6.5.1 Voorbeelden van bestuursrechtelijke corrigerende interpretaties

Een bestuursorgaan had een vreemdeling met een verblijfsvergunning een boete opgelegd omdat hij geen zorgverzekering had.1 De boete volgde uit de wet2 en het orgaan meende dat het als uitvoeringsinstantie niet bevoegd was tot een uitzondering. De wet bepaalde: ‘Indien een verzekeringsplichtige aan wie een aanmaning […] is verzonden, niet binnen drie maanden na verzending daarvan verzekerd is, legt het Zorginstituut hem […] een bestuurlijke boete op’. De Centrale Raad van Beroep vond de boete echter niet ‘in overeenstemming met een redelijke uitleg’ van het voorschrift. Hij overwoog dat uit de wetsgeschiedenis niet bleek dat de wet was opgesteld voor deze categorie vreemdelingen. De ‘normale gevallen’ waarop de wetgever het oog had, waren personen die na het verkrijgen van een verblijfsvergunning niet bleven wonen in een opvanglocatie van het COA, waardoor zij hun recht op kosteloze collectieve ziektekostenverzekering verloren. Dat recht had de vreemdeling in casu echter nog steeds, waardoor een individuele verzekering voor hem in de praktijk overbodig was: hij zou dan dubbel verzekerd zijn.3