Rb. Arnhem, 17-02-2010, nr. 178741 / HA ZA 08-2158

De rechtbank neemt bij de beoordeling van de ontslagreden tot uitgangspunt dat een voorgewende reden een bestaande reden is, die niet de werkelijke ontslaggrond is. [eis.conv./ged.reconv.] heeft zijn standpunt dat sprake is van een voorgewende reden slechts onderbouwd door te stellen dat hij de door [ged.conv./eis.reconv.] aangedragen redenen heeft betwist en dat deze nimmer de werkelijke reden kunnen zijn geweest. De rechtbank is van oordeel dat [eis.conv./ged.reconv.] zijn standpunt daarmee onvoldoende heeft onderbouwd. De rechtbank zal de vordering van [eis.conv./ged.reconv.] voor zover die op deze grondslag is gebaseerd dan ook afwijzen.

Zoals onder meer uit het arrest van de Hoge Raad van 27 november 2009 (JAR 2009, 305) volgt, dient de rechtbank allereerst te beoordelen of het ontslag kennelijk onredelijk is alvorens te beoordelen of een vergoeding dient te worden toegekend. De rechtbank zal dan ook eerst beoordelen of de gevolgen van het ontslag voor [eis.conv./ged.reconv.], mede in aanmerking genomen de voor hem getroffen voorzieningen en de voor hem bestaande mogelijkheden om ander passend werk te vinden, te ernstig zijn in vergelijking met het belang van [ged.conv./eis.reconv.] bij het ontslag.

Vast staat dat voor [eis.conv./ged.reconv.] geen voorziening is getroffen. [eis.conv./ged.reconv.] was ten tijde van het ontslag 49 jaar oud. Hij stelt dat hij een beperkte opleiding heeft genoten en in feite een ‘selfmade man’ was. [eis.conv./ged.reconv.] stelt verder dat hij een eenzijdige werkervaring heeft, nu hij 32 jaar voor (min of meer) hetzelfde bedrijf heeft gewerkt. Ter comparitie heeft [eis.conv./ged.reconv.] op dit punt verklaard:

De rechtbank concludeert hieruit dat de financiële gevolgen van het ontslag voor [eis.conv./ged.reconv.] gering zijn, nu hij niet eens een WW uitkering heeft aangevraagd. De kansen op ander passend werk acht de rechtbank niet zo klein als [eis.conv./ged.reconv.] deze voorstelt. [eis.conv./ged.reconv.] had reeds een eigen vennootschap (Rokim BVBA), die weer belangen heeft in ten minste één andere vennootschap. Wellicht dat [eis.conv./ged.reconv.] niet zo gemakkelijk ander passend werk in loondienst zal kunnen vinden, maar daar staat tegenover dat werk als zelfstandige voor [eis.conv./ged.reconv.] als passend werk kan worden beschouwd. De kansen op werk als zelfstandige acht de rechtbank niet klein. Dat [eis.conv./ged.reconv.] last zou hebben van reputatieschade, zoals hij stelt, is door hem niet onderbouwd zodat de rechtbank hieraan voorbij gaat.

De vraag rijst vervolgens of de gevolgen van het ontslag voor [eis.conv./ged.reconv.] te ernstig zijn in verhouding tot het belang van [ged.conv./eis.reconv.] bij zijn ontslag. De redenen die [ged.conv./eis.reconv.] voor het ontslag heeft gegeven in de brief van 19 augustus 2008 en de notulen van de AVA van 4 september 2008 zijn, kort gezegd, het leasen van een duurdere auto dan was toegestaan, het leasen van twee auto's tegelijk, de afspraken met de leasemaatschappij over de verkoop, de betaling van een bedrag ineens ter verlaging van de leasetermijnen, het aanschaffen van een Fiat 500 en het leasen van een auto voor een werknemer voor diens vakantie.

De rechtbank is van oordeel dat niet is gebleken dat [eis.conv./ged.reconv.] een duurdere auto heeft geleased dan was toegestaan, nu uit de door [eis.conv./ged.reconv.] overgelegde stukken ( de leaseregeling en de bijlage daarbij uit het handboek PZ) blijkt dat hij buiten de geldende leasenormen viel. [ged.conv./eis.reconv.] heeft dit weliswaar betwist, maar heeft haar betwisting onvoldoende gemotiveerd door niet in te gaan op deze stukken.

Dat [eis.conv./ged.reconv.] twee auto's tegelijk heeft geleased gedurende een periode van ongeveer 4 maanden heeft [eis.conv./ged.reconv.] erkend. Hij heeft daarover gesteld dat dit het gevolg was van een miscalculatie. Hij had voor de ene leaseauto een kandidaat koper, maar deze trok zich terug. Op dat moment had hij zich al gecommitteerd aan de andere leaseauto. Dat is op zichzelf niet betwist door [ged.conv./eis.reconv.]. [eis.conv./ged.reconv.] heeft op dit punt het boetekleed aangetrokken en aangeboden de mogelijk schade hiervan voor [ged.conv./eis.reconv.] te vergoeden. De rechtbank is, gelet op het feit dat [eis.conv./ged.reconv.] niet ontkent hiermee onjuist te hebben gehandeld, van oordeel dat deze onzorgvuldigheid [eis.conv./ged.reconv.] kan worden aangerekend.

De verwijten die [eis.conv./ged.reconv.] worden gemaakt ter zake van de leasevoorwaarden heeft [eis.conv./ged.reconv.] betwist door erop te wijzen dat het hier ging om een financial lease constructie, waarbij deze voorwaarden gebruikelijk zijn. De voordelen die [eis.conv./ged.reconv.] daarbij bedong kwamen niet hemzelf, maar [ged.conv./eis.reconv.] ten goede, zo stelt [eis.conv./ged.reconv.]. Dit standpunt is door [ged.conv./eis.reconv.] evenmin gemotiveerd betwist. Dat [eis.conv./ged.reconv.] als directeur van [ged.conv./eis.reconv.] zou bepalen aan wie de auto na afloop van de leaseperiode verkocht zou worden valt naar het oordeel van de rechtbank binnen zijn taak van directeur van de onderneming. Niet is gebleken dat [eis.conv./ged.reconv.] daarmee de onderneming zou benadelen. Bovendien blijkt uit de door [ged.conv./eis.reconv.] overgelegde lease overeenkomst van de Audi A8, lopende van 1 april 2004 tot 1 april 2008, dat het daarbij ook ging om een financial lease overeenkomst en dat deze is ondertekend door de toenmalige voorzitter van de directie van [ged.conv./eis.reconv.], de heer P.J.M. [betrokkene5]. De rechtbank is dan ook van oordeel dat [eis.conv./ged.reconv.] met de lease van de Audi S6 niet in strijd heeft gehandeld met de zorgvuldigheid die hij daarbij in acht diende te nemen, met uitzondering van de periode van dubbele lease. Dat [eis.conv./ged.reconv.], zoals [ged.conv./eis.reconv.] nog heeft gesteld, [ged.conv./eis.reconv.] doelbewust om de tuin heeft geleid door een ander type auto op de offerte van de leasemaatschappij te laten vermelden is de rechtbank niet gebleken. De verklaring die [eis.conv./ged.reconv.] daarover heeft gegeven is door [ged.conv./eis.reconv.] niet weerlegd. Uit de door [ged.conv./eis.reconv.] overgelegde verklaring van de moedermaatschappij van de leasemaatschappij blijkt niet dat [eis.conv./ged.reconv.] heeft gevraagd om de vermelding van een ander type auto op de offerte. De verklaring stelt slechts in algemene bewoordingen dat de huurovereenkomst en de offerte op verzoek van [eis.conv./ged.reconv.] zijn opgesteld, maar niet dat de bewuste verkeerde vermelding daarin moest worden opgenomen. De verklaring is bovendien niet opgesteld door de contactpersoon van [eis.conv./ged.reconv.], maar door een derde die niet bij de transactie aanwezig of betrokken is geweest. De rechtbank kan aan deze verklaring dan ook niet die waarde hechten die [ged.conv./eis.reconv.] daaraan hecht. [eis.conv./ged.reconv.] heeft er daarbij terecht op gewezen dat de in de overeenkomst en offerte opgenomen huurprijs wel klopt, zodat enig belang van [eis.conv./ged.reconv.] bij de beweerdelijke opzettelijke vervalsing evenmin is gebleken. [ged.conv./eis.reconv.] heeft haar standpunt op dit punt naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende geconcretiseerd. De rechtbank zal om die reden geen bewijs aan haar opdragen.

Over de aankoop van de Fiat 500 heeft [eis.conv./ged.reconv.] verklaard dat deze voor reclamedoeleinden werd gebruikt en dat daarvoor een hoger bedrag werd betaald, omdat dit type Fiat nog niet in Nederland verkrijgbaar was. Het ging daarbij om, naar achteraf bleek, een bedrag van ca. € 6.500,--. De catalogusprijzen voor de Nederlandse markt waren volgens [eis.conv./ged.reconv.] nog niet beschikbaar. Dit is door [ged.conv./eis.reconv.] inhoudelijk niet bestreden. [ged.conv./eis.reconv.] heeft slechts gesteld dat het niet noodzakelijk was om reclame te maken voor [ged.conv./eis.reconv.]. Zij heeft verder vraagtekens geplaatst bij de factuur. De rechtbank acht die vragen over de factuur afdoende weerlegd met het verweer van [eis.conv./ged.reconv.] op dat punt. De rechtbank acht de aankoop van deze auto, gelet op de verklaring die [eis.conv./ged.reconv.] daarvoor heeft gegeven, een beslissing die [eis.conv./ged.reconv.] als bestuurder van [ged.conv./eis.reconv.] in redelijkheid heeft kunnen nemen. Niet is door [ged.conv./eis.reconv.] immers gesteld dat hij daarvoor op grond van de wet, de statuten of het Directiereglement toestemming nodig had van de AVA. Evenmin is gebleken dat [eis.conv./ged.reconv.] deze auto niet voor reclamedoeleinden heeft gebruikt

[eis.conv./ged.reconv.] stelt ten aanzien van de voor de vakantie van een werknemer geleasde auto dat hij deze werknemer slechts toestemming heeft gegeven om de auto te leasen en niet om de kosten daarvan bij [ged.conv./eis.reconv.] in rekening te brengen. De rechtbank acht dat standpunt onbegrijpelijk. Waarom zou aan een werknemer toestemming moeten worden gegeven om een auto te huren, als de kosten daarvan niet voor rekening van [ged.conv./eis.reconv.] zouden komen? Uit de door [ged.conv./eis.reconv.] overgelegde factuur van de leasemaatschappij ter zake blijkt voorts dat [eis.conv./ged.reconv.] deze factuur, ondanks een daarop aangetekende vraag over de verschuldigdheid van deze factuur, voor akkoord heeft getekend. Het standpunt van [eis.conv./ged.reconv.] wordt op dit punt dan ook gepasseerd.

Het voorgaande brengt met zich dat [ged.conv./eis.reconv.] zich naar het oordeel van de rechtbank slechts kan baseren op de periode van dubbele autolease en de voor de werknemer geleasede vakantieauto.

[ged.conv./eis.reconv.] heeft gesteld na het ontslag van [eis.conv./ged.reconv.] nog op verschillende onregelmatigheden te zijn gestuit en heeft de rechtbank verzocht hier mede acht op te slaan in het kader van de beoordeling van de kennelijke onredelijkheid van het ontslag. De rechtbank dient op grond van vaste rechtspraak tot uitgangspunt te nemen dat de beoordeling van de gegrondheid van de ontslagreden plaats vindt naar de stand van zaken op het moment van opzegging. Na de ingangsdatum van het ontslag voorgevallen feiten of omstandigheden kunnen echter bijdragen tot het inzicht in de op de ingangsdatum bestaande toestand (HR 3 april 1992, NJ 1992, 412, LJN ZC0561). Daarbij gaat het, zo blijkt uit dit arrest, om feiten en omstandigheden die van invloed zijn op de beoordeling van de reden waarop het ontslag is gebaseerd. [ged.conv./eis.reconv.] verzoekt de rechtbank in feite nu nieuwe ontslaggronden te beoordelen. De door [ged.conv./eis.reconv.] na conclusie van antwoord in conventie aangedragen feiten zien niet op de aan het ontslag ten grondslag liggende redenen, maar staan daar los van. Het zijn op zichzelf staande feiten. Hooguit plaatsen die nieuwe feiten de ontslaggronden in een ander kader, maar dat is onvoldoende. De rechtbank is van oordeel dat die nieuwe feiten buiten haar toetsingskader vallen en zal deze bij de beoordeling van de kennelijke onredelijkheid van het ontslag niet meewegen.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot een afweging van de gevolgen van het ontslag voor [eis.conv./ged.reconv.] tegen de belangen die [ged.conv./eis.reconv.] had bij het ontslag. De rechtbank is van oordeel dat die belangenafweging leidt tot de conclusie dat het ontslag niet kennelijk onredelijk is. De gevolgen van het ontslag zijn voor [eis.conv./ged.reconv.] gering. Het belang van [ged.conv./eis.reconv.] bij het ontslag was ook niet groot, gelet op de (on)gegrondheid van de verschillende ontslagredenen. De rechtbank is van oordeel dat deze belangen elkaar in balans houden zodat niet gezegd kan worden dat sprake is van een kennelijk onredelijk ontslag in de zin van art. 7:681 lid 2 sub b BW. Daaraan doet niet af dat [eis.conv./ged.reconv.] stelt enige reputatieschade te hebben geleden. Dat heeft [eis.conv./ged.reconv.] onvoldoende handen en voeten gegeven. Evenmin doet daaraan af dat [ged.conv./eis.reconv.] de formaliteiten rondom de schorsing niet in acht heeft genomen, gelet op de omstandigheid dat [eis.conv./ged.reconv.] bij het ingaan van de schorsing al langere tijd verlof genoot en kort daarop de AVA volgde.

[eis.conv./ged.reconv.] vordert verder nog betaling van de structurele bonus over de niet in achtgenomen opzegtermijn en afdracht van pensioenpremies over diezelfde periode. Door [ged.conv./eis.reconv.] is onbetwist aangevoerd dat de pensioenpremie over de periode tot 31 januari 2009 is voldaan. Deze vordering zal dan ook worden afgewezen. [ged.conv./eis.reconv.] heeft de toepasselijke bonusregeling overgelegd en daaruit volgt dat de bonus afhankelijk is van het behalen van het geprognosticeerd resultaat, met een ondergrens van 75% van dat resultaat. Uit de begroting voor 2008 blijkt dat een netto resultaat was geprognosticeerd van € 1.349.000,--. Uit de jaarrekening over 2008 blijkt dat het netto behaald resultaat € 189.415,-- bedroeg. Deze stukken zijn door [eis.conv./ged.reconv.] niet bestreden. Uit een en ander volgt dat niet is voldaan aan de voorwaarde voor toekenning van een bonus, zodat ook deze vordering zal worden afgewezen. De gevorderde verklaring voor recht zal eveneens worden afgewezen, nu de op die grondslag gestoelde vorderingen worden afgewezen en niet gesteld of gebleken is dat [eis.conv./ged.reconv.] bij deze verklaring nog een ander belang heeft.

De vorderingen van [eis.conv./ged.reconv.] zullen dan ook worden afgewezen. [eis.conv./ged.reconv.] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van [ged.conv./eis.reconv.] worden begroot op:

Met betrekking tot het verwijt van [ged.conv./eis.reconv.] ter zake van [betrokkene1] voert [eis.conv./ged.reconv.] aan dat met [betrokkene1] geen definitieve overeenkomst tot stand is gekomen en dat hij een dergelijke overeenkomst ook nooit gesloten zou hebben zonder de instemming van de AVA. [eis.conv./ged.reconv.] voert aan dat hij nooit aan [betrokkene1] heeft medegedeeld dat de AVA al zijn akkoord had gegeven, wel dat hij verwachtte dat de AVA een akkoord zou geven. De rechtbank is op dit punt van oordeel dat, hoewel [eis.conv./ged.reconv.] uiteindelijk geen overeenkomst is aangegaan met [betrokkene1], hij onvoldoende gemotiveerd heeft weerlegd dat hij voornemens was dit te doen. Verder heeft hij onvoldoende gemotiveerd weerlegd dat hij aan [betrokkene1] heeft medegedeeld dat de AVA daar toestemming voor had verleend, met het oog op de brief van [betrokkene1] van 7 maart 2008 en de e-mail van [betrokkene1] van 22 april 2008 (zie r.ov. 2.5 en 2.6). Die brief en e-mail vermelden immers met zoveel woorden dat [eis.conv./ged.reconv.] tegen [betrokkene1] heeft gezegd dat hij al toestemming had verkregen van de aandeelhouders. Deze correspondentie is gericht aan de privé adressen van [eis.conv./ged.reconv.]. Ook gelet op het tijdsverloop tussen de brief van maart 2008 en de e-mail van april 2008 en het feit dat uit die correspondentie blijkt dat de onderhandelingen met [betrokkene1] vastere vorm aannemen, had het op de weg van [eis.conv./ged.reconv.] gelegen om de aandeelhouders op dat moment op zijn minst te informeren hierover. De rechtbank is van oordeel dat [eis.conv./ged.reconv.] daarmee heeft gehandeld in strijd met art. 2:9 BW en dat hem daarvan ook een ernstig verwijt gemaakt kan worden. Dat [ged.conv./eis.reconv.] dientengevolge schade heeft geleden is evenwel gesteld noch gebleken, zodat [ged.conv./eis.reconv.] geen aanspraak kan maken op schadevergoeding op dit punt.

[ged.conv./eis.reconv.] heeft een e-mail van de heer [betrokkene3] aan de heer [betrokkene2] (voorzitter raad van aandeelhouders [ged.conv./eis.reconv.]) van 30 januari 2009 overgelegd, ter onderbouwing van haar stelling dat [eis.conv./ged.reconv.] zich heeft geprobeerd te verrijken ten koste van [ged.conv./eis.reconv.]. [eis.conv./ged.reconv.] heeft hetgeen [betrokkene3] in die e-mail schrijft gemotiveerd betwist. Nu niet is gesteld of gebleken dat [ged.conv./eis.reconv.] door de contacten tussen [eis.conv./ged.reconv.] en [betrokkene3] enige schade heeft geleden, zal de rechtbank voorbijgaan aan deze stellingen van [ged.conv./eis.reconv.] nu daarop geen vordering is gegrond.

Zoals hiervoor al is overwogen zal de rechtbank de verwijten die [ged.conv./eis.reconv.] [eis.conv./ged.reconv.] maakt ter zake van de declaraties beoordelen op de voet van art. 7:611 BW. [eis.conv./ged.reconv.] heeft ten aanzien van de declaraties onder meer aangevoerd dat deze zijn goedgekeurd door de aandeelhouders. De rechtbank is van oordeel dat indien de aandeelhouders een declaratie hebben goedgekeurd, [ged.conv./eis.reconv.] niet meer op die goedkeuring kan terugkomen, tenzij uit de declaratie en de onderliggende bonnen niet kan worden afgeleid waarvoor de kosten werkelijk zijn gemaakt. De rechtbank neemt dit tot uitgangspunt bij haar beoordeling.

[ged.conv./eis.reconv.] stelt dat dit diner geen zakelijk karakter had en dat [eis.conv./ged.reconv.] de declaratie bovendien tweemaal heeft ontvangen. [eis.conv./ged.reconv.] voert aan dat deze reis een zakelijk karakter had en dat de dubbele declaratie hiervan op een vergissing berust. Hij heeft voor dit diner een bedrag van € 396,-- met zijn creditcard betaald en van het restaurant een bon gekregen ter hoogte van € 480,--. Die € 480,-- heeft [eis.conv./ged.reconv.] vervolgens per abuis gedeclareerd, zo voert [eis.conv./ged.reconv.] aan. Het zakelijke karakter is volgens [eis.conv./ged.reconv.] gelegen in de aanwezigheid van de heer P. [betrokkene7], verbonden aan de luchthaven Schiphol en de heer P. [betrokkene8], directeur van Dura Vermeer. Deze heren waren zakenrelaties van [ged.conv./eis.reconv.] volgens [eis.conv./ged.reconv.]. Verder heeft de heer A.M. [betrokkene3] de declaratie van [eis.conv./ged.reconv.] voor akkoord getekend, zo blijkt uit een door van [ged.conv./eis.reconv.] overgelegde declaratiestaat.

De rechtbank is van oordeel dat vast staat dat [eis.conv./ged.reconv.] dubbel heeft gedeclareerd en gehouden is om het teveel ontvangen bedrag, dat immers onverschuldigd is betaald, terug te betalen aan [ged.conv./eis.reconv.]. In zoverre zal de vordering van [ged.conv./eis.reconv.] aan haar worden toegewezen. Niet is gebleken van opzet. Daarvoor heeft [ged.conv./eis.reconv.] te weinig gesteld. De rechtbank is voorts van oordeel dat [ged.conv./eis.reconv.] niet kan terugkomen op de eerder door of namens haar gegeven toestemming op de declaratie van dit diner door [eis.conv./ged.reconv.]. De onderliggende bon van het restaurant was immers bij het declaratieformulier gevoegd zodat het voor de aandeelhouder duidelijk moet zijn geweest dat het ging om een diner in Italië. Het zakelijk karakter kan in het midden blijven.

[ged.conv./eis.reconv.] stelt dat de kosten voor het bezoek van een nachtclub geen zakelijk karakter had en dat deze kosten voor rekening van [eis.conv./ged.reconv.] dienen te blijven. Ook op dit punt heeft [eis.conv./ged.reconv.] aangevoerd dat dit bezoek wel een zakelijk karakter had, namelijk de kennismaking met nieuwe managementteamleden. [eis.conv./ged.reconv.] geeft toe dat het bezoek niet alledaags, ongebruikelijk en daarom eenmalig was. Hij betwist kosten van een dame in rekening te hebben gebracht. Tenslotte voert [eis.conv./ged.reconv.] aan dat ook deze declaratie is goedgekeurd door de aandeelhouders. [ged.conv./eis.reconv.] voert daartegen aan dat op de declaraties niet zichtbaar was dat het hier ging om een nachtclub.

De rechtbank is van oordeel dat met de erkenning van [eis.conv./ged.reconv.], dat een dergelijk bezoek aan een nachtclub ongebruikelijk is, als onvoldoende gemotiveerd betwist kan worden aangenomen dat dit bezoek geen zakelijk karakter had. Te dien aanzien is ook niet van een goedkeuring door de aandeelhouders is gebleken. Weliswaar zijn de onderliggende bonnen door [eis.conv./ged.reconv.] verstrekt, maar daaruit blijkt niet dat het ging om een nachtclub. [eis.conv./ged.reconv.] heeft niet gesteld dat de aandeelhouders op andere wijze op de hoogte zijn gebracht van de werkelijke aard van deze uitgaven. Op deze bonnen staat vermeld dat het ging om een ‘Gastrobetrieb’. Gelet op een en ander is de rechtbank van oordeel dat deze uitgaven geen zakelijk karakter droegen en dat [eis.conv./ged.reconv.] de aan hem betaalde bedragen aan [ged.conv./eis.reconv.] dient te vergoeden. Dat geldt ook voor de door [eis.conv./ged.reconv.] ten onrechte goedgekeurde onkostendeclaratie van de heer [betrokkene12], die betrekking had op hetzelfde bezoek aan de nachtclub. Die declaratie dient [eis.conv./ged.reconv.] op grond van art. 2:9 BW aan [ged.conv./eis.reconv.] te voldoen, nu hij deze declaratie als bestuurder van [ged.conv./eis.reconv.] heeft goedgekeurd, dat onterecht was en hem daarvan een ernstig verwijt kan worden gemaakt.

[ged.conv./eis.reconv.] stelt dat deze reis geen zakelijk karakter had en dat [eis.conv./ged.reconv.] deze kosten om die reden moet terugbetalen aan [ged.conv./eis.reconv.]. [eis.conv./ged.reconv.] voert aan dat de reis wel degelijk een zakelijk karakter had. De reis naar Reims vond plaats om de begroting en de strategie voor het jaar 2008 te bespreken. Deelnemers aan de reis waren de leden van het directieteam [eis.conv./ged.reconv.], E.A. [betrokkene9] en T. [betrokkene10].

Dat daarbij wijnkoper [betrokkene11] op kosten van [ged.conv./eis.reconv.] heeft overnacht en gedineerd was een tegenprestatie voor werkzaamheden die [betrokkene11] heeft verricht, zoals het verzorgen van een rondleiding en het delen van zijn kennis van de champagne. Jaarlijks vonden dergelijke uitjes plaats, waarbij het directieteam het jaarplan met de begroting besprak. Tenslotte voert [eis.conv./ged.reconv.] aan dat de declaraties voor het diner, de overnachtingen en de aangeschafte champagne door de aandeelhouders is goedgekeurd.

De rechtbank is van oordeel dat voldoende bewezen is dat het hier ging om een zakelijke uitgave. Dat soortgelijke uitjes jaarlijks plaatsvonden en dat de aandeelhouders de kosten hiervan hebben goedgekeurd heeft [ged.conv./eis.reconv.] onvoldoende gemotiveerd bestreden. Deze kosten blijven voor rekening van [ged.conv./eis.reconv.].

[ged.conv./eis.reconv.] stelt dat ook deze reis, een golftrip, geen zakelijk karakter had en dat [eis.conv./ged.reconv.] deze kosten om die reden moet terugbetalen aan [ged.conv./eis.reconv.]. [eis.conv./ged.reconv.] bestrijdt dit. Hij voert aan dat de heer C. [betrokkene13] bij het reisgezelschap aanwezig was en dat [betrokkene13] een zakelijke relatie van [ged.conv./eis.reconv.] was. [eis.conv./ged.reconv.] legt een verklaring over van [betrokkene13], die schrijft dat de golftrip in feite de oplevering van een project betrof. Verder voert [eis.conv./ged.reconv.] aan dat de heer [betrokkene5], mededirecteur van [eis.conv./ged.reconv.], eveneens met de reis is meegegaan.

De rechtbank is van oordeel dat voorshands bewezen is dat het hier om een niet zakelijke uitgave ging. Daarbij acht de rechtbank van belang dat het niet gebruikelijk is om ter gelegenheid van een oplevering van een project te gaan golfen in Schotland. [eis.conv./ged.reconv.] zal in de gelegenheid worden gesteld tegenbewijs te leveren. Indien de declaratie echter indertijd is goedgekeurd door de aandeelhouders, zoals [eis.conv./ged.reconv.] stelt, kunnen de aandeelhouders niet op die goedkeuring terugkomen. [eis.conv./ged.reconv.] zal dan ook op grond van de hoofdregel van art. 150 Rv. bewijs worden opgedragen van de goedkeuring door de aandeelhouders. Indien hij slaagt in dat bewijs blijven de kosten voor rekening van [ged.conv./eis.reconv.]. Indien [eis.conv./ged.reconv.] niet slaagt in dit bewijs, dan dient hij deze kosten aan [ged.conv./eis.reconv.] te vergoeden, tenzij na de levering van tegenbewijs vast komt te staan dat deze reis wel een zakelijk karakter heeft gehad.

[ged.conv./eis.reconv.] verwijt [eis.conv./ged.reconv.] dat deze reis een onzakelijk karakter had en dat hij de reis- en verblijfkosten van zijn echtgenote voor rekening van [ged.conv./eis.reconv.] heeft gebracht. [eis.conv./ged.reconv.] voert aan dat deze reis wel een zakelijk karakter had, dat hij [betrokkene3] als aandeelhouder had verzocht of zijn echtgenote hem op die reis mocht vergezellen op kosten van [ged.conv./eis.reconv.] en dat de declaraties door de aandeelhouders zijn goedgekeurd.

De rechtbank acht voorshands bewezen dat deze reis geen zakelijk karakter had. [eis.conv./ged.reconv.] heeft dat onvoldoende kunnen weerleggen. [eis.conv./ged.reconv.] zal in de gelegenheid worden gesteld hiervan tegenbewijs te leveren. Indien de declaratie echter indertijd is goedgekeurd door de aandeelhouders, zoals [eis.conv./ged.reconv.] stelt, kunnen de aandeelhouders niet op die goedkeuring terugkomen. [eis.conv./ged.reconv.] dient dan ook te bewijzen dat deze declaratie is goedgekeurd door de aandeelhouders. De rechtbank is verder van oordeel dat [eis.conv./ged.reconv.] dient te bewijzen dat hij toestemming heeft gekregen van de aandeelhouders om de kosten van reis en verblijf van zijn echtgenote bij [ged.conv./eis.reconv.] in rekening te brengen. Indien hij slaagt in dat bewijs blijven de kosten van zijn echtgenote voor rekening van [ged.conv./eis.reconv.]. Indien [eis.conv./ged.reconv.] niet slaagt in het bewijs dat de aandeelhouders zijn declaratie hebben goedgekeurd, dan dient hij de kosten aan [ged.conv./eis.reconv.] te vergoeden. De kosten van zijn eigen reis en verblijf blijven evenwel voor rekening van [ged.conv./eis.reconv.] indien na de levering van tegenbewijs komt vast te staan dat de reis een zakelijk karakter had.

[eis.conv./ged.reconv.] heeft bestreden dat dit geen zakelijke uitgaven waren. De rechtbank acht echter voorshands bewezen dat dit geen zakelijke uitgaven waren, gelet op de aard van de zaken die het betreft. [eis.conv./ged.reconv.] zal in de gelegenheid worden gesteld hiervan tegenbewijs te leveren. Ook met betrekking tot deze ‘diverse declaraties’ geldt dat [eis.conv./ged.reconv.] heeft gesteld dat deze declaraties door de aandeelhouders zijn goedgekeurd. De rechtbank zal [eis.conv./ged.reconv.] dan ook bewijs opdragen van zijn stelling dat de aandeelhouders de declaraties hebben goedgekeurd, nu dit niet valt af te leiden uit de ter zake overgelegde stukken. Indien hij slaagt in dat bewijs blijven de kosten voor rekening van [ged.conv./eis.reconv.]. Indien [eis.conv./ged.reconv.] niet slaagt in dit bewijs, dan dient hij deze kosten aan [ged.conv./eis.reconv.] te vergoeden, tenzij na de levering van tegenbewijs vast komt te staan dat de uitgaven van deze ‘diverse declaraties’ wel een zakelijk karakter hebben gehad.

[ged.conv./eis.reconv.] vordert de kosten van het onderzoek dat Metis International in haar opdracht heeft uitgevoerd en de werkelijke kosten van rechtsbijstand, omdat dit onderzoek en deze kosten door toedoen van [eis.conv./ged.reconv.] noodzakelijk waren. [eis.conv./ged.reconv.] betwist dat deze kosten voor zijn rekening zouden moeten komen.

De rechtbank is van oordeel dat de kosten van het onderzoek door Metis International gezien kunnen worden als kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid als bedoeld in art. 6:96 lid 2 sub b BW. Om voor vergoeding in aanmerking te kunnen komen dienen deze kosten redelijk te zijn. Proceskosten vallen hier niet onder. Het onderzoek van Metis International heeft geen nieuws opgeleverd ter vaststelling van de aansprakelijkheid en de schade met betrekking tot de verwijten die de rechtbank gegrond acht. Het gaat dan om de dubbele lease periode, de lease auto voor de vakantie van de werknemer, de kwestie met [betrokkene1] Vastgoed en het indirecte belang in Abson. De kosten van het onderzoek van Metis International komen dan ook niet voor vergoeding in aanmerking, nu deze niet in redelijkheid zijn gemaakt en voor toewijzing geen grondslag bestaat.

Iedere verdere beslissing in reconventie zal worden aangehouden.