

Het deskundigenrapport

De deskundige heeft een aantal verzoeken gedaan, waarop partijen hebben gereageerd zoals hierna vermeld.

Verzoek 1: De onderzoekinstructie voorziet niet in hercontrole en/of opvolgende hercontroles. Dient/dienen hercontrole(s) te worden ingericht en zo ja, voor welke duur?

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] willen hercontrole; [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] niet.

Verzoek 2: De onderzoekinstructie voorziet niet in anonimisering. Dient anonimisering plaats te vinden en zo ja, op welke wijze?

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] willen anonimisering; [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] niet.

Verzoek 3: Kan de productieset, als tot stand gekomen na beoordeling en verwerking door de deskundige van de reacties in controle door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] , aan [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] worden

verstrekt?

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] willen dat hoger beroep wordt afgewacht voordat wordt beslist over verstrekking; [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] wil thans verstrekking.

Verzoek 4: In vervolg op 8.1 - Het zoeken naar een in de onderzoekinstructie/het vonnis

aangegeven document als een vrachtbrief, terwijl op dat document (de vrachtbrief)

niet die duiding (‘vrachtbrief’) is vermeld, zal geen deel uitmaken van de productieset.

Hoe dient met dergelijke vraagstukken te worden omgegaan?

[gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] stellen dat in dergelijke gevallen niet mag worden gezocht of er brieven zijn waarop het woord ‘vrachtbrief’ niet staat, maar die naar inhoud wel vrachtbrief zijn; [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] menen dat inhoud boven vorm gaat.

Verzoek 5: In vervolg op 8.2 - Randnummer 3.33 van het vonnis van 14 maart 2018 voorziet niet in toepassing van synoniemen. Hoe dient met synoniemen te worden omgegaan?

Volgens [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] mag niet op synoniem worden gezocht omdat zoektermen voldoende specifiek moeten zijn; volgens [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] mag op synoniemen worden gezocht.

Verzoek 6: [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] doet in reactie het verzoek een quickscan te maken met inachtneming van de overige reactie van [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] en een inschatting van het aantal

documenten dat moet worden toegevoegd aan de dataselectie. Indien een ruimere

dataset het gevolg is, dan acht [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] het in de rede dat aan [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident]

een aanvullende controleperiode van twee weken wordt geboden. Hoe dient met dit verzoek te worden omgegaan?

De rechtbank begrijpt dat als het zover komt, beide partijen van mening zijn dat een aanvullende controleperiode aan [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] wordt geboden. [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] willen daarvoor meer tijd dan twee weken.

In het hierna volgende geeft de rechtbank haar oordeel over de verzoeken.

Verzoek 1: De rechtbank acht geen termen aanwezig om nadat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] een controle heeft uitgevoerd, nog een hercontrole mogelijkheid te geven. Er bestaan niet voldoende overtuigende argumenten waaruit de conclusie kan worden getrokken dat zodanig fouten zijn gemaakt door de deskundige dat een hercontrole noodzakelijk is.

Verzoek 2: Er bestaan geen voldoende steekhoudende redenen om tot anonimisering over te gaan.

Verzoek 3: Gelet op het vele materiaal dat, naar de rechtbank begrijpt, inmiddels al door de deskundige is gevonden dat valt binnen het bereik van de inzagevordering en de inmiddels lange duur van het geschil acht de rechtbank de tijd rijp om de deskundige thans toestemming te geven om het gevonden materiaal dat valt binnen het bereik van de zoektermen, aan partijen te verstrekken. De rechtbank weegt hierbij mee dat de kosten van de deskundige inmiddels circa € 44.500,- bedragen (nr. 2 akte uitlaten [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] ). Het is dus alleszins redelijk om [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] de kans te bieden om aan de hand van het thans beschikbare materiaal te beslissen of zij door willen gaan met het inzage-onderzoek met alle kosten van dien, dan wel of zij genoegen nemen met wat nu beschikbaar is. Ter voorkoming van discussies over de vraag of [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] bepaalde informatie van derden hebben verkregen of hebben verkregen uit de inzagevordering, moet de deskundige dat materiaal zodanig verstrekken dat later bij hem kan worden vastgesteld of [eisers in hoofdzaak, eisers in incident] het materiaal al dan niet van hem heeft gekregen in verband met de inzagevordering.

Verzoek 4 en 5: de inzagevordering is één van de middelen om de materiële waarheid aan het licht te brengen. In dat kader gaat inhoud boven de vorm. Aan de hand van een concreet voorbeeld: een brief die naar inhoud een vrachtbrief is, behoort ter inzage te worden gegeven, ook als die brief niet het woord ‘vrachtbrief’ bevat (of per abuis ‘vrachtbief’ is geschreven). Aldus behoort de deskundige ook te zoeken op woorden die synoniem zijn met bijvoorbeeld het woord ‘vrachtbrief’ en, gelet op het grensoverschrijdende zakendoen van partijen, op vertalingen van bijvoorbeeld het woord ‘vrachtbrief’ in het Engels, Duits of Frans. De deskundige dient een en ander tijdig aan partijen mee te delen, zodat zij eventuele bezwaren kunnen uiten tegen hetgeen de deskundige als synoniem of als vertaling kwalificeert.

Verzoek 6: De rechtbank ziet geen bezwaren tegen het doen van een quickscan. Die mag dus worden gedaan. Indien sprake is van een ruimere dataset, dient die gecontroleerd te kunnen worden door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] hebben niet voldoende uitgelegd waarom, bezien in het licht van de al lange duur van deze periode, zij niet in staat zouden zijn om dat binnen twee weken te doen. Zij behoren aldus twee weken de tijd te krijgen voor het doen van die betreffende controle.

De rechtbank ziet op dit moment onvoldoende gronden om op andere punten, bijvoorbeeld de al dan niet vernietiging van materiaal, te beslissen. Op al die punten blijft dus de status quo bestaan. Aldus wordt iedere verdere beslissing aanhouden.

De rechtbank

bepaalt dat geen termen aanwezig zijn om nadat [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] een controle heeft uitgevoerd, nog een hercontrolemogelijkheid te geven;

bepaalt dat geen voldoende steekhoudende redenen bestaan om tot anonimisering over te gaan;

geeft de deskundige toestemming om het gevonden materiaal dat valt binnen het bereik van de zoektermen, aan partijen te verstrekken;

bepaalt dat de deskundige bij zijn onderzoek ook mag zoeken op synoniemen of vertalingen in het Engels, Frans of Duits van de ‘zoekwoorden’;

bepaalt dat een quickscan mag worden gedaan en dat de resultaten daarvan door [gedaagden in hoofdzaak, verweerders in incident] kunnen worden gecontroleerd, waarvoor zij 14 dagen de tijd hebben, gerekend vanaf de dag na ontvangst van die resultaten;

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.R. Sijmonsma, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 21 oktober 2020.