5.3.5 Non-discursieve beoordeling

Anders dan de systematische beschrijving van criteria in het voorgaande zou kunnen doen vermoeden, is gebleken dat in de praktijk de beoordeling van beslagrekesten niet per afzonderlijk criterium plaatsvindt. Men moet hierbij veeleer denken aan het verkrijgen van een totaalindruk, aan de hand waarvan individuele functionarissen zich een oordeel vormen. Men is gespitst op ‘vreemde zaken’, waar nader naar wordt gekeken. In het geval van een niet ‘out of the ordinary’ verzoek vindt verlofverlening plaats. Voorzieningenrechters gebruiken hiervoor typeringen als: ‘Fingerspitzengefühl’, ‘persoonlijk instinct’, ‘het niet vertrouwen’ en ‘gezond verstand’. Het spreekt vrijwel voor zich dat voor het beoordelen van beslagrekesten een ruime ervaring in het beoordelen van een breed scala aan rechtsvorderingen een vereiste is, om deze taak op deskundige wijze te kunnen uitvoeren. De beperkte gegevens in het beslagrekest waarover beschikt kan worden, alsmede de korte tijd waarbinnen de voorzieningenrechter zich een beeld moet (kunnen) vormen van het recht dat door de beslaglegger aan het verzoek ten grondslag wordt gelegd, versterken deze noodzaak. Mij is tijdens de verschillende onderzoeken bij de diverse rechtbanken gebleken dat deze taak inderdaad bij ervaren rechters (en gerechts)secretarissen was gelegd; hieruit mag denk ik worden afgeleid dat men zich (ook) binnen de Rechtspraak bewust is van het feit dat voor het beoordelen van beslagrekesten een ruime ervaring en brede juridische deskundigheid bij de beoordelaar een vereiste is.